«Αιγαίο, εικόνες της Ελλάδας» από τις 18 Νοεμβρίου στη Χάγη
Η φωτογραφική έκθεση με θέμα «Αιγαίο: Εικόνες της Ελλάδας», μετά την επιτυχημένη πορεία της ανά τον κόσμο ανοίγει τις πύλες της στο κοινό της Χάγης από τις 18 Νοεμβρίου μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου.
Η φωτογραφική έκθεση με θέμα «Αιγαίο: Εικόνες της Ελλάδας», μετά την επιτυχημένη πορεία της ανά τον κόσμο (Ουάσιγκτον, Βοστόνη, Παρίσι, Ελσίνκι, Κοπεγχάγη, Ρώμη, Βρυξέλλες, Γενεύη, Χαλκιδική) ανοίγει τις πύλες της στο κοινό της Χάγης στις 18 Νοεμβρίου μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου.
Την έκθεση, που τελεί υπό την αιγίδα του Έλληνα πρέσβη στη Χάγη Γ.Κακλίκη, θα εγκαινιάσει ο δήμαρχος της ολλανδικής πρωτεύουσας, W.Y. Deetman και ο γγ ενημέρωσης του υπουργείου Τύπου και ΜΜΕ της Ελλάδας Δημήτρης Γέρου.
Με την πολιτιστική αυτή πρόταση το ελληνικό υπουργείο Τύπου και ΜΜΕ επιχειρεί να αναδείξει τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του Αιγαίου Πελάγους ως κοιτίδα του ελληνικού πολιτισμού, ενώ συγχρόνως επιδιώκει να προβάλλει τις πολιτισμικές αξίες που, έχοντας βαθιές ρίζες και μια μακραίωνη παράδοση στον τόπο αυτό, αναδεικνύονται ως πανανθρώπινες.
Αναπόσπαστο τμήμα του ελληνισμού για 6.000 χρόνια, λόγω της γεωγραφικής του θέσης και της φυσικής του διαμόρφωσης, με τις εκατοντάδες μικρά και μεγάλα νησιά, το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου έχει μείνει στην ιστορία ως μια περιοχή, όπου η μικρή κλίμακα των κοινοτήτων που το αποτελούν δεν εμπόδισε τη δημιουργία μεγάλων ενιαίων ιστορικών πολιτισμών με υπερτοπική εμβέλεια.
Σήμερα, αυτή η ιδιαίτερη πολιτισμική πρόταση του Αιγαίου Πελάγους μπορεί να θεωρηθεί αξιόλογη εναλλακτική προοπτική σε σύγκριση με τη μαζικότητα των σύγχρονων αστικών πολιτισμών της Ευρώπης. Φαίνεται πως το Αιγαίο είναι ένας χώρος που καλεί τον καθένα να δημιουργήσει μια προσωπική σχέση μαζί του.
Η σχέση αυτή δεν συνίσταται μόνο στην αισθητική απόλαυση που προσφέρει το ηλιοβασίλεμα, το σκούρο μπλέ της θάλασσας ή τα άσπρα σπιτάκια και τα εξωκλήσια στις κορυφές των βουνών. Πρόκειται για την περιρρέουσα γενική ατμόσφαιρα του Αρχιπελάγους: τον καθημερινό τρόπο ζωής και τις συνήθειες των κατοίκων, τους μύθους, τους θρύλους και τις παραδόσεις, τα πανηγύρια και τις λιτανείες, τις χειρονομίες της καθημερινότητας, τα στοιχεία μιας διαφορετικής κοινωνικότητας και βέβαια τα στοιχεία της φύσης.