Δεν είναι το θέμα που τρομάζει σε αυτή την αριστουργηματική ταινία ούτε η βία που διατρέχει κάθε της πλάνο. Είναι η πραγματικότητα που σοκάρει. Το γεγονός ότι όλα αυτά που βλέπουμε δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας, αλλά μια καθημερινότητα, ένας τρόπος ζωής, μια κατάσταση την οποία οι άνθρωποι οφείλουν να αποδεχτούν -ακόμα και εάν δεν εμπλέκονται […]
Δεν είναι το θέμα που τρομάζει σε αυτή την αριστουργηματική ταινία ούτε η βία που διατρέχει κάθε της πλάνο. Είναι η πραγματικότητα που σοκάρει. Το γεγονός ότι όλα αυτά που βλέπουμε δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας, αλλά μια καθημερινότητα, ένας τρόπος ζωής, μια κατάσταση την οποία οι άνθρωποι οφείλουν να αποδεχτούν -ακόμα και εάν δεν εμπλέκονται στο έγκλημα-, προκειμένου να επιβιώσουν. Η Πόλη του Θεού χτίστηκε τη δεκαετία του ΄60 λίγο έξω από το Ρίο ντε Τζανέιρο, με απώτερο σκοπό να απομακρυνθούν οι φτωχοί από το κέντρο της πρωτεύουσας. Πολύ σύντομα η πόλη εξελίχθηκε σε γκέτο, απρόσιτο για όσους δεν κατοικούσαν εκεί. Απέκτησε τις δικές της συνοικίες με τις φαβέλες (τσίγκινες παράγκες) και συμμορίες που επέβαλλαν το δικό τους νόμο. Η ταινία αρχίζει με το τέλος του Τρίο Μόρτες, μιας συμμορίας που επιδίδεται σε ληστείες. Είναι η στιγμή που δύο παιδιά αποφασίζουν τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους. Ο Ζε βάζει στόχο να γίνει ο αδιαφιλονίκητος βασιλιάς του οργανωμένου εγκλήματος. Ο συνεσταλμένος Μπουσκαπέ (ρουκέτα) ανακαλύπτει τη γοητεία της φωτογραφικής μηχανής. Στις δύο δεκαετίες που θα ακολουθήσουν ο μεν θα καταφέρει να εξαφανίσει όλους τους νονούς της πόλης, ενώ ο δε θα γίνει κατά λάθος… φωτορεπόρτερ, έχοντας το θλιβερό προνόμιο να φωτογραφίζει αιματοκυλίσματα. Επίτευγμα πρέπει να θεωρείται η δουλειά του Μεϊρέγιες. Το ογκώδες αυτογραφικό βιβλίο τού Πάουλο Λινς μετατρέπεται σε ένα πλέγμα ιστοριών που εξελίσσονται παράλληλα, χωρίς ο θεατής να χάνει ούτε στιγμή τον ειρμό. Η κάμερα ελάχιστα μένει στατική. Πότε «ανήσυχη» και πότε «αλαφιασμένη» αποτυπώνει πειστικά το αδιέξοδο ανθρώπων που μεγαλώνουν με τη βία και επιβεβαιώνονται μέσα από τη βία. Δεκάδες ερασιτέχνες ηθοποιοί ζωντανεύουν τους ήρωες, ενώ από το εγχείρημα δεν λείπει το χιούμορ και η άψογη αναπαράσταση της κάθε εποχής. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 διαθέτει άριστης ποιότητας εικόνα πλήρους ανάλυσης και ήχο σε έξι διακριτά κανάλια, με τα πίσω ηχεία να μεταδίδουν κυρίως μουσική. Τα έξτρα είναι υποτυπώδη.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.