Οι ανθολογίες με τραγούδια συγκεκριμένων καλλιτεχνών, τα λεγόμενα «best of», είναι φαινόμενο πολύ παλιό και πολύ συνηθισμένο στο χώρο της μουσικής.Σε κάποιες περιπτώσεις ένα «best of» ίσως αποδειχθεί πολύ χρήσιμο. Όταν, για παράδειγμα, έχουμε να κάνουμε με μουσικούς ικανούς να γράφουν καλά μεμονωμένα τραγούδια αλλά «άνισους» δίσκους (όπου ένα, δύο τραγούδια ξεχωρίζουν και τα υπόλοιπα […]
Οι ανθολογίες με τραγούδια συγκεκριμένων καλλιτεχνών, τα λεγόμενα «best of», είναι φαινόμενο πολύ παλιό και πολύ συνηθισμένο στο χώρο της μουσικής. Σε κάποιες περιπτώσεις ένα «best of» ίσως αποδειχθεί πολύ χρήσιμο. Όταν, για παράδειγμα, έχουμε να κάνουμε με μουσικούς ικανούς να γράφουν καλά μεμονωμένα τραγούδια αλλά «άνισους» δίσκους (όπου ένα, δύο τραγούδια ξεχωρίζουν και τα υπόλοιπα είναι μετριότητες), μια ανθολογία σωστά υλοποιημένη είναι δυνατόν να συγκεντρώσει σε ένα CD όλες τις σημαντικές δημιουργίες του καλλιτέχνη, συνοψίζοντας την προσφορά του. Επίσης, όταν πρόκειται για σημαντικούς δημιουργούς που έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς τον κύκλο τους αλλά έχουν μείνει στη σκιά, μια ανθολογία μπορεί να αποτελέσει αφορμή για να προβληθεί συνολικά το έργο τους και να αποκατασταθεί η υστεροφημία τους. Σε άλλες περιπτώσεις το «best of» είναι απλώς μια αρπαχτή· εκβιασμός της χαρισματικής κότας να γεννήσει περισσότερα χρυσά αβγά· ζέσταμα και ξαναζέσταμα του προχθεσινού φαγητού μέχρι να πουληθεί και η τελευταία μερίδα. Συχνά τα «best of» αυτού του τύπου κυκλοφορούν σε περιόδους καταναλωτικής έξαρσης, όπως λόγου χάρη η περίοδος λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, και εγγράφουν σίγουρα κέρδη στον ισολογισμό της πολυεθνικής δισκογραφικής εταιρείας. Δευτερευόντως ενισχύουν περαιτέρω το εισόδημα των δημιουργών/καλλιτεχνών, ανεξαρτήτως του εάν κάποιοι από αυτούς έχουν ήδη στην ιδιοκτησία τους το μισό Λονδίνο. Το «Echoes» δεν ανήκει στις πρώτες από τις προαναφερθείσες περιπτώσεις των «best of». Κάθε άλλο μάλιστα. Οι Pink Floyd διακρίθηκαν για την ικανότητά τους να γράφουν ολοκληρωμένα θεματικά («concept») άλμπουμ -και όχι μεμονωμένα τραγούδια- όπως τα «Dark Side Of The Moon» (1973), «Wish You Were Here» (1975), «The Wall» (1979), κυκλοφορίες που προκάλεσαν ρωγμές σε αποκρυσταλλωμένους αισθητικούς κανόνες και άλλαξαν εκ βάθρου τη μουσική της εποχής τους. Περαιτέρω, μόνο στη σκιά δεν θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι έχουν μείνει οι Floyd, τη στιγμή που είναι γνωστοί σε κάθε μουσικόφιλο από 15 έως 85 ετών ανεξαρτήτως προτίμησης σε είδος μουσικής. Κανείς δεν θα ξαφνιαζόταν αν μια δημοσκόπηση τους αναδείκνυε σε όνομα με τη δεύτερη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα μετά τους Beatles. Τι νόημα, λοιπόν, έχει η κυκλοφορία του «Echoes»; Σε ποιους είναι πραγματικά απαραίτητη και ποιους άλλους σκοπούς εξυπηρετεί εκτός από όσους ήδη επισημάνθηκαν στη δεύτερη περίπτωση «best of», που ήδη διακρίναμε παραπάνω; Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι από το «Echoes» δεν λείπουν τα τίμια γνωρίσματα. Είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρο σε διάρκεια (ξεπερνά τις δυόμισι ώρες εξαντλώντας το τεχνικό όριο της χωρητικότητας δύο δίσκων CD), φιλοξενεί 26 κομμάτια από όλη την ιστορία του βρετανικού γκρουπ (συμπεριλαμβανομένων των σινγκλ «Arnold Layne» και «See Emily Play» του 1967), ενώ σε όλο το υλικό έχει γίνει νέο ψηφιακό mastering. Μόνο όμως αν έχεις περάσει τα 35 τελευταία χρόνια ξεχασμένος σε κάποιο ερημονήσι υπάρχει περίπτωση να αποδεχτείς τραγούδια όπως το «The Great Gig In The Sky», το «Shine On You Crazy Diamond», το «Hey You» ή το «Set The Controls For The Heart Of The Sun» διαμελισμένα από τα ιστορικά άλμπουμ/έργα στα οποία οργανικά ανήκουν.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442