Αυτό το άλμπουμ αποτελεί τη δεύτερη παρουσία του στα δισκογραφικά δρώμενα, μετά το soundtrack για τη μικρού μήκους ταινία του Κ. Χατζημιχαηλίδη «Του Χάρου Τα Δόντια» (1997), που συνυπόγραψε με τον Αντώνη Λιβιεράτο. Με τίτλο που ευθέως παραπέμπει στην «καταραμένη» Γη -ιδανικό συνώνυμο της απόλυτης μοναξιάς- που απλώνεται 315 ναυτικά μίλια βόρεια της Σαϊπάν, αυτό […]
Αυτό το άλμπουμ αποτελεί τη δεύτερη παρουσία του στα δισκογραφικά δρώμενα, μετά το soundtrack για τη μικρού μήκους ταινία του Κ. Χατζημιχαηλίδη «Του Χάρου Τα Δόντια» (1997), που συνυπόγραψε με τον Αντώνη Λιβιεράτο. Με τίτλο που ευθέως παραπέμπει στην «καταραμένη» Γη -ιδανικό συνώνυμο της απόλυτης μοναξιάς- που απλώνεται 315 ναυτικά μίλια βόρεια της Σαϊπάν, αυτό το CD επιχειρεί να καταγράψει «ένα μουσικό ταξίδι γεμάτο πάθη, που ξεκινά από τα γκρίζα νερά της Βόρειας Θάλασσας, περνά από τις φουρτούνες του Βισκαϊκού, τις ξέρες του Ατλαντικού ωκεανού, τα ιερά της Γιοκοχάμα στην Ιαπωνία και καταλήγει στο ηφαιστειογενές νησί Ουράκας του βόρειου Ειρηνικού». Το πλήρωμα πλοήγησης αποτελούν οι Ταξιάρχης Χάνος (τραγούδι), Χαρά Δημοπούλου (τραγούδι), Μαρία Τσιμά (τραγούδι), Γιώργος Κίτσιος (βιολί, βιόλα), Νατάσσα Δίπλα (κρουστά, βιμπράφωνο), Θοδωρής Ρέλλος (σαξόφωνο), Κώστας Ράπτης (ακορντεόν bayan), Αντώνης Λιβιεράτος (μαγνητοταινίες), ενώ ο ίδιος ο συνθέτης κρατά κλασική κιθάρα, μαντολίνο, επεξεργασμένα μπάσα και -σε μία περίπτωση- φωνή. Το στιχουργικό περιεχόμενο, κατ’ αποκλειστικότητα, αποτελείται από ποιήματα του Κεφαλλονίτη ποιητή και πλοιάρχου Αλέξανδρου Μοντεσάντου, δημιουργού σχεδόν άγνωστου στο ευρύ κοινό, που περιπλανήθηκε επί χρόνια στις θάλασσες του Ειρηνικού, κερδίζοντας μάλιστα το προσωνύμιο «καπετάνιος-φάντασμα». Οι λιγοστές διασταυρωμένες πληροφορίες για το άτομό του αναφέρουν ότι πέθανε το 1965 έγκλειστος στο Δαφνί, όπου και έγραψε το μεγαλύτερο μέρος από τις δύο ποιητικές συλλογές του «28η Οκτωβρίου» και «Ουράκας», που όμως δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ. Μοίραζε τα γραμμένα με σινική μελάνη χειρόγραφά του σε γνωστούς, φίλους ή επισκέπτες του εντός του νοσοκομείου, ενώ είναι σχεδόν σίγουρο ότι το μεγαλύτερο μέρος τους ορθώς θεωρείται για πάντα χαμένο. Το γεγονός ότι πρόλαβε να πετύχει εξαιρετικά βραχύβιες συνεργασίες με τον τοπικό και τον αθηναϊκό Τύπο και με το Ράδιο Πρόγραμμα, καθώς φαίνεται, ήταν αρκετό ώστε να χαρακτηριστεί «ποιητής των μακρινών θαλασσών», όπως αναφέρεται στις σελίδες της Διαρκούς Ιστορίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (1985). Όσον αφορά στα της σύνθεσης, το συγκεκριμένο σύνολο απαρτίζεται από οκτώ τραγούδια και τρία οργανικά, δύο εκ των οποίων είναι διασκευές της γενέτειρας γης του Μοντεσάντου, της Κεφαλονιάς. Ο τρόπος δόμησής τους είναι τέτοιος, που συμβάλλει αποφασιστικά ώστε να ακούγεται ως ολοκληρωμένη ιστορία ενός ταξιδιού κατεξοχήν μουσικού… Νωχελικά, απλώνεται στα διάφανα ύδατα ενός ιδιόμορφου λυρισμού που, ενώ γεννήθηκε και ανδρώθηκε με καταβολές καθαρά επτανησιακές, εντούτοις δεν διστάζει ούτε στιγμή να κοιτάξει κατάματα σύγχρονες περί μουσικής δημιουργίας απόψεις. Εξαιρετικά λεπτεπίλεπτο και εύθραυστο, κινείται στα όρια μιας μάταιης ομορφιάς, μπολιάζοντας το άμεσο περιβάλλον με το επικίνδυνο μικρόβιο ενός άκρατου ρομαντισμού. Η εσωτερικότητά του παρουσιάζει μια σπάνια χρηστική αξία, καθώς λειτουργεί με τρόπο τέτοιον, που επιτρέπει στον κατ’ ουσία δημιουργό της να υπερπηδήσει τους όποιους ενδοιασμούς του -Κεφαλλονίτης γαρ-, ωθώντας τον να χαράξει επί χάρτου τον πλέον δύσκολο πλου, εκείνον δηλαδή που αγκαλιάζει με την ίδια μαεστρία το παροντικό και το επικείμενο, το παλαιό και το νέο. Αδιαμφισβήτητα δικαιώνεται, καθώς αγγίζει το ποθητό αποτέλεσμα, που δεν είναι άλλο από τη σταδιακή και σε βάθος μετεξέλιξη μιας καθ’ όλα παραδοσιακής ματιάς σε ύφος σύγχρονο και ασυνήθιστα συμπαγές, ικανό να διαπεράσει τους όποιους τοπικιστικούς περιορισμούς με τη χαρακτηριστική άνεση που του εξασφαλίζει η διεισδυτικότητά της αυστηρά προσωπικής και πέραν του τετριμμένου γραφής. Επιβιβαστείτε χωρίς χρονοτριβή στο μουσικό ναυτίλο του Σωτήρη Δεμπόνου. Η περιπλάνηση στους εξωτικούς παραλλήλους του θα φέρει ανέλπιστα ευρήματα στην επιφάνεια, ενώ, τυχούσης τρικυμίας, τη σανίδα σωτηρίας θα αποτελέσει το φάντασμα του Καββαδία, που -φευ- σέρνει ακατάπαυστα τις αλυσίδες του στα στοιχειωμένα βάθη του «Ουράκας».
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442