Το Σπύρο Σούκη θα μπορούσαμε νομίζω να τον πούμε «παλαιοροκά», αν και μένει να αποδειχθεί κατά πόσο ένας τέτοιος χαρακτηρισμός είναι ψόγος ή έπαινος. Ο ίδιος δεν κρύβει την προτίμησή του στα αυθεντικά blues, στη ρυθμική soul και σε κιθαρίστες όπως ο Eric Clapton και ο Peter Green. Η μέχρι σήμερα ιστορία του περιλαμβάνει θητεία […]
Το Σπύρο Σούκη θα μπορούσαμε νομίζω να τον πούμε «παλαιοροκά», αν και μένει να αποδειχθεί κατά πόσο ένας τέτοιος χαρακτηρισμός είναι ψόγος ή έπαινος. Ο ίδιος δεν κρύβει την προτίμησή του στα αυθεντικά blues, στη ρυθμική soul και σε κιθαρίστες όπως ο Eric Clapton και ο Peter Green. Η μέχρι σήμερα ιστορία του περιλαμβάνει θητεία σε συναυλιακούς χώρους της Στοκχόλμης, δύο χρόνια στο πλευρό του Παύλου Σιδηρόπουλου, συμμετοχή στο γκρουπ «That’s Why» και καταλήγει στην ηχογράφηση αυτού του πρώτου προσωπικού του άλμπουμ τον χειμώνα του 1995. Οι συνθέσεις, με στίχους ελληνικούς, είναι του ίδιου του Σούκη, χαρμάνι των επιρροών και των εμπειριών του. Καλύτερη στιγμή η «Ρώσικη Ρουλέτα», ένα δυνατό rock κομμάτι ιδανικό για «αυτόματη επανάληψη» του CD Player. Αντίθετα, η προσπάθεια «εξηλεκτρισμού» της «Μάγισσας της Αραπιάς» του Τσιτσάνη αφήνει μέτριες εντυπώσεις.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.