Ο Philip Glass, αν και πρωταγωνιστής στην εξέλιξη και διάδοση σημαντικών κινημάτων της σύγχρονης έντεχνης μουσικής, υπήρξε ανέκαθεν εκλαϊκευτής. «Η δημοτικότητα δεν με κάνει να νιώθω συμβιβασμένος» δήλωνε σε μια συνέντευξή του την άνοιξη του 1993, με αφορμή την κυκλοφορία της «Low Symphony», βασισμένης σε συνθέσεις των David Bowie / Brian Eno. Και, πoιο πεδίο […]
Ο Philip Glass, αν και πρωταγωνιστής στην εξέλιξη και διάδοση σημαντικών κινημάτων της σύγχρονης έντεχνης μουσικής, υπήρξε ανέκαθεν εκλαϊκευτής. «Η δημοτικότητα δεν με κάνει να νιώθω συμβιβασμένος» δήλωνε σε μια συνέντευξή του την άνοιξη του 1993, με αφορμή την κυκλοφορία της «Low Symphony», βασισμένης σε συνθέσεις των David Bowie / Brian Eno. Και, πoιο πεδίο θα ήταν πιο δεκτικό για εφαρμογή αυτής του της πεποίθησης, από τη μουσική του σινεμά. Η δουλειά του για το «The Secret Agent» (φιλμ βασισμένο σε νουβέλα του Joseph Conrad με πρωταγωνιστές τους Bob Hoskins, Patricia Arquette και Gerard Depardieu), συνέχισε την πλούσια προϊστορία έργων όπως τα «Powaqqatsi», «Mishima», «The Thin Blue Line» και βέβαια το ανεπανάληπτο «Koyaanisqatsi». Πρόκειται για δεκαέξι αυτόνομες συνθέσεις, με έμφαση στις μελωδίες αλλά και με διακοπές από περάσματα σκοτεινά, που συνοδεύουν και υπογραμμίζουν τις μεταπτώσεις στην ένταση της σκηνικής δραματουργίας. Ερμηνεύει η English Chamber Orchestra με διευθυντή τον Harry Rabinowitz, συνεπικουρούμενη από πρόσθετους σολίστες σε άρπα, τσέλο, αγγλικό κόρνο, όμποε, φλάουτο και πίκολο. Τόσο το «The Secret Agent» στο σύνολό του όσο και επιμέρους τμήματά του, σαν το καθηλωτικό «Winnie?», επιβεβαιώνουν την παραμονή του Αμερικανού συνθέτη στην πρώτη γραμμή των δράσεων της νέας μουσικής.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.