Πολλές φορές το να κληρονομείς το αυτοκίνητο του παππού είναι κάτι περισσότερο από νοσταλγία – Είναι περιουσία

Υπάρχουν πολλά μέλη της Γενιάς Χ, ή ακόμη και millennials που κληρονομούν ένα αυτοκίνητο. Αυτό του πατέρα ή του παππού τους. Και αυτή η κληρονομιά μερικές φορές έχει πολύ μεγάλη αξία -σχεδόν όση και η ιστορία.

Αυτές οι γενιές, οι Boomers και οι πριν από αυτούς, η λεγόμενη Σιωπηλή Γενιά, είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Ένα αυτοκίνητο που το κράτησαν χρόνια και, μπορεί να μην είχε τα τεχνολογικά χαρακτηριστικά των σύγχρονων διαδόχων του, αλλά είχε κάτι άλλο: χρόνια αγάπης και φροντίδας και αναμνήσεων. Και για τους μπαμπάδες και τους παππούδες ήταν κάτι περισσότερο από εργαλείο, ήταν κομμάτι της ζωής τους. Δεν θα ήθελαν να το δουν σε δημοπρασία.

Για τους μετέπειτα, τα παιδιά ή τα εγγόνια, έχει κάτι από μυρωδιά παιδικών διακοπών, από μνήμες ταξιδιών, από ιστορίες οικογενειακές. Πλέον, όμως, έχει αποκτήσει και οικονομικά χαρακτηριστικά.

Πόσο κοστίζει η μνήμη

Υπάρχει, σύμφωνα με το Bloomberg, μια ένταση μεταξύ νοσταλγίας και πρακτικότητας, η οποία είναι οικεία σε ομάδες της Gen X και των millennials που κληρονομούν αυτοκίνητο από αγαπημένα τους πρόσωπα.

Η Hagerty Inc., εταιρεία μέσων ενημέρωσης και ασφαλιστικός πάροχος, εκτιμά ότι 12 εκατομμύρια οχήματα για λάτρεις των αυτοκινήτων θα μεταβιβαστούν σε μια νέα γενιά στις ΗΠΑ τα επόμενα 15 χρόνια. Αυτό θα γίνει σε προγράμματα διαδοχής ή μέσω κληρονομιάς. Πρόκειται για συνολική οικονομική αξία «επενδεδυμένη» σε αυτοκίνητα ύψους 570 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η αγορά συλλεκτικών αυτοκινήτων, δηλαδή οχημάτων που κάποιος θα ήθελε να κληρονομήσει, έχει εκτοξευθεί ραγδαία τα τελευταία 20 χρόνια. Ένα κλασικό αυτοκίνητο είναι επιθυμητό για πολλούς λόγους. Για την κληρονομιά που φέρει στους πόρους τους, για την απόδοση και τον σχεδιασμό του. Σύμφωνα με τη Hagerty, στις ΗΠΑ περιλαμβάνει περισσότερα από 43 εκατομμύρια οχήματα. Αυτά αντιπροσωπεύουν περίπου 1 τρισεκατομμύριο δολάρια σε συνολική ασφαλίσιμη αξία.

Το αυτοκίνητο ως Μεγάλη Μεταφορά Πλούτου

Καθώς οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ιδιοκτήτες πεθαίνουν, τα αγαπημένα τους αυτοκίνητα γίνονται μέρος της κληρονομιάς που κληροδοτούν. Για τους γνώστες, το να σου αφήσουν ένα τέτοιο αυτοκίνητο είναι εκδοχή της Μεγάλης Μεταφοράς Πλούτου των 90 τρισ. δολαρίων. Δηλαδή της μαζικής μετατόπισης περιουσιακών στοιχείων από τη Σιωπηλή Γενιά (τους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) και τους baby boomers, στους απογόνους τους. Αυτή η μεταφορά πλούτο αναμένεται να αλλάξει την παγκόσμια οικονομία τις επόμενες δεκαετίες, σύμφωνα με την ερευνητική εταιρεία Cerulli Associates.

Οι δύο αυτές γενιές συσσώρευαν περιουσιακά στοιχεία. Όχι μόνο χρήματα, αλλά και ακίνητα και αυτοκίνητα. Έζησαν βλέπετε τα καλά χρόνια της παγκόσμιας οικονομίας, που αναπτύχθηκε ραγδαία μετά τον μεγάλο πόλεμο. Και το αυτοκίνητο ήταν σύμβολο κοινωνικής θέσης, και επιτυχίας, αλλά και ελευθερίας.

Ο Κένεθ Αν, πρόεδρος της αγοράς συλλεκτικών αυτοκινήτων Broad Arrow Group, το περιγράφει ως εξής:

«Όταν μπαίνετε σε ένα γκαράζ boomer, θα δείτε 50 φωτεινές πινακίδες, 18 αντλίες βενζίνης και όλα τα αυτοκίνητα και τα ανταλλακτικά και όλα τα άλλα». Και προσθέτει: «Γενικά, η νεότερη γενιά έχει πολύ λιγότερο νοοτροπία συσσώρευσης».

Το αυτοκίνητο, από οποιαδήποτε εποχή, αντανακλά το κύρος και το προσωπικό στυλ, την επιτυχία και την ταυτότητα. Είτε πρόκειται για αγωνιστική Porsche της δεκαετίας του ’60 είτε για sedan Ford της δεκαετίας του ’80. Και μαζί συσσωρεύει οικογενειακή παράδοση. Στοιχεία τόσο βαθιά προσωπικά όσο και κοινόχρηστα.

Οδηγώντας μια Jaguar E-Type στην Αγγλία

Ο Μπέντζαμιν Τσαρλς περιέγραψε στο Bllomberg τη δική του ιστορία με το αυτοκίνητο που κληρονόμησε από τον πατέρα του. Ζει στο Κέιμπριτζσαϊρ της Αγγλίας. Το 2018 ήρθε στα χέρια του μια Jaguar E-Type του 1962. Την είχε αγοράσει ο πατέρας του το 1972 για 700 λίρες (κάπου 11.000 ευρώ σήμερα). Περιγράφει το κομψό ασημί μπλε κουπέ αυτοκίνητο ως μέλος της οικογένειας. «Είναι τόσο όμορφο αυτοκίνητο και η υπερηφάνεια και η χαρά του μπαμπά», λέει.

Πέρυσι χρειάστηκε επισκευές κινητήρα αξίας 4.500 λιρών, συμπεριλαμβανομένης της ανακατασκευής των καρμπιρατέρ. Σύντομα θα αλλάξει ο συμπλέκτης και το κιβώτιο ταχυτήτων. Αλλά το υψηλό κόστος επισκευών δεν μειώνει την αγάπη του για το αυτοκίνητο του μπαμπά. «Δεν μπορώ ποτέ να αποχωριστώ την Jag», λέει. «Πάντα έχει καλή αύρα στο δρόμο».

Κι ένα Mercedes station wagon του 1984

Η ιστορία του Μιγκέλ Θερβάντες από τις Φιλιππίνες κρύβει επίσης νοσταλγία.

Επίσης το 2018, ο Μιγκέλ έστειλε email στον παππού της συζύγου του. Ήθελε  να αγοράσει το Mercedes 300TD station wagon του 1984 που πρόσεχε ως κόρη οφθαλμού. Η απάντηση ήταν ξερή: «Όχι».

Έξι χρόνια αργότερα, όμως, το 2024, ο παππούς πέθανε. Οι κληρονόμοι του παππού, που ήξεραν πόσο του άρεσε το αυτοκίνητο, του το χάρισαν. «Στην αρχή δεν μπορούσα να το πιστέψω», λέει ο Μιγκέλ Θερβάντες. «Αλλά τώρα είναι μαζί μας, υπό πλήρη ανακαίνιση».

Ένα Citroën που δεν ήθελαν οι κλέφτες…

Ο Άλεξ Ρόι, που ζει την Αριζόνα, επιμένει να οδηγεί το ταπεινό μπλε Citroën SM του 1973.  Του το άφησε ο αδερφός του, Μαξ, όταν πέθανε από καρκίνο το 2024. Σχεδίαζαν να κάνουν με αυτό το αυτοκίνητο πολλά ταξίδια, στη μνήμη του Γερμανοεβραίου πατέρα τους. Εκείνος και η οικογένειά του είχαν διαφύγει με ένα Citroën στη Γαλλία το 1940.

Το αυτοκίνητο είχε βρει ο πατέρας του σε μια εγκαταλελειμμένη αντιπροσωπεία της Citroën. Ήταν το μόνο που δεν πήραν οι κλέφτες – ήταν ήδη παλιό. «Ο πατέρας μου γύρισε τη μανιβέλα, ο αδερφός του το έβαλε μπροστά και διέφυγαν στο Παρίσι», λέει ο Άλεξ.

Σήμερα το μπλε Citroën SM χρειάζεται επισκευές. Τα παράθυρα και το κλιματιστικό δεν λειτουργούν, οπότε η οδήγηση το καλοκαίρι είναι «κόλαση στη Γη». Αλλά ο Άλεξ δεν θα το εγκαταλείψει. «Η κοπέλα μου λέει ότι πρέπει να το πουλήσω. Και έχει δίκιο, γιατί δεν λειτουργεί ποτέ», λέει. Αλλά μετανιώνει που πούλησε την Cadillac του πατέρα του και την Porsche της μητέρας του όταν πέθαναν το 2000 και το 2025. Δεν θέλει να κάνει ξανά αυτό το λάθος.

Μνήμη και οικονομική αξία

Όσοι μίλησαν στο Bloomberg, περιγράφουν το αυτοκίνητο αντίκα ως κάτι πολύτιμο. Κυρίως συναισθηματικά. Αλλά υπάρχει και ο οικονομικός παράγοντας. Όταν έρχεται η ώρα της κληρονομιάς, το πένθος μπορεί να μετρηθεί ακόμη και με την αξία ενός αυτοκινήτου. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα αυτοκίνητα, επειδή η αξία ενός vintage αυτοκινήτου μπορεί να αλλάξει σημαντικά από τη στιγμή που συντάσσεται μια διαθήκη μέχρι τον θάνατο του ατόμου.

Ο Στίβεν Μπεκμάγερ, συνιδιοκτήτης του Speed House, καταστήματος επισκευής αυτοκινήτων στο Ντάραμ της Βόρειας Καρολίνας, ειδικεύεται σε υποθέσεις κληρονομιάς.

Συχνά, λέει, το αυτοκίνητο καταλήγει να «παίζει τον θεραπευτή» ανάμεσα σε συγγενείς που μπορεί να διαφωνούν για το τι να κάνουν με το αυτοκίνητο.

«Δεν είναι Αυγά Φαμπερζέ. Το αυτοκίνητο απαιτεί χώρο αποθήκευσης, τακτική συντήρηση και τακτική οδήγηση για να παραμείνει σε λειτουργία. Δεν είναι όλοι σε θέση ή πρόθυμοι να διαχειριστούν αυτό που έχουν λάβει».