Η Ρίτα Γουίλσον εκ βαθέων: Η Ελληνίδα μαμά, ο καρκίνος, τα 38 χρόνια γάμου κι ένα κεσεδάκι γιαούρτι

Γεννημένη στο Χόλιγουντ το 1956, η Ρίτα Γουίλσον έκανε το ντεμπούτο της στη σειρά «The Brady Bunch» σε ηλικία 15 ετών. Στη συνέχεια, εμφανίστηκε στις σειρές «Frasier» και «The Good Wife», καθώς και σε κλασικές ρομαντικές κωμωδίες όπως το «Άγρυπνος στο Σιάτλ» και το «Η νύφη το ΄σκασε».

Παρήγαγε την ρομαντική κωμωδία με τις υψηλότερες εισπράξεις όλων των εποχών, το «Γάμος αλά ελληνικά», καθώς και τις ταινίες «Mamma Mia!» και «Ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Ότο», στις οποίες πρωταγωνίστησαν ο σύζυγός της, Τομ Χανκς, και ο γιος της, Τρούμαν.

Παράλληλα με την καριέρα της στην οθόνη, η Γουίλσον παράγει σταθερά μουσική από το 2012. Το έκτο άλμπουμ της, «Sound of a Woman», κυκλοφορεί την 1η Μαΐου.

«Μου ζήτησαν μια φωτογραφία πορτρέτου, οπότε η μαμά μου τράβηξε αυτή τη φωτογραφία. Δεν ήταν και πολύ γοητευτική, αλλά ήταν αρκετή για να με προσλάβουν»

Η Ρίτα Γουίλσον το 1970 / Photo: The Guradian

Είπα ναι

Αυτή η εικόνα αποτυπώνει την αρχή των πάντων. Λίγες εβδομάδες πριν, την πρώτη μου μέρα στο λύκειο του Χόλιγουντ, περπατούσα προς την τάξη και κάποιος με πλησίασε για να με ρωτήσει αν θα με πείραζε να με φωτογραφίσει.

Είπα ναι, παρόλο που δεν ήξερα για ποιο λόγο. Λίγες μέρες αργότερα έλαβα ένα τηλεφώνημα που μου έλεγε ότι έπρεπε να πάω στα γραφεία του Harper’s Bazaar. Ενδιαφέρονταν να με επιλέξουν για μια φωτογράφιση για το τεύχος του Ιανουαρίου του 1972, καθώς ήταν η πρώτη φορά που οι 18χρονοι είχαν αποκτήσει το δικαίωμα ψήφου και ήθελαν νεαρά μοντέλα. Κανείς δεν φάνηκε να ενοχλείται από το γεγονός ότι ήμουν ακόμα μόνο 14,5 ετών.

Κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω πραγματικά επαγγελματικά μοντέλα. Τις ρώτησα πώς κατάφεραν να κλείσουν δουλειά για το περιοδικό και μου μίλησαν για τους ατζέντες. Ακολούθησα τη συμβουλή τους και μετά τη φωτογράφιση τηλεφώνησα σε έναν ατζέντη και του είπα: «Μόλις πόζαρα για τον Άλμπερτ Γουάτσον στο περιοδικό Harper’s Bazaar. Θα θέλατε να με γνωρίσετε;» Μου ζήτησαν μια φωτογραφία πορτρέτου, οπότε η μαμά μου τράβηξε αυτή τη φωτογραφία. Δεν ήταν και πολύ γοητευτική, αλλά ήταν αρκετή για να με προσλάβουν.

«Καθώς η μαμά μου ήταν Ελληνίδα, έπαιρνε το μαγείρεμα στα σοβαρά. Πήγαινε κάθε μέρα στην αγορά για φρέσκα υλικά και, μέχρι να ψωνίσει, το ψυγείο ήταν άδειο, εκτός από ένα κεσεδάκι ελληνικό πλήρες γιαούρτι, ένα κομμάτι φέτα και ένα μπουκάλι 7Up»λέει η Γουίλσον

Ελληνίδα μάνα

Δεν είχα καμία προσδοκία για το πώς θα εξελιχθεί η καριέρα μου. Οι γονείς μου ήταν μετανάστες και δεν γνωρίζαμε κανέναν στον κλάδο. Επιπλέον, ήμουν αρκετά ικανοποιημένη με τη ζωή μου -αγαπούσα την οικογένειά μου, το σχολείο μου και τους φίλους μου. Η παιδική μου ηλικία ήταν ασφαλής -η μαμά μου, ο μπαμπάς μου, ο αδελφός μου, η αδελφή μου και εγώ ζούσαμε σε ένα μικρό σπίτι στο Λος Άντζελες.

Καθώς η μαμά μου ήταν Ελληνίδα, έπαιρνε το μαγείρεμα στα σοβαρά. Πήγαινε κάθε μέρα στην αγορά για φρέσκα υλικά και, μέχρι να ψωνίσει, το ψυγείο ήταν άδειο, εκτός από ένα κεσεδάκι ελληνικό πλήρες γιαούρτι, ένα κομμάτι φέτα και ένα μπουκάλι 7Up.

Το σπίτι ήταν γεμάτο με τις ανακουφιστικές μυρωδιές του φαγητού και τους ήχους ενός ραδιοφώνου AM που έπαιζε δυνατά τις Supremes, τον Al Green, τους Beach Boys, τους Beatles και την Dolly Parton.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Rita Wilson (@ritawilson)

Το απίστευτο

Η πρώτη μου δουλειά ως ηθοποιός ήταν στη σειρά «The Brady Bunch». Πήγα στην οντισιόν μαζί με έναν φίλο που ήθελε να γίνει ηθοποιός, και οι παραγωγοί της σειράς με είδαν να περιμένω και με ρώτησαν αν ήθελα να δοκιμαστώ για τον ρόλο της μαζορέτας.

«Πήρα τον ρόλο, πράγμα που σήμαινε ότι ξαφνικά δούλευα στην αγαπημένη μου σειρά, μαζί με ηθοποιούς που λάτρευα εδώ και χρόνια» θυμάται η Γουίλσον.

Δε θα ξεχάσω ποτέ το συναίσθημα που ένιωσα καθώς περνούσα με τη μαμά μου τις πύλες του στούντιο και σκεφτόμουν: «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είμαι εδώ!» Όλο αυτό με εντυπωσίασε.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Rita Wilson (@ritawilson)

Η κατσαρόλα και το λούσιμο

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, δούλευα συνεχώς. Όσο και αν το απολάμβανα, ένιωθα ότι οι γονείς μου ήταν απογοητευμένοι που δεν είχα πάει στο πανεπιστήμιο -εκτιμούσαν την εκπαίδευση επειδή οι ίδιοι δεν την είχαν. Ήθελα να είναι περήφανοι και ένιωθα ότι έπρεπε να αφοσιωθώ στην τέχνη- έτσι, στα 20 μου, κατέληξα να πάω στη London Academy of Music & Dramatic Art για να λάβω επίσημη εκπαίδευση.

Ήταν απίστευτο, τα περισσότερα βράδια πήγαινα στο θέατρο και ζούσα σε ένα διαμέρισμα με ένα καταπληκτικό ζευγάρι ομοφυλόφιλων που μετέτρεψαν το σαλόνι τους για να μπορέσω να μείνω στο υπνοδωμάτιό τους.

Το μόνο μειονέκτημα ήταν ότι είχαν μπανιέρα χωρίς ντους και είχα τόσο μακριά μαλλιά που έπρεπε να γεμίζω μια κατσαρόλα για να ξεπλύνω το σαμπουάν.

«Ήταν απίστευτο, τα περισσότερα βράδια πήγαινα στο θέατρο και ζούσα σε ένα διαμέρισμα με ένα καταπληκτικό ζευγάρι ομοφυλόφιλων που μετέτρεψαν το σαλόνι τους για να μπορέσω να μείνω στο υπνοδωμάτιό τους» λέει η Γουίλσον

Η μητρότητα

«Η γέννηση των παιδιών μου ήταν μία από τις λίγες φορές που σταμάτησα να δουλεύω -αλλά, ακόμα και τότε, δεν θα έλεγα ότι αποσύρθηκα εντελώς» εξηγεί η Γουίλσον.

Απλώς υπήρχαν ορισμένες δουλειές στις οποίες δεν μπορούσα να δεσμευτώ, όπως η τηλεόραση, που συχνά απαιτούσε να αφιερώσω έξι ολόκληρα χρόνια.

Είμαι επίσης παντρεμένη με έναν ηθοποιό, οπότε αν δουλεύαμε και οι δύο συνεχώς, δεν θα ήμασταν παρόντες για τα παιδιά μας, και δεν ήθελα κάτι τέτοιο.

Ποτέ δεν είχαμε νταντά, και ήξερα ότι ήθελα να τα πηγαίνω στο σχολείο και να είμαι εκεί όταν γύριζαν σπίτι, γιατί αυτό έκανε η μαμά μου.

Η Ρίτα Γουίλσον, η Νία Βαρντάλος και ο Τομ Χανκς στην ομιλία τους για την ταινία «Γάμος αλά ελληνικά» στην 29η ετήσια τελετή απονομής των People’s Choice Awards, στις 12 Ιανουαρίου 2003 στην Πασαντίνα. Η ταινία κέρδισε το βραβείο «Αγαπημένη Κωμική Ταινία». REUTERS/Rick Wilking

Η συνάντηση με τη Νία Βαρντάλος

Το 1997, καθώς ξεφύλλιζα τις θεατρικές αγγελίες της Los Angeles Times, συνάντησα για πρώτη φορά τον τίτλο: My Big Fat Greek Wedding (Γάμος αλά ελληνικά). Σκέφτηκα ότι ήταν ένα αστείο όνομα, οπότε πήγα σε αυτό το θέατρο 99 θέσεων για να δω μια μονοπρόσωπη παράσταση.

Ήταν τόσο ξεκαρδιστική που μετά ζήτησα να συναντήσω τη Νία Βαρντάλος, τη συγγραφέα, και της είπα ότι θα γινόταν μια υπέροχη ταινία. Είχε ήδη γράψει το σενάριο και μου το έδωσε. Τα στούντιο δεν ήθελαν να την προσλάβουν επειδή δεν ήταν διάσημη.

Τελικά, βρήκαμε χρηματοδότες. Κάναμε την ταινία. Αλλά έπρεπε να παλέψουμε για αυτό. Ήμουν σίγουρη ότι η δυναμική της οικογένειας που είχε γράψει είχε παγκόσμια απήχηση. Όλη η εμπειρία ήταν τόσο επιβεβαιωτική και μου θύμισε ένα μικρό αλλά πολύτιμο κομπλιμέντο που μου είχε κάνει ο δάσκαλος υποκριτικής μου όταν ήμουν έφηβη –ότι είχα καλό γούστο και καλό ένστικτο.

«Ποτέ δεν είχαμε νταντά, και ήξερα ότι ήθελα να τα πηγαίνω στο σχολείο και να είμαι εκεί όταν γύριζαν σπίτι, γιατί αυτό έκανε η μαμά μου» λέει η Γουίλσον

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tom Hanks (@tomhanks)

Από την καρδιά

Ένιωσα μια παρόμοια αίσθηση ικανοποίησης από τη στιγμή που άρχισα να γράφω τραγούδια. Ήταν σαν να επέστρεφα στον εαυτό μου. Μπόρεσα να εξερευνήσω ιδέες και θέματα που, ως ηθοποιός, δεν μπορούσα, επειδή δούλευα με τα λόγια άλλων ανθρώπων.

Ήταν τόσο ενδυναμωτικό να γράφω από την καρδιά και τη φαντασία μου – σαν να ήταν ένα κομμάτι του εαυτού μου στο οποίο πάντα ήθελα να έχω πρόσβαση, αλλά είχε μείνει σε αναμονή.

Το δώρο

«Μέσα από όλα όσα βιώνει μια γυναίκα στη διάρκεια της ζωής της –την έμμηνο ρύση, τις εγκυμοσύνες, τους τοκετούς και την εμμηνόπαυση– πάντα θεωρούσα το σώμα μου ως κάτι που απλώς συνέχιζε τη ζωή του. Το 2015, αυτό άλλαξε» συνεχίζει η Γουίλσον.

Μου διαγνώστηκε καρκίνος του μαστού και υποβλήθηκα σε αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή και ανακατασκευή. Στην αρχή ήταν τρομακτικό.

Θυμάμαι που αποχαιρέτησα το σώμα μου στον καθρέφτη πριν από την εγχείρηση. Όσο βαθύ και τρομακτικό κι αν ήταν, ήμουν τόσο ευγνώμων για όλα τα σύγχρονα ιατρικά θαύματα που είχα στη διάθεσή μου.

Τώρα βλέπω τον καρκίνο μου ως δώρο –μια επιπλέον ευκαιρία στη ζωή. Μετά από αυτό, οτιδήποτε δεν ήταν πραγματικά σημαντικό απλώς εξαφανίστηκε.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Just Jared (@justjared)

38 χρόνια παντρεμένη

Το νέο μου άλμπουμ περιλαμβάνει ένα τραγούδι με τίτλο «Marriage». Μιλάει για το πώς αλλάζουμε με την πάροδο των χρόνων, και αφορά τη δέσμευση, όχι μόνο απέναντι στον σύντροφό σου αλλά και απέναντι στον εαυτό σου, ως άτομο που θέλει να συνεχίσει να εξελίσσεται.

Αυτό που έμαθα από τα 38 χρόνια που είμαι παντρεμένη είναι ότι ο γάμος είναι μια σταθερά. Θα υπάρχουν σκαμπανεβάσματα, αλλά πρέπει να τον χτίσεις και να τον διατηρήσεις όπως οτιδήποτε άλλο στη ζωή σου.

Οι άγγελοί μας

Από πολλές απόψεις, είμαι πιο αισιόδοξη τώρα από ό,τι ήμουν ποτέ –και πιο αυθεντική, επίσης.

Αυτό είναι το δώρο του να γερνάς: σταματάς να νοιάζεσαι για το τι σκέφτονται οι άλλοι. Δεν υπάρχει τίποτα να κρύψεις ή να αποδείξεις.

Αλλά εκείνο το κορίτσι στη φωτογραφία είναι ακόμα μαζί μου. Δεν θα μπορούσα να είμαι αυτή που είμαι χωρίς εκείνο το κορίτσι, χωρίς κάθε προηγούμενη ενσάρκωση του εαυτού μου. Αυτές οι προηγούμενες εκδοχές του εαυτού μας δεν είναι φαντάσματα. Είναι η κοινότητά μας, οι άγγελοί μας. Διαμορφώνουν αυτό που είμαστε και μας μεταφέρουν, βήμα προς βήμα, στο επόμενο επίπεδο.

*Με στοιχεία από theguardian.com | Αρχική Φωτό: Ο Τομ Χανκς δίπλα στη σύζυγό του Ρίτα Γουίλσον κατά την άφιξή τους στη Βενετία, την Τρίτη 31 Αυγούστου 2004. Ο Χανκς πρωταγωνιστούσε στην ταινία του Σπίλμπεργκ «The Terminal», η οποία έκανε πρεμιέρα στο 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. EPA/ANDREA MEROLA