Πραγματικά, ποια διαφορά έχει ένα τζιν 900 ευρώ με ένα των 40 ευρώ;

Η αναβίωση του μινιμαλισμού της δεκαετίας του ’90 έχει προκαλέσει έκρηξη στη δημοτικότητα του τζιν, ωστόσο τίθεται ένα σοβαρό ερώτημα: δικαιούται ένα denim παντελόνι να αξίζει πραγματικά 900 ευρώ;

Να γίνουμε πιο σαφείς. Η τρέλα για το τζιν κυριαρχεί σε όλο το φάσμα της μόδας. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο πολυτελής οίκος μόδας Alaia με ένα τζιν σε χρώμα γαλάζιο του Αιγαίου, άνετο αλλά και κολακευτικό, που κοστίζει περί τα 800 ευρώ.

Από την άλλη, η συνεργασία του JW Anderson με την αλυσίδα καταστημάτων Uniqlo και μια τιμή 40 ευρώ. Και τα δύο αποδεικνύονται εξαιρετικά δημοφιλή.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ALAÏA (@maisonalaia)

Επιστροφή στα 90s

Η σειρά του οίκου Alaia μόλις κυκλοφόρησε, οπότε δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία πωλήσεων, αλλά η ζήτηση για το «γιαπωνέζικο» τζιν είναι τέτοια που συνιστάται στους πελάτες να κάνουν κράτηση για συγκεκριμένα μοντέλα στο κατάστημα ή να τηλεφωνήσουν πριν την επίσκεψή τους.

Στη Uniqlo, τα παντελόνια σε ίσια γραμμή λέγεται ότι είναι τα πιο δημοφιλή, βρίσκονται στην πρώτη σειρά των πιο πρόσφατων εβδομάδων μόδας και εξαντλούνται συστηματικά στο διαδίκτυο. Φταίει η αναβίωση του μινιμαλισμού της δεκαετίας του ’90.

Εάν συνυπολογίσουμε τις πρώτες ύλες, την κατασκευή και τη μεταφορά, καθώς και το πραγματικό κόστος των ρούχων, αποκαλύπτεται μια εκπληκτικά οικονομική ψευδαίσθηση

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη UNIQLO Philippines (@uniqlophofficial)

Χαλαρή ύφανση

Μπορεί, πραγματικά, κανείς να διακρίνει τη διαφορά; Τα τζιν του Alaia εφαρμόζουν τέλεια, αλλά και αυτά της Uniqlo εφαρμόζουν ωραία από την πρώτη στιγμή.

Η κύρια παρατήρηση είναι ότι μετά από κάποια χρήση, τα τελευταία αρχίζουν να χάνουν το σχήμα τους σε βασικά σημεία.

Η Έιμι Λέβερτον, που διευθύνει την εταιρεία συμβούλων για τζιν Denim Dudes, λέει στον Guardian ότι οι συγκρίσεις είναι δύσκολες, δεδομένου ότι οι μέθοδοι κατασκευής διαφέρουν.

«Το χαλάρωμα και το φθαρμένο πίσω μέρος εξαρτώνται από πολλά πράγματα, συμπεριλαμβανομένης της πυκνότητας της ύφανσης και της περιεκτικότητας σε ελαστικό υλικό. Αλλά αν ένα τζιν είναι μαλακό όταν το φοράτε, αυτό σημαίνει μερικές φορές ότι η ύφανση είναι χαλαρή».

«Προφανώς, η πραγματικά ιδανική λύση είναι να αγοράζεις αυτά τα ίδια κομμάτια από δεύτερο χέρι»

Μια εντελώς διαφορετική σχέση με το ρούχο

Στο επόμενο στάδιο της φροντίδας του τζιν είναι που γίνεται πραγματικά εμφανής η διαφορά μεταξύ φθηνών και ποιοτικών προϊόντων, λέει η Εβολένα ντε Βιλντ ντ’Εστμαέλ, συνιδρύτρια της Faircado, μιας εφαρμογής για αγορές μεταχειρισμένων ειδών που εστιάζει στη βιωσιμότητα.

«Ένα ζευγάρι παντελονιών αξίας 30 ευρώ που χαλαρώνει μετά από λίγες φορές που το φοράς σε ωθεί να το πλένεις συνεχώς, κάτι που φθείρει το ύφασμα ακόμα πιο γρήγορα ενώ σπαταλιέται πολύ νερό. Είναι ένας φαύλος κύκλος» λέει.

«Το καλό τζιν διατηρεί το σχήμα του, σπάνια χρειάζεται πλύσιμο και στην πραγματικότητα γίνεται καλύτερο με τη χρήση. Καταλήγεις να έχεις μια εντελώς διαφορετική σχέση με το ρούχο».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη LEVI’S VINTAGE CLOTHING (@levis.vintage.clothing)

Διαφανές ιστορικό

Ωστόσο, για 30 ευρώ μπορείς πιθανώς να συμβιβαστείς με λίγο χαλάρωμα. Και ποιος λογικός άνθρωπος μπορεί να αντέξει οικονομικά ένα ζευγάρι τζιν που κοστίζει όσο ένα αεροπορικό εισιτήριο για το Μεξικό;

Οι υψηλές τιμές μπορεί να συνοδεύονται από την υπόσχεση ποιότητας, αλλά αυτό δεν ισχύει πάντα.

«Όταν κάθε τζιν θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα διαφανές ιστορικό των υλικών, της εφοδιαστικής αλυσίδας και του περιβαλλοντικού του αντίκτυπου, θα γίνει πολύ πιο δύσκολο να κρύβεται κανείς πίσω από μια χαμηλή τιμή» προσθέτει η ντ’Εστμαέλ.

«Πολλά προϊόντα της γρήγορης μόδας δεν θα επιβιώσουν από αυτή τη διαφάνεια, αλλά για τις ποιοτικές μάρκες αποτελεί μια τεράστια ευκαιρία».

Η Λέβερτον συμφωνεί. «Γι’ αυτό φοράω μόνο μεταχειρισμένα Levi’s» λέει.

«Ο πληθωρισμός βοηθάει στο να μην είναι ασυνήθιστο ένα χειροποίητο τζιν που κατασκευάζεται στην Ιαπωνία να κοστίζει περισσότερο από ό,τι θα περίμενε κανείς»

Τζιν όσο τρεις μισθοί στην Ελλάδα

Η άνοδος των πολυτελών τζιν βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και μερικά χρόνια. Στη Bottega Veneta το 2022, ο δημιουργικός διευθυντής, Ματιέ Μπλαζί, δημιούργησε ένα τζιν από δέρμα που κόστιζε 5.900 ευρώ -και εξαντλήθηκε σε δύο εβδομάδες.

Έκτοτε, ακριβές εκδόσεις έχουν εμφανιστεί στις πασαρέλες των Valentino και Erdem. Τα τζιν Chanel της Margot Robbie, που απεικονίζονται σε μια πρόσφατη διαφημιστική καμπάνια, δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, αλλά αναμένεται να κυμανθούν σε τιμές παρόμοιες με αυτές των Versace (2.650 ευρώ), Balenciaga (1.780 ευρώ), Brunello Cucinelli (1.380 ευρώ) και των τζιν Khaite της Τζένιφερ Λόρενς (περίπου 690 ευρώ).

Versace (2.650 ευρώ)

Ξαναρωτάμε κι απάντηση δεν παίρνουμε

Κι επανερχόμαστε στο αρχικό ερώτημα. Μπορεί ένα τζιν να αξίζει, όντως, 900 ευρώ; «Ο πληθωρισμός βοηθάει στο να μην είναι ασυνήθιστο ένα χειροποίητο τζιν που κατασκευάζεται στην Ιαπωνία να κοστίζει περισσότερο από ό,τι θα περίμενε κανείς» διευκρινίζει η Λέβερτον.

Το είδος του αργά κατασκευασμένου τζιν με σέλβεντζ με το οποίο εργάζεται ο οίκος Alaia, το οποίο παραδοσιακά κατασκευάζεται στο Kojima της Ιαπωνίας, έχει τεράστια ζήτηση.

Ωστόσο, η παραγωγή αντιμετωπίζει δυσκολίες. Σύμφωνα με το περιοδικό μόδας WWD, εκτιμάται ότι 10 έως 20 εργοστάσια έχουν κλείσει λόγω της «γήρανσης των ιδιοκτητών» και της έλλειψης εξειδικευμένων εργαζομένων.

Υπάρχει (τελικά) λύση

«Αυτή η τιμή μπορεί ίσως να έχει κάποιο νόημα αν τα ρούχα διαρκέσουν, διατηρήσουν το σχήμα τους και την αξία τους στην αγορά μεταπώλησης» προσθέτει η ντ’Εστμαέλ.

Ωστόσο, εάν συνυπολογίσουμε τις πρώτες ύλες, την κατασκευή και τη μεταφορά, καθώς και το πραγματικό κόστος των ρούχων, αποκαλύπτεται μια εκπληκτικά οικονομική ψευδαίσθηση.

«Προφανώς, η πραγματικά ιδανική λύση είναι να αγοράζεις αυτά τα ίδια κομμάτια από δεύτερο χέρι».

*Με στοιχεία από theguardian.com | Αρχική Φωτό: Alaia 2026