Ενα ημίχρονο. Τόσο του έδωσε χθες ο Πέδρο Μαρτίνς, στην Τρίπολη. Ενα ημίχρονο που έφτασε μια χαρά για να υπενθυμίσει σε όλους γιατί ο Μαντί Καμαρά είναι ο σημαντικότερος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού: Ακόμα και στα ματς που η μπάλα περνάει ελάχιστα από τα πόδια του. Ακόμα και σε αναμετρήσεις που η στατιστική δεν καταγράφει σχεδόν τίποτα στο ενεργητικό του.
Αλλοι οι Ερυθρόλευκοι ως τα μισά του δρόμου με τον αφρικανό μέσο στο γήπεδο. Αλλοι όταν εκείνος αποχώρησε. Αλλη η ένταση στο παιχνίδι τους. Ο ρυθμός τους. Ο τρόπος με τον οποίο έφτασαν ως την αντίπαλη περιοχή. Είχε 5 καλές φάσεις ο Ολυμπιακός σε ολόκληρο το ματς. Η 5η όμως καταγράφηκε στο 47′, μάλλον με κεκτημένη ταχύτητα από το δεδικασμένο του πρώτου μέρους. Μετά; Απλά κάτι άλλο. Γιατί; Διότι αυτά που με άνεση βάζει στην εξίσωση ο Καμαρά δεν είναι εύκολο να τα βρεις από άλλον.

Ο τρόπος που «πατά» ψηλά στο γήπεδο, οδηγώντας την πίεση στο αμυντικό τρίτο του αντιπάλου. Οι πολλές μικρές κούρσες του για να ντουμπλάρει στα μαρκαρίσματα. Η επιρροή που έχει συνολικά στο παιχνίδι της ομάδας του. Ολα τους πράγματα που φαίνονται, αλλά δεν μετρούνται.

Πέρυσι ήταν μακράν ο πολυτιμότερος της σεζόν: ειδικά από τη στιγμή που ο Πέδρο Μαρτίνς (μετά την παραχώρηση του Ποντένσε στη Γουλβς) εμπιστεύθηκε την 4-3-3 διάταξη ως το φινάλε. Φέτος η νέα αλλαγή σχηματισμού (και τα σχήματα με τους 3 στόπερ) μάλλον δεν τον έχουν ευνοήσει ιδιαίτερα. Με δεδομένο όμως το χθεσινό δείγμα, που προέκυψε με την επιστροφή στο 4-3-3; Δεν θα είναι καθόλου παράξενο αν στον πορτογάλο τεχνικό μπήκαν ιδέες. Για τον τελικό με τον ΠΑΟΚ. Υπομονή και θα μάθουμε. Ούτε δύο εβδομάδες δεν έμειναν άλλωστε…

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο