Είναι αποδεκτό από όλους ότι η ελληνική οικονομία και η κοινωνία δεν αντέχουν να είναι σε διαρκή καραντίνα. Καμία χώρα δεν μπορεί να ζει με κλειστά σύνορα και lockdown, πόσο μάλλον η Ελλάδα η οποία ζει από τους ξένους που έρχονται κατά εκατομμύρια κάθε χρόνο.

Ως εκ τούτου δεν θα μπορούσαν να μην ανοίξουν τα σύνορα και να μην επανέλθει μια σχετική κανονικότητα με τις πτήσεις από το εξωτερικό.

Όμως, μήπως πρέπει να συντονιστούν λίγο οι αρμόδιοι; Μήπως έχουν χάσει τον μπούσουλα και κάνουν σπασμωδικές ή απερίσκεπτες κινήσεις;

Μήπως οι αποφάσεις τους άγονται και φέρονται από την ανάγκη να μπει κάνα ευρώ ή κάνα δολάριο στη χώρα αλλά ξεχνούν ότι ο κοροναϊός είναι εδώ;

Ότι η πανδημία δεν τέλειωσε, το φάρμακο δεν βρέθηκε και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να ξαναζήσουμε όσα ζήσαμε επί τρεις και πλέον μήνες;

Και το λέω αυτό γιατί τις τελευταίες ημέρες επικρατεί ένα μπάχαλο σε υπουργεία και αρμόδιες υπηρεσίες.

Πριν από λίγες ημέρες ήρθε ένα αεροπλάνο γεμάτο Σουηδούς στη Ρόδο, παρά την απαγόρευση πτήσεων από μια χώρα που απέτυχε στη διαχείριση της πανδημίας.

Στην αρχή δεν το άφηναν να μπει στο αεροδρόμιο, μετά όλοι αποβιβάστηκαν και η δικαιολογία για την άφιξή του ήταν ότι είχε δημοσιογράφους και δεν μπορούσαν να το γυρίσουν πίσω γιατί θα χαλούσε η εικόνα της χώρας.

Ανεξέλεγκτες Σουηδέζες με κοροναϊό ή με υποψία για την ασθένεια κυκλοφορούν ανενόχλητες διασπείροντας τον ιό.

Στην Κάρπαθο είχαμε τελευταία 4 επιβεβαιωμένα κρούσματα αλλά οι κάτοικοι υποδέχθηκαν με παραδοσιακές στολές και τραγούδια την πρώτη πτήση τσάρτερ με τουρίστες.

Και οι περισσότεροι χωρίς ουσιαστικά μέτρα προφύλαξης.

Χαλαρά και στην Κάρπαθο… Σα να μη συμβαίνει τίποτε. Απλά να δείξουμε ότι «είμαστε ανοικτοί και σας περιμένουμε» και ας καεί και το παλιάμπελο που λένε και στο χωριό.

Μας πληροφορούν ότι άνθρωποι που ήρθαν από την Αμερική έλαβαν ένα SMS που τους έλεγε ότι όσοι έρχονται στην Ελλάδα θα είναι σε καραντίνα μόνο 24 ώρες. Και στην αρχή μιλούσαμε για 14 ημέρες, μετά έγινε 7, τώρα μία, σε λίγο δεν θα κάνουν καν ελέγχους ούτε από χώρες όπως οι ΗΠΑ που πεθαίνουν σαν τις μύγες.

Αυτά δεν δείχνουν σοβαρή αντιμετώπιση της κατάστασης. Δείχνουν μια προχειρότητα στις κινήσεις των υπευθύνων αλλά κι ένας ωχαδερφισμός στην κοινωνία.

Ούτε ένα μάθημα δεν πήραμε από την πανδημία; Μέσα σε ένα μήνα ξεχάσαμε τα μέτρα προφύλαξης.

Λίγοι κυκλοφορούν πλέον με μάσκες και αντισηπτικά, οι αγκαλιές και τα φιλιά επέστρεψαν με… πάθος σα να μην υπάρχει αύριο.

Τα μπαράκια γεμάτα και τα εστιατόρια να μην τηρούν ούτε έναν κανόνα. Τα πάρτι δίνουν και παίρνουν χωρίς κανέναν περιορισμό κι έλεγχο.

Και τώρα που υποδεχόμαστε και τους τουρίστες δείχνουμε να μη μας νοιάζει ούτε αν προέρχονται από χώρα υψηλού κινδύνου, ούτε αν θα κολλήσουν όλο τον κόσμο και θα χρειαστεί τότε να κλείσουμε όλη τη χώρα.

Καιρός να σοβαρευτούμε. Δεν είναι δυνατόν να ζήσουμε από το Μάρτιο όλη αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση και να μη βάλαμε μυαλό.

Δεν γίνεται να παίζουν με τις ζωές μας ανευθυνοϋπεύθυνοι, πολιτικοί, υπηρεσιακοί παράγοντες αλλά και πολίτες.

Και δεν είναι δυνατόν να ακυρώνουμε τις θυσίες που κάναμε όλον αυτόν τον καιρό.

Θυσίες που μας κατέστησαν χώρα – πρότυπο στην αντιμετώπιση της πανδημίας.

Αδικεί και την ίδια την κυβέρνηση που έκανε πολλά θετικά, αυτή η κατάσταση.

Κι εν πάση περιπτώσει, αν δεν μπορούμε να αντέξουμε χωρίς τουρισμό κι έσοδα τουλάχιστον αν γίνουν συντονισμένες κινήσεις.

Όχι μπάχαλο, όχι αδιαφορία κι όχι όλες αυτές οι γελοίες, φολκλορικές, στα όρια του γκροτέσκο, φιέστες στα νησιά για την υποδοχή τουριστών.

Η χώρα δεν θα αντέξει άλλο lockdown. Ας μη βάζουμε λοιπόν τα χεράκια μας και βγάζουμε τα ματάκια μας.

Ας σοβαρευτούμε επιτέλους…

Γράψτε το σχόλιό σας