Εθνικό θέατρο από τις 15/3 Το έργο του πολυβραβευμένου Ουαζντί Μουαουάντ παρουσιάζεται με τους θεατές επί σκηνής να μοιράζονται τον ίδιο σκηνικό χώρο με τους ηθοποιούς σε μία εναλλακτική μορφή χρήσης της Κεντρικής Σκηνής. Στη σύγχρονη Μέση Ανατολή, εκεί όπου ο πόλεμος, οι σκοτωμοί και η εκδίκηση αποτελούν τρόπο ζωής, το παρόν και παρελθόν εναλλάσσονται […]
Εθνικό θέατρο από τις 15/3 Το έργο του πολυβραβευμένου Ουαζντί Μουαουάντ παρουσιάζεται με τους θεατές επί σκηνής να μοιράζονται τον ίδιο σκηνικό χώρο με τους ηθοποιούς σε μία εναλλακτική μορφή χρήσης της Κεντρικής Σκηνής.
Στη σύγχρονη Μέση Ανατολή, εκεί όπου ο πόλεμος, οι σκοτωμοί και η εκδίκηση αποτελούν τρόπο ζωής, το παρόν και παρελθόν εναλλάσσονται σε ένα εκπληκτικό σύγχρονο κείμενο με αναφορές τον μύθο του Οιδίποδα. Το έργο του πολυβραβευμένου Ουαζντί Μουαουάντ παρουσιάζεται με τους θεατές Επί Σκηνής να μοιράζονται τον ίδιο σκηνικό χώρο με τους ηθοποιούς σε μία εναλλακτική μορφή χρήσης της Κεντρικής Σκηνής.
Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, σκηνοθέτης της παράστασης, σημειώνει: Το τοπίο είναι δύο χώρες που δεν θα μπορούσαν να διαφέρουν περισσότερο μεταξύ τους. Η μία σπαραγμένη απ’ τον εμφύλιο. Στην άλλη πάνε όσοι θέλουν να ξεφύγουν από την κόλαση. Δύο παιδιά, οδηγημένα απ’ τις παράδοξες εντολές μιας νεκρής μητέρας, ξεκινούν ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, στις μνήμες που ακόμα πλανιούνται στον αέρα καθώς το αίμα που τις έγραψε δεν το ξεπλένει ούτε ο θάνατος. Το θεατρικό έργο «Πυρκαγιές» του Ουαζντί Μουαουάντ σε κάνει να νιώθεις ότι τελικά μπορεί και να υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια για την αξιολόγηση ενός αριστουργήματος. Το πρώτο του χαρακτηριστικό είναι ότι με μια εντελώς προσωπική ματιά (ανελέητη όσο και τρυφερή) δίνει μορφή σε ιδέες πανανθρώπινες: το άσβηστο του απόλυτου έρωτα, της μητρικής αγάπης ή της ιδανικής φιλίας, το παράλογο στο φαύλο κύκλο του μίσους, την ελπίδα που γεννά η γνώση. Το δεύτερο είναι η δεξιοτεχνία με την οποία πλέκει το μύθο του. Η ιστορία καταφέρνει, συνδυάζοντας το μοντάζ μιας ταινίας μυστηρίου με τα αρχετυπικά μεγέθη της αρχαίας τραγωδίας, ή το ρεαλιστικό ύφος των σκηνών με το λυρισμό του ποιητικού λόγου, να οδηγήσει το θεατή «δι’ ελέους και φόβου» σε μια κάθαρση πρωτόγνωρης έντασης.
Όπως είναι φυσικό, οι συντελεστές της παράστασης νιώθουν την ανάγκη να προσεγγίσουν ένα τέτοιο υλικό όσο πιο λιτά μπορούν, έτσι ώστε ν’ αφήσουν τη δύναμη του κειμένου ν’ αγγίξει ανεμπόδιστη το θεατή. Η λιτότητα βέβαια αυτή για να λειτουργήσει, προϋποθέτει εμβάθυνση σε πολλά επίπεδα: σημασία στην παραμικρή λεπτομέρεια, αλλεπάλληλες παλινδρομήσεις στο χρόνο, επαναλήψεις (leit motiv) που λειτουργούν αθροιστικά, ποιητικές υπερβάσεις που γεννά στους ήρωες μια κοινή αίσθηση της τραγικής μοίρας. Όλα αυτά συνθέτουν ένα παζλ που πρέπει να λυθεί στην παραμικρή του λεπτομέρεια προκειμένου ν’ απελευθερώσει το κοινό από το βάρος της σκέψης. Γιατί, αν και δημιούργημα μιας ιδιοφυούς λογικής, το έργο αυτό τελικά χτυπάει τον καθένα απευθείας στην καρδιά.
Μπορεί τα New Year's resolutions να μοιάζουν λίγο αστεία, αλλά αν είναι να μπούμε σε αυτό το «παιχνίδι» ας το κάνουμε σωστά. Τα μυστικά για να πετύχουμε τους στόχους μας.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 02.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/daniel-joshua-fzbasFbCNww-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442