Από τους πλέον ανερχόμενους auteurs του σύγχρονου σινεμά, με σκηνοθεσία στυλιζαρισμένη και σενάρια υπογεγραμμένα από τον ίδιο το δημιουργό, ο κινηματογραφικός κόσμος του Σορεντίνο, αρχιτεκτονικά δομημένος, τολμηρός και αινιγματικός, επιμένει στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, το ντεμπούτο του με τίτλο «L’ uomo in piu» (2001), μια υπαρξιακή παραβολή γύρω από την άνοδο […]
Από τους πλέον ανερχόμενους auteurs του σύγχρονου σινεμά, με σκηνοθεσία στυλιζαρισμένη και σενάρια υπογεγραμμένα από τον ίδιο το δημιουργό, ο κινηματογραφικός κόσμος του Σορεντίνο, αρχιτεκτονικά δομημένος, τολμηρός και αινιγματικός, επιμένει στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, το ντεμπούτο του με τίτλο «L’ uomo in piu» (2001), μια υπαρξιακή παραβολή γύρω από την άνοδο και την πτώση δύο διάσημων ανδρών, έναν εκ των οποίων υποδύεται ο Τόνι Σερβίλο, ηθοποιός – «σήμα κατατεθέν» του Σορεντίνο, αλλά και το «L’ amico di famiglia» (2006) ένα γκροτέσκ παραμύθι διαπροσωπικών συγκρούσεων.
Ο Σερβίλο πρωταγωνιστεί και στο αντονιονικό θρίλερ «Le conseguenze dell’ amore» (2004), μια κατάδυση στον κόσμο της μαφίας, καθώς και στο πολυβραβευμένο Il Divo (2008), τη συγκλονιστική, οπερατικού ύφους βιογραφία του Τζούλιο Αντρεότι.
Υποδείγματα σκηνοθετικής δεξιοτεχνίας είναι και οι μικρού μήκους ταινίες του δημιουργού, ο οποίος άλλοτε ελίσσεται μυθοπλαστικά ανάμεσα στον μικρόκοσμο της μαφίας (L’ amore non ha confini, 1998), των ναρκωτικών (La notte lunga, 2001) και της οικογένειας (La partita lenta, 2009), κι άλλοτε συνθέτει το πορτραίτο της γενέτειράς του (Napoli 24 – La principessa di Napoli, 2010).
Μπορεί τα New Year's resolutions να μοιάζουν λίγο αστεία, αλλά αν είναι να μπούμε σε αυτό το «παιχνίδι» ας το κάνουμε σωστά. Τα μυστικά για να πετύχουμε τους στόχους μας.