Πολιτικούς και αγορές μουδιάζει η «τραπεζική επίθεση» Ομπάμα
Ειδικός φόρος-αποζημίωση για την κρατική στήριξη, «τσεκούρι» στα μπόνους και περιορισμός στο μέγεθος και την επενδυτική δραστηριότητα των τραπεζών: Η «κήρυξη πολέμου» του Λευκού Οίκου στις χρηματοπιστωτικές της Γουόλ Στριτ έχει προκαλέσει κραδασμούς σε ολόκληρο τον κόσμο· παράπλευρη απώλεια, η πορεία των τραπεζικών μετοχών.
Ειδικός φόρος-αποζημίωση για την κρατική στήριξη, «τσεκούρι» στα μπόνους και περιορισμός στο μέγεθος και την επενδυτική δραστηριότητα των τραπεζών: Η «κήρυξη πολέμου» του Λευκού Οίκου στις χρηματοπιστωτικές της Γουόλ Στριτ έχει προκαλέσει κραδασμούς σε ολόκληρο τον κόσμο· παράπλευρη απώλεια, η πορεία των τραπεζικών μετοχών.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε την Πέμπτη τις βασικές αρχές που θα καθορίσουν τη μεταρρύθμιση που σκοπεύει να κάνει στο αμερικανικό ρυθμιστικό πλαίσιο για τις τράπεζες: οι οργανισμοί ή θα λειτουργούν ως τράπεζες ή ως επενδυτές -και τα δύο, δεν γίνεται πια. Για τις τράπεζες, τα hedge fund και τα private equity fund θα αποτελούν παρελθόν, και σκοπός είναι να μην καταλήξουν ποτέ ξανά γίγαντες, των οποίων η πτώση θα συμπαρέσυρε ολόκληρη την οικονομία.
Οι τίτλοι των οικονομικών ΜΜΕ είναι ενδεικτικοί του πώς υποδέχθηκε η Γουόλ Στριτ τις εξαγγελίες: «Κήρυξη πολέμου» (Financial Times), «Ο Ομπάμα αγριεύει» (Wall Street Journal), «αντεπιχειρηματικό» σχέδιο (Bloomberg). Παρόμοια και η αντίδραση των αγορών, στις οποίες την Παρασκευή οι τραπεζικές μετοχές συνέχισαν την κατακόρυφη πτώση της προηγούμενης ημέρας.
Προχωρώντας παραπέρα, τα ΜΜΕ κάνουν λόγο για «λαϊκιστικά μέτρα», συσχετίζοντας τον τόνο της ομιλίας του Ομπάμα την Πέμπτη με την εκλογική ήττα δύο ημέρες πριν. Αλλες φωνές θεωρούν τα μέτρα απλώς «οπισθοδρομικά» -ο διαχωρισμός μεταξύ εμπορικών και επενδυτικών δραστηριοτήτων θυμίζει την Glass Steagall Act του 1933 (που υιοθετήθηκε δηλαδή σε παρόμοιες οικονομικές συνθήκες, μετά τη Μεγάλη Ύφεση, και καταργήθηκε μόλις το 1999).
Όμως, όλοι οι αναλυτές συμφωνούν στο εξής: «από τη διακηρυγμένη πρόθεση έως την πραγματικότητα, το βήμα παραμένει μεγάλο» σημειώνουν, επισημαίνοντας τη δυσκολία που θα συναντήσει ο Αμερικανός πρόεδρος για να περάσει από Γερουσία και Βουλή των Αντιπροσώπων η σχετική μεταρρύθμιση.
Στην Ευρώπη, οι αρχικές επιδοκιμασίες έγιναν απλώς «συγκρατημένη στάση»: «Χρήσιμες προτάσεις τις οποίες θα λάβουμε υπόψιν» χαρακτήρισε τις εξαγγελίες Ομπάμα το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, «προτιμότερες είναι οι κινήσεις σε διεθνές επίπεδο» λένε οι Βρετανοί Συντηρητικοί (επικρατέστεροι, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, νικητές των εκλογών που θα διενεργηθούν το 2010). Στο ίδιο πνεύμα και η προδρεύουσα της ΕΕ Ισπανία: «μερικοί υπουργοί της Οικονομίας υποδέχθηκαν θετικά τις εξαγγελίες Ομπάμα, όμως στην Ευρωπαϊκή Ένωση υφίστανται εθνικές ιδιαιτερότητες που δεν μπορεί να αγνοούνται» δήλωσε η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Φερνάντες ντε λα Βέγα.
Οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες εμφανίζονται εξίσου ανήσυχοι με τους Αμερικανούς συναδέλφους τους: «Θα ήταν ψέμα να δηλώνουμε πως δεν ανησυχούμε. Δεν είναι θετικό το διεθνές κλίμα για τις τράπεζες» σχολίασε ανώνυμα στέλεχος μεγάλης τράπεζας της Γαλλίας, υπονοώντας ότι στην Ευρώπη ίσως πολλοί αποπειραθούν να υλοποιήσουν παρόμοιες μεταρρυθμίσεις –ενώ ειδικά στη Γαλλία αφθονούν οι επενδυτικές τράπεζες, που εμπορεύονται όχι υπέρ της πελατείας τους, αλλά για το δικό τους λογαριασμό.