Μετά το εξαιρετικό για το είδος του «Untouchables» (2002), οι Korn κυκλοφορούν ένα δίσκο που θεωρούν κάπως διαφορετικό από τους πέντε προηγούμενους. Μην περιμένετε όμως πολύ εμφανείς αλλαγές. Το κουιντέτο από το Bakersfield είχε αρκετή απήχηση από το 1994 ακριβώς λόγω του ότι δεν έπαιζε ορθόδοξο metal, αλλά αμφιταλαντευόταν μεταξύ nu metal και post grunge. […]
Μετά το εξαιρετικό για το είδος του «Untouchables» (2002), οι Korn κυκλοφορούν ένα δίσκο που θεωρούν κάπως διαφορετικό από τους πέντε προηγούμενους. Μην περιμένετε όμως πολύ εμφανείς αλλαγές. Το κουιντέτο από το Bakersfield είχε αρκετή απήχηση από το 1994 ακριβώς λόγω του ότι δεν έπαιζε ορθόδοξο metal, αλλά αμφιταλαντευόταν μεταξύ nu metal και post grunge. Έτσι, ο εμπλουτισμός του ήχου του με funk και rap στοιχεία δεν μας ξαφνιάζει, δεδομένου ότι ήδη ήταν διακριτές οι επιρροές από τους Red Hot Chili Peppers και τους Primus. Ίσως γι’ αυτό η συμμετοχή του Nas στο καθαρόαιμο rap metal «Play Me» δεν κάνει τη διαφορά, αφού και πάλι τα «κλασικά» συστατικά αποτελούν τις καλύτερες στιγμές του δίσκου, μαζί με το πιο «αιρετικό» «Everything I’ve Known». Τις εντυπώσεις κερδίζουν άλλη μια φορά τα καλοπαιγμένα thrash riff, το κοφτό παίξιμο των ντραμς και οι ευρύτερες αναφορές στους Nine Inch Nails και Faith No More. Η έκπληξη που κρύβεται μετά το τελευταίο τραγούδι είναι μια ζωντανά ηχογραφημένη διασκευή του «One», που αποτίνει φόρο τιμής στους μέντορες Metallica.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας