Λέγονται πολλά για τη συγκεκριμένη παραγωγή. Φημολογείται, λόγου χάρη, ότι η ιδέα της συνάντησης των δυο αυτών κινηματογραφικών χαρακτήρων υπήρχε από το 1987. Όμως, η Paramount δεν μπόρεσε να «τα βρει» με τη New Line. Έπρεπε να περάσουν τα χρόνια, να αρχίσουν να ξεχνιούνται δυο από τις πιο προσοδοφόρες κινηματογραφικές σειρές τρόμου και έτσι να […]
Λέγονται πολλά για τη συγκεκριμένη παραγωγή. Φημολογείται, λόγου χάρη, ότι η ιδέα της συνάντησης των δυο αυτών κινηματογραφικών χαρακτήρων υπήρχε από το 1987. Όμως, η Paramount δεν μπόρεσε να «τα βρει» με τη New Line. Έπρεπε να περάσουν τα χρόνια, να αρχίσουν να ξεχνιούνται δυο από τις πιο προσοδοφόρες κινηματογραφικές σειρές τρόμου και έτσι να πεισθούν οι δυο εταιρείες σχετικά με το γνωμικό «η ισχύς εν τη ενώσει». Μόνο που η ένωση δεν έφερε μόνο ισχύ, αλλά και μπόλικο αίμα και πολύ, πολύ γέλιο. Ας είμαστε ειλικρινείς. Κατά βάθος, το «Φρέντι εναντίον Τζέισον» είναι μια ακόμα ανόητη ταινία για τινέιτζερς. Σώζεται, εντούτοις, από δυο στοιχεία. Το σπλάτερ και το χιούμορ. Όσοι είχαν απογοητευτεί από τη σωρεία «σεμνότυφων» παραγωγών τρόμου (δυο, τρεις σταγόνες αίμα και μερικά ουρλιαχτά), ας αναθαρρήσουν. Στο εν λόγω φιλμ το αίμα ρέει ποτάμι: η μασέτα του Τζέισον σκίζει κοιλιές, κόβει χέρια, πόδια, κεφάλια και διαπερνά στήθη, ενώ τα ξυράφια του Φρέντι κόβουν μύτες σαν τα ραπανάκια, βγάζουν μάτια και χαρακώνουν πρόσωπα και πλάτες. Απόλυτος τρόμος; Όχι ακριβώς. Εάν εξαιρέσουμε την αποστροφή που προκαλεί σε ορισμένους η θέα του αίματος που κυλά ή αναβλύζει, όλα αυτά συμβαίνουν με «κανιβαλιστική» διάθεση, γεγονός που άλλοτε βγάζει γέλιο και άλλοτε λειτουργεί λυτρωτικά στο θεατή, με επιφωνήματα τύπου «άσε μας ρε φίλε». Και φυσικά, όπως ένα πραγματικό pop corn movie, βλέπεται μόνο στη μικρή οθόνη. Είναι ένας από τους λόγους που ο «Φρέντι» κυκλοφόρησε στην Ελλάδα κατευθείαν σε βιντεοκασέτα και DVD. Συμβουλή πρώτη: Καλέστε φίλους και εφοδιαστείτε με τα «παρελκόμενα» της αρεσκείας σας. Συμβουλή δεύτερη: Δείτε την ταινία με σβηστά φώτα και «τσιμπημένη» την ένταση του ήχου. Η μπάντα Dolby EX ακούγεται ελαφρώς καλύτερα από την αντίστοιχη DTS. Συμβουλή τρίτη και τελευταία: Αφεθείτε. Σαφώς πρόκειται για ταινία που δεν την παίρνει κανείς στα σοβαρά, αλλά όσο η ώρα περνά αποδεικνύεται από τις πιο διασκεδαστικές του είδους, που γυρίστηκαν τα τελευταία χρόνια.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας