«Κανείς δεν έχει εκπαιδευτεί μουσικά, αν δεν έχει ακούσει το Pet Sounds», Paul McCartney. Η ιστορία της μουσικής δεν διαμορφώνεται τόσο από τις εξαίσιες και καθ’ όλα κορυφαίες συνθέσεις, αλλά από τα έργα-σταθμούς που χαράζουν νέους δρόμους, προκαλούν αναταράξεις στο μουσικό γίγνεσθαι και αποτελούν πηγές έμπνευσης και πρότυπα για τους υπόλοιπους καλλιτέχνες, με τις μελωδίες, […]
«Κανείς δεν έχει εκπαιδευτεί μουσικά, αν δεν έχει ακούσει το Pet Sounds», Paul McCartney. Η ιστορία της μουσικής δεν διαμορφώνεται τόσο από τις εξαίσιες και καθ’ όλα κορυφαίες συνθέσεις, αλλά από τα έργα-σταθμούς που χαράζουν νέους δρόμους, προκαλούν αναταράξεις στο μουσικό γίγνεσθαι και αποτελούν πηγές έμπνευσης και πρότυπα για τους υπόλοιπους καλλιτέχνες, με τις μελωδίες, τους ρυθμούς και τις ενορχηστρώσεις τους. Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, στην εξίσωση προστέθηκε και ο παράγοντας της παραγωγής που επέτρεψε σε μερικούς προικισμένους και ανήσυχους δημιουργούς να εξωτερικεύσουν και να ηχογραφήσουν τα πολύπλοκα ηχητικά τοπία που γεννούσε ο εγκέφαλός τους. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει αναμφίβολα και ο Brian Wilson, ο πνευματικός καθοδηγητής των θρυλικών Beach Boys, των αδιαφιλονίκητων βασιλιάδων της surf pop, που αποτέλεσαν το αμερικανικό ισοδύναμο των Beatles και καθόρισαν με τη μουσική τους τον ήχο της Καλιφόρνια κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60. Το 1965, ο Wilson αποφάσισε να θέσει τέλος στη χρονοβόρα διαδικασία των ζωντανών εμφανίσεων και των ατελείωτων περιοδειών, που εκτός των άλλων τον κατέβαλαν και ψυχικά, και να αφιερωθεί στο γράψιμο και την παραγωγή. Αποσύρθηκε έτσι στο στούντιο παρέα με την αφρόκρεμα των μουσικών του Λος Άντζελες και έβαλε εμπρός για τη δημιουργία του πιο τολμηρού του εγχειρήματος, προσαρμόζοντας τις τεχνικές ηχογράφησης και ενορχήστρωσης της κλασικής ορχήστρας στην ποπ μουσική. Το αποτέλεσμα ήταν το αριστουργηματικό «Pet Sounds» που άγγιζε την τελειότητα και άλλαξε το ρου της σύγχρονης μουσικής με τις 13 pop συμφωνίες του και τη συνολική του παραγωγή. Το «Pet Sounds» κυκλοφόρησε στις 16 Μαΐου του 1966 και με τα χρόνια λατρεύτηκε, εξυμνήθηκε και αναλύθηκε όσο λίγα μουσικά έργα. Η αρχική του μορφή ήταν μονοφωνική, αλλά τριάντα χρόνια μετά βγήκε μια τετραπλή κασετίνα που μεταξύ άλλων περιείχε και τη στερεοφωνική του μείξη. Σήμερα, και ανταποκρινόμενο στις επιταγές των τεχνολογικών και καλλιτεχνικών εξελίξεων, το «Pet Sounds» μάς αποκαλύπτεται σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια μέσω μιας υποδειγματικής και εξαιρετικά πλούσιας έκδοσης σε DVD-Audio, η οποία μας δίνει την ευκαιρία να ακούσουμε όχι μόνο τη μονοφωνική και τη στερεοφωνική μείξη του έργου στην πιο άρτια ηχητικά εκδοχή τους (ανάλυση 24bit/96kHz), αλλά και τη νέα πολυκάναλη μείξη του σε 5.1 (σε LPCM 24/96, Dolby Digital και DTS). Ο σεβασμός με τον οποίο αντιμετωπίστηκε το όλο εγχείρημα ήταν υποδειγματικός, αφού αναζητήθηκαν και βρέθηκαν τόσο οι αυθεντικές πολυκάναλες ταινίες όσο και αναλογικά μηχανήματα ίδιου ή παρόμοιου τύπου με εκείνα που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αρχική του μείξη. Η επιλογή του Brian Wilson ήταν να απλωθούν η ορχήστρα και οι τραγουδιστές τόσο ώστε να δημιουργηθεί ένα πλούσιο ηχητικό πεδίο που θα περιβάλει τους ακροατές. Όντως η ακρόαση είναι απολαυστική και υπάρχουν στιγμές που τα αιθέρια φωνητικά των Beach Boys κυριολεκτικά μας χαϊδεύουν τα αφτιά, ενώ η μουσική αποκτά μια ακόμη πιο μαγευτική διάσταση. Σε τρεις όμως περιπτώσεις («Wouldn’t It Be Nice», «You Still Believe In Me» και «God Only Knows»), μερικά από τα δεύτερα φωνητικά απουσιάζουν. Σε κάποιες άλλες μπερδεύονται με μια σειρά από άλλα όργανα και όλα μαζί καταλαμβάνουν περίεργες θέσεις στο χώρο. Αυτό όμως οφείλεται στο μικρό αριθμό των καναλιών εγγραφής που ήταν διαθέσιμα εκείνη την εποχή και τα οποία οδηγούσαν στην εγγραφή πολλών οργάνων σε ένα κανάλι ή ακόμη και στο παίξιμό τους κατά τη διάρκεια της τελικής μείξης. Ωστόσο, οι περιορισμοί αυτοί δεν μειώνουν την αξία της πολυκάναλης μείξης του Pet Sounds, η οποία σε τελική ανάλυση δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει σταθμό στις παραγωγές 5.1, αλλά να προσθέσει μια επιπλέον διάσταση σε ένα διαχρονικό έργο που δεν πρέπει να λείπει από καμία δισκοθήκη.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 22.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/josh-gordon-h8Od9ze-0o-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442