Winter Marquee – Κριτική

Στις 29 Μαΐου του 2002, στην ιστορική -και κατάμεστη για την περίσταση- αίθουσα συναυλιών Tennessee Theater του Knoxville στην Πολιτεία Τενεσί, η Nanci Griffith παρουσίασε ένα μουσικό πρόγραμμα-ανασκόπηση της 25άχρονης καλλιτεχνικής της διαδρομής. Στο πλευρό της «Τεξανής βασίλισσας της country-folk», που γεννήθηκε στο Austin στις 6 Ιουλίου του 1953, στάθηκαν η Blue Moon Orchestra -σταθερό συνοδευτικό της σύνολο από το 1986 με μέλη τους James Hooker (κίμπορντς, φωνητικά), Pat McInerney (ντραμς, κρουστά), Ron de la Vega (μπάσο, τσέλο), Chas Williams (ηλεκτρικές κιθάρες, dorbo), Le Ann Etheridge (ακουστική κιθάρα, φωνητικά)- και καλεσμένοι όπως η βοκαλίστρια Emmylou Harris και οι κιθαρίστες Tom Russel και Andy Hardin.
Το ρεπερτόριο της βραδιάς εκείνης -που μαγνητοσκοπήθηκε και αποτυπώνεται στο DVD «Marquee Moon», την πρώτη λάιβ κυκλοφορία της Griffith από το 1988 και το άλμπουμ «One Fair Summer Evening»- περιέλαβε κλασικά τραγούδια από τη μέχρι τότε δισκογραφία της, διασκευές (στα «Speed Of The Sound Of Loneliness» του John Prine, «Boots Of Spanish Leather» του Bob Dylan, «White Freight Liner» του συμπατριώτη της Townes Van Zandt, «What’s That I Hear» του Phil Ochs, «If I Had A Hammer» των Pete Seger/Lee Hayes) και τα νέα κομμάτια «Last Train Home» και «Home On The Radio». Στην αγορά, παράλληλα με το DVD, η ηχογράφηση της συναυλίας κυκλοφορεί επίσης σε CD που έχει τον ίδιο τίτλο, περιλαμβάνει όμως πέντε τραγούδια λιγότερα.
Χωρίς να καταφεύγει σε κανενός είδους εφέ ή θεατρινισμούς, η Griffith πραγματοποιεί στο «Marquee Moon» μια εντυπωσιακή επίδειξη ταλέντου και έμπνευσης. Η ερμηνεία της, αν και στατική, αιχμαλωτίζει την προσοχή του ακροατή/θεατή με τη ζεστασιά, την ευθύτητα και την απλότητά της. Το πλούσιο σε σώμα και ευκρινές σε εκφορά τραγούδι της χαρακτηρίζεται από εμπειρία, κλάση, αρχοντιά, σεβασμό στο κοινό και στον ίδιο της τον εαυτό. Άριστα συντονισμένη μαζί της, η Blue Moon Orchestra υποστηρίζει τα αφηγηματικά και εξομολογητικά τραγούδια με βέλτιστο τρόπο, αγκαλιάζοντας την Griffith και ανεβάζοντάς τη στο θρόνο των επί σκηνής δρώμενων. Ως αποτέλεσμα, τη λάιβ ερμηνεία των τραγουδιών χαρακτηρίζουν μια ζωντάνια και μια λάμψη που σπανίζουν στις ηχογραφημένες στο στούντιο δουλειές.
Η παραγωγή σε όλα τα επιμέρους σημεία της (μαγνητοσκόπηση, ηχογράφηση, φωτισμός) πληροί τα υψηλότερα στάνταρτ. Η μόνη μας ένσταση έχει να κάνει με την έλλειψη ηχητικής μπάντας 5.1 (διατίθεται μόνο Dolby Digital Stereo), που θα εξαντλούσε τις τεχνικές δυνατότητες του φορμά DVD. Ίσως πάλι, λόγω της ευρύτερης αισθητικής γραμμής, να ήταν επιθυμητή η δημιουργία προϋποθέσεων για μια πιο παραδοσιακή, «παλιομοδίτικη» εντύπωση.
Η ποιότητα και το ενδιαφέρον του καλλιτεχνικού περιεχόμενου του «Marquee Moon» σε συνδυασμό με την πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει από άποψη κινηματογραφική (κοντινές και και μακρινές λήψεις από αρκετές κάμερες συνδυάζονται σε ένα νευρώδες, έντονο σκηνοθετικό αποτέλεσμα) αποδίδουν την αίσθηση ότι «ήσουν και εσύ εκεί», κοινωνός σε μια ιδιαίτερη βραδιά, αφιερωμένη στον -ήδη κλασικό- country-blues ήχο της Nanci Griffith.