Στις δεκαετίες που διαδέχτηκαν τα 60s δεύτερος McCartney δεν εμφανίστηκε -για ντουέτο Lennon/McCartney δεν τολμάμε καν να κάνουμε κουβέντα.Τουλάχιστον ο Paul φρόντισε να εξασφαλίσει όλα αυτά τα χρόνια μια συνεχή ροή pop δημιουργιών με σταθερά υψηλές προδιαγραφές, είτε με τους Wings είτε σόλο. Ιδιαίτερα το «Flaming Pie» του 1997 ήταν μια πραγματική γροθιά στο στομάχι, […]
Στις δεκαετίες που διαδέχτηκαν τα 60s δεύτερος McCartney δεν εμφανίστηκε -για ντουέτο Lennon/McCartney δεν τολμάμε καν να κάνουμε κουβέντα. Τουλάχιστον ο Paul φρόντισε να εξασφαλίσει όλα αυτά τα χρόνια μια συνεχή ροή pop δημιουργιών με σταθερά υψηλές προδιαγραφές, είτε με τους Wings είτε σόλο. Ιδιαίτερα το «Flaming Pie» του 1997 ήταν μια πραγματική γροθιά στο στομάχι, μια συλλογή από pop διαμάντια ισάξια με την παραγωγή της περιόδου των Beatles. Στο διάστημα που μεσολάβησε έκτοτε πολλά άλλαξαν στη ζωή του, με σημαντικότερο γεγονός την απώλεια της συζύγου του Linda. Έχασε τη «μούσα» του, όχι όμως και τη μούσα του. Απόδειξη γι’ αυτό τα τραγούδια του «Driving Rain»: Ο δεκάλεπτος ορμητικός ποταμός του «Rinse The Raindrops»· ο ακαταμάχητος λυρισμός των «From A Lover To A Friend» και «Your Loving Flame»· η αθωότητα του «Driving Rain»· οι soul πινελιές του «Tiny Bubble»· τα ανατολίτικα αρώματα του «Riding Into Jaipur»· οι στιγμές οι έντονα ηλεκτρικές («About You») αλλά και οι Zapp-ικές («Heather»)· και, βέβαια, τα γραμμένα από κοινού με το γιο του, James, «Spinning On An Axis» και «Back In The Sunshine Again» (λέτε;). Δεκαέξι τραγούδια-επιτομή των κατακτήσεων της ηλεκτρικής τραγουδοποιίας των τεσσάρων τελευταίων δεκαετιών. Απόσταγμα εμπειρίας, ανάγλυφο συναισθηματικής φόρτισης, αλλά και αξιοπρέπειας, και διεισδυτικής παρατηρητικότητας. Έπειτα, πάλι, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι εντυπωσιάζουν τόσο πολύ τα τραγούδια του McCartney. Αυτός δεν είναι που μας έμαθε να ακούμε; Που διατύπωσε τον κανόνα του pop τραγουδιού στα μέσα της δεκαετίας του ΄60; Και αυτός ο ίδιος δεν είναι πάλι που δύο, τρία χρόνια μετά μας έπεισε ότι ακόμη πιο πολύτιμες και από τους κανόνες είναι η αμφισβήτηση και η ανατροπή των κανόνων; Μην προσπεράσετε το «Driving Rain». Ακτινοβολεί συγκίνηση, συντροφικότητα, αυτοπεποίθηση, ελπίδα και λογής άλλα πολύτιμα εφόδια από τα οποία οι ημέρες μας και τα έργα τους έχουν κρίσιμη ανεπάρκεια.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.