Θρίαμβος της Williams στο Grand Prix Μαλαισίας

Η βαθμολογία Οδηγών και Κατασκευαστών μετά το GP Μαλαισίας

Η κατάταξη και οι εγκαταλείψεις του GP Μαλαισίας

Καθολική ήταν η επικράτηση της ομάδας της Williams στο Grand Prix Μαλαισίας, με τους οδηγούς της, Ralf Schumacher και Juan-Pablo Montoya να κατακτούν τις δύο πρώτες θέσεις του βάθρου των νικητών, και τον οδηγό της Ferrari, Michael Schumacher, να τερματίζει ανέλπιστα στην τρίτη θέση, έπειτα από έναν δραματικό, για τον ίδιο και τον team-mate του Rubens Barrichello, αγώνα.

Η διπλή νίκη της Williams, που την εκτόξευσε, έπειτα από μία πενταετία, στην κορυφή της βαθμολογίας των Κατασκευαστών, σηματοδότησε το ρήγμα της μονοκρατορίας των Ferrari -προς όφελος του ανταγωνισμού-, έπειτα από την κατιούσα πορεία της McLaren.

Ασχέτως του τελικού αποτελέσματος, της επαφής των Juan-Pablo Montoya και Michael Schumacher στην πρώτη στροφή του αγώνα, της ποινής του πρώτου και της εγκατάλειψης του Rubens Barrichello, ο θρίαμβος της Williams ήταν ουσιαστικά προδιαγεγραμμένος από την αρχή του αγώνα.

Η ιταλική ομάδα σίγουρα δεν είχε υποτιμήσει τον ανταγωνισμό, και γνώριζε ότι η νίκη θα ήταν δύσκολη, αν όχι ακατόρθωτη, σε περίπτωση στεγνού και θερμού αγώνα. Γι αυτό το λόγο, υιοθέτησε τη στρατηγική των δύο pit stop, εφοδίασε τους οδηγούς της με σκληρά ελαστικά της Bridgestone -και αρκετά φθαρμένα, για να έχουν κοντό βήμα- και αύξησε την αεροδυναμική πίεση των μονοθεσίων, τακτική που σήμαινε ότι ποντάριζε στην πτώση της θερμοκρασίας -και τη συνεπαγόμενη ελάττωση της απόδοσης των Michelin-, ή στη βροχόπτωση, όπως στον περσινό αγώνα. Σε περίπτωση στεγνού αγώνα, οι οδηγοί της θα μπορούσαν, τουλάχιστον, να κινηθούν όσο το δυνατόν ταχύτερα με μειωμένο φορτίο καυσίμου, ενώ τα ελαστικά των αντιπάλων θα μετατρέπονταν σε παράτυπα slicks λόγω της φθοράς, μέχρι το τέλος του αγώνα. Εκτός αυτών, γνωρίζοντας το αντίπαλο δέος των ισχυρών κινητήρων των Williams-BMW, είχαν φροντίσει να μειώσουν το συντελεστή αξιοπιστίας (πρακτικά, ο συντελεστής είναι περίπου στο 1,1) των ιταλικών κινητήρων, προς όφελος της ισχύος, που μειώνεται κατά 7% περίπου στο Sepang F1, ποντάροντας στην -όπως έχει αποδειχθεί την τελευταία διετία- αξιοπιστία τους.

Τίποτα όμως από αυτά δεν συνέβη, και στο Sepang F1 καταρρίφθηκε ο μύθος των αήττητων Ferrari. Η ιταλική ομάδα πρέπει να επισπεύσει την καθέλκυση του F2002 μέχρι τον επόμενο αγώνα στη Βραζιλία, τον οποίο όμως αναμένει… ανυπόμονα η Williams, που είχε φανεί -ασχέτως τελικού αποτελέσματος- ανταγωνιστική την περασμένη χρονιά, κυρίως λόγω του αριστερόστροφου J.P.Montoya.

Στην εκκίνηση του μαλαισιανού αγώνα, ο Michael Schumacher τοποθετήθηκε έντεχνα μπροστά από τον Juan-Pablo Montoya, με σκοπό να ανακόψει την επιτάχυνσή του. Λόγω όμως της κλειστής εισόδου στην κορυφή της στροφής, το μονοθέσιο του Γερμανού παρουσίασε υποστροφή, και η εμπρός πτέρυγα της Ferrari βρέθηκε κάτω από το δεξιό τροχό της Williams, αφού ο Κολομβιανός είχε τοποθετηθεί αριστερά του, με σκοπό να κερδίσει την είσοδο της επόμενης δεξιάς. Ως αποτέλεσμα, ο οδηγός της Ferrari αναγκάστηκε να αλλάξει το ρύγχος του μονοθεσίου του και να συνεχίσει τον αγώνα από την τελευταία θέση, ενώ ο Juan-Pablo Montoya τιμωρήθηκε -αδίκως- από τους αγωνοδίκες με ποινή διέλευσης από τα pits (drive through penalty) και να βρεθεί στη δέκατη θέση.

Ο Rubens Barrichello τέθηκε επικεφαλής του αγώνα μπροστά από τον Ralf Schumacher, για να διαπιστώσει ότι δεν μπορούσε να δημιουργήσει ικανή χρονική διαφορά από τον -βαρύτερο λόγω καυσίμων- Γερμανό, και η οποία θα κάλυπτε τα δύο pit stop του Βραζιλιάνου, αντίθετα με τον μοναδικό ανεφοδιασμό του οδηγού της Williams. Τα -νέου τύπου, με χαρακτηριστικά των ασύμμετρων- ελαστικά της Michelin στα μονοθέσια της Williams, αν και υπέστησαν τελικά σημαντική φθορά, απέδιδαν καλύτερα στην υψηλή θερμοκρασία των 43° Κελσίου της πίστας, ενώ τα σκληρότερα Bridgestone των Ferrari τρίβονταν στην άσφαλτο, επανακτώντας βίαια τη στιγμιαία πρόσφυσή τους -λόγω του traction control-, με αποτέλεσμα την επίσης ταχύτατη φθορά τους, επιβαρύνοντας τον κινητήρα.

Έπειτα από το δεύτερο pit stop, ο Rubens Barrichello εγκατέλειψε όταν καταστράφηκε ο κινητήρας της Ferrari, ενώ η ιταλική ομάδα ειδοποίησε έντρομη τον Michael Schumacher -που είχε φτάσει στην τέταρτη θέση, πίσω από τον Jenson Button- να ανακόψει το ρυθμό του. Εντούτοις, ο Γερμανός τερμάτισε τρίτος, λόγω προβλήματος της ανάρτησης της Renault του νεαρού Βρετανού, που δεν του επέτρεπε τη σταθερή επιβράδυνση, και αναγκάστηκε να παραχωρήσει τη θέση του στον τελευταίο γύρο.

Ο Ralf Schumacher κατέκτησε την τέταρτη νίκη της καριέρας του, ενώ ο Juan-Pablo Montoya ολοκλήρωσε το θρίαμβο της Williams και τερμάτισε δεύτερος. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δύο οδηγοί σημείωναν αλλεπάλληλους ταχύτερους γύρους, ενώ ο Κολομβιανός κατέρριψε το ρεκόρ γύρου που κατείχε από το 2000 ο Mika Hakkinen, το ρεκόρ σε κάθε έναν από τους τρεις τομείς της πίστας, και σημείωσε την υψηλότερη τελική ταχύτητα (313,7χλμ./ώρα), έναντι της αντίστοιχης του Michael Schumacher, που δεν ξεπέρασε τα 309,4χλμ./ώρα.

Η ομάδα της McLaren πρέπει να επανεξετάσει εκ βάθρων το θέμα με τους κινητήρες της Illmor. Ο David Coulthard, ο οποίος ήταν τέταρτος, απεσύρθη στο 15ο γύρο από τον αγώνα όταν σταμάτησε να λειτουργεί ο ένας κύλινδρος του κινητήρα, ενώ ο Kimi Raikkonen έφτασε μέχρι τη δεύτερη θέση, όταν καταστράφηκε ο κινητήρας του στον 24ο γύρο.

Ο αγώνας αποτέλεσε επίσης θρίαμβο για την ομάδα της Sauber, αφού οι οδηγοί της Nick Heidfeld και Felipe Massa, κατέλαβαν αντίστοιχα την πέμπτη και την έκτη θέση. Ο πρώτος, φάνηκε ότι ήταν σε θέση να ακολουθήσει τους ρυθμούς των J.P.Montoya και M.Schumacher, ενώ ο δεύτερος, αν και είχε υπερβολική αεροδυναμική πίεση που τον εμπόδιζε στις προσπεράσεις -λόγω μειωμένης ταχύτητας-, ολοκλήρωσε έναν αγώνα χωρίς λάθη, αποδεικνύοντας τη βελτίωσή του.

Ενώ ο δεύτερος οδηγός της Renault, Jarno Trulli, εγκατέλειψε νωρίς λόγω υπερθέρμανσης του κινητήρα, οι οδηγοί της Toyota τερμάτισαν, και μάλιστα, ο Allan McNish στην έβδομη θέση. Ο Βρετανός θα τερμάτιζε εντός της εξάδας, αν οι μηχανικοί στα pits δεν… έχαναν τον ένα τροχό, καλώντας τον πάλι στον επόμενο γύρο για να τοποθετήσουν τον σωστό. Ο team-mate του, Mika Salo, τερμάτισε 12ος έπειτα από… τέσσερις επισκέψεις στα pits, λόγω βλάβης των ηλεκτρονικών του traction control, μετά το πρώτο pit stop.

Ο Jacgues Villeneuve τερμάτισε όγδοος, λόγω δυσλειτουργίας του συστήματος διεύθυνσης της BAR, ενώ από την αρχή του αγώνα, αντιμετώπισε πρόβλημα με την πρόσφυση του μονοθεσίου. Ο Olivier Panis εγκατέλειψε νωρίς, λόγω βλάβης του συμπλέκτη, ο οποίος είχε παρουσιάσει πρόβλημα από το πρωί, όπως και στα χρονομετρημένα της παραμονής του αγώνα.

Οι δύο οδηγοί της Jordan, Takuma Sato και Giancarlo Fisichella, ολοκλήρωσαν τον αγώνα στην ένατη και τη 13η θέση αντίστοιχα. Ο Ιάπωνας οδηγός… ανέβηκε επάνω στο μονοθέσιο του team-mate του, στο δεύτερο γύρο, όταν σάστισε από την εμπλοκή του Ιταλού με τον Mika Salo στη στροφή 2, καταστρέφοντας την εμπρός πτέρυγά του, το σύστημα διεύθυνσης και την πίσω πτέρυγα του Giancarlo Fisichella. Ο τελευταίος, επισκέφτηκε τα pits βγαίνοντας από το μονοθέσιο για να εγκαταλείψει, αλλά οι τεχνικοί τον… επανέφεραν στην πίστα, για να τερματίσει στη 13η θέση.

Οι οδηγοί της Jaguar προσπάθησαν να διασώσουν την τιμή της βρετανικής ομάδας, και σχεδόν το κατάφεραν, με δύο μονοθέσια που είχαν ιδιαίτερα ευαίσθητη συμπεριφορά. Ο Eddie Irvine εγκατέλειψε λόγω πτώσης της υδραυλικής πίεσης του συμπλέκτη, φρόντισε όμως να δείξει ότι το μονοθέσιό του ήταν ταχύτερο των Jordan, των BAR και των Toyota, δηλώνοντας στο περιθώριο του αγώνα, ότι αν η ομάδα δεν του δώσει ανταγωνιστικό μονοθέσιο, θα παραιτηθεί. Ο Pedro de la Rosa, αφού αντικατέστησε το ρύγχος της R3 -έπειτα από την επαφή του με το μονοθέσιο του O.Panis-, τερμάτισε δέκατος, υποφέροντας από αεροδυναμική αστάθεια όταν βρισκόταν πίσω από άλλα μονοθέσια.

Ταχύτατα στις ευθείες και σταθερότατα κατά την επιβράδυνση, ήταν τα μονοθέσια της Arrows, με τη διαφοροποιημένη -σε σχέση με τον ανταγωνισμό- αεροδυναμική τους φιλοσοφία. Εντούτοις, ο Η.Η.Frentzen αρκέστηκε στην 11η θέση, λόγω βλάβης του launch control στη σχάρα της εκκίνησης -χάνοντας τέσσερις γύρους εντός των pits-, ενώ ο Enrique Bernoldi εγκατέλειψε λόγω βλάβης της αντλίας καυσίμου, αφού πρώτα τόλμησε να αντισταθεί σθεναρά στον Michael Schumacher, προσπερνώντας τον μάλιστα κάποια στιγμή!

Ο αγώνας για τη Minardi ήταν καταστρεπτικός, παρά την επίδοση του Mark Webber, που έφτασε μέχρι την ένατη θέση με την τακτική του ενός pit stop, για να εγκαταλείψει λόγω βλάβης του συστήματος διαχείρισης του κινητήρα. Ο Alex Yoong έχασε χρόνο λόγω δυσλειτουργίας του συστήματος ανεφοδιασμού, για να εγκαταλείψει αργότερα, όταν έχασε την 4η, την 5η και την 6η σχέση του κιβωτίου ταχυτήτων.

Δημήτρης Πρωτονοτάριος

auto.in.gr