GP Monaco 2003: Είκοσι χρόνια μετά, η Williams επιστρέφει…

H νίκη στο Monaco είχε ανέκαθεν μεγάλη σημασία -μεγαλύτερη ίσως από κάθε άλλο GP- για τον οδηγό που την κατακτά, για μερικούς πολύ απλούς λόγους. Κατ αρχήν το πριγκιπάτο αποτελεί για πολλούς οδηγούς το μόνιμο τόπο διαμονής τους -όσο μόνιμα μένουν κάπου αυτοί οι άνθρωποι-, άρα ο καθένας θα ήθελε μια νίκη εντός έδρας.

Από την άλλη πλευρά η πίστα δεν είναι πίστα αλλά οριοθετημένος δημόσιος δρόμος, με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται, με αποτέλεσμα η διάκριση σε αυτό τον αγώνα να απαιτεί, εκτός από την απαραίτητη τύχη, αυτοσυγκέντρωση και ένα αποτελεσματικά στημένο μονοθέσιο.

Όλα όσα είχε δηλαδή σήμερα ο J.P.Montoya. O Κολομβιανός κατέκτησε -όχι εύκολα- τη δεύτερη νίκη της καριέρας του, μετά το ιταλικό GP του 2001, και έδωσε στη Williams την ευκαιρία να πανηγυρίσει την επιστροφή της στις νίκες στο συγκεκριμένο αγώνα, 20 χρόνια μετά την επιτυχία του Keke Rosberg, το 1983.

Η γκίνια λοιπόν έσπασε για τον J.P.Montoya, που κατάφερε επιτέλους να τερματίσει στο Monte Carlo. Είχα και στο παρελθόν την ευκαιρία να νικήσω σε άλλους αγώνες, αλλά αυτή η νίκη είναι φανταστική. Επιτέλους τερμάτισα στο Monaco δήλωσε μετά το τέλος του GP ο οδηγός της Williams, που ξεκίνησε από την τρίτη θέση αλλά σχεδόν αμέσως πέρασε δεύτερος μπροστά από τον K.Raikkonen, ο οποίος το πάλεψε ως το τέλος.

Δεν ήμουν πολύ τυχερός, αν και ξεκίνησα δεύτερος. Φαίνεται ότι κάτι κάνω λάθος στις εκκινήσεις. Είναι ανόητο πάντως να παίρνεις οποιοδήποτε ρίσκο εδώ. Ίσως σε μια άλλη πίστα… δήλωσε μετά το τέλος του αγώνα ο Φινλανδός που συνεχίζει να προηγείται στη βαθμολογία των οδηγών, αυξάνοντας παράλληλα από δύο σε τέσσερις τους βαθμούς της διαφοράς του από τον M.Schumacher.

O Γερμανός πρωταθλητής, νικητής των τριών τελευταίων GP σε Imola, Ισπανία και Αυστρία τερμάτισε τρίτος, αποτυγχάνοντας να ισοφαρίσει το ρεκόρ των έξι νικών που έχει στο Monaco o αξέχαστος Ayrton Senna. O οδηγός της Ferrari πλήρωσε το τίμημα της πέμπτης θέσης που είχε στην εκκίνηση, ενώ αυτό ήταν το πρώτο GP μετά την παρουσίαση της F2003-GA που το κόκκινο μονοθέσιο δεν περνούσε πρώτο τη γραμμή του τερματισμού.

Το να ξεκινάς πέμπτος και να τερματίζεις τρίτος είναι μάλλον λογικό, πόσο μάλλον σε μια πίστα όπου τα προσπεράσματα… απαγορεύονται. Δοκιμάσαμε τα πάντα αλλά μάλλον αυτό το διήμερο δεν ήμασταν αρκετά δυνατοί επισήμανε ο πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, που ούτως ή άλλως πρέπει να θεωρείται πιο τυχερός από τον αδερφό του.

Ο μικρός Schumacher, αν και ξεκίνησε πρώτος, τερμάτισε τελικά τέταρτος -αφού πρώτα είχε οδηγήσει τον αγώνα για σχεδόν 20 γύρους- μπροστά από τους Fernando Alonso και Jarno Trulli. Η βαθμολογούμενη οκτάδα έκλεισε με έβδομο τον David Coulthard -νικητή στο Monte Carlo το 2000 και το 2002- και όγδοο το R.Barichello. Σημειώστε ότι οι πρώτοι οκτώ οδηγοί ανήκουν στις τέσσερις βαθμολογικά κορυφαίες ομάδες του πρωταθλήματος, ενώ ήταν οι ίδιοι που κατείχαν τις οκτώ πρώτες θέσεις στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά του Σαββάτου.

Οι όποιες αλλαγές άλλωστε κατά τη διάρκεια του αγώνα οφείλονται αποκλειστικά στην τακτική των pit stop που ακολούθησαν οι ομάδες. Στην εκκίνηση ο Ralf Schumacher έφυγε μπροστά ακολουθούμενος από τον J.P.Montoya, δημιουργώντας μια διαφορά δύο δευτερολέπτων στο τέλος του πρώτου από τους 78 συνολικά γύρους. Η κατάταξη δεν πρόλαβε να αλλάξει, καθώς μετά τη στενή επαφή του H.H.Frentzen με την μπαριέρα η Sauber καταστράφηκε, το Safety Car μπήκε στην πίστα και όλοι στοιχήθηκαν πίσω του.

Στις αρχές του πέμπτου γύρου την πρώτη πεντάδα αποτελούσαν οι Ralf Schumacher, J.P.Montoya, K.Raikkonen, J.Trulli και Michael Schumacher, εικόνα που έμεινε ίδια ως τον 21ο γύρο, όταν ο Ralf Schumacher μπήκε στα pit αφήνοντας την κορυφή στον Κολομβιανό team mate του.

Στους επόμενους δέκα γύρους όλοι οι πρωτοπόροι μπήκαν ο ένας μετά τον άλλο στα pit, με τελευταίο τον Michael Schumacher στο τέλος του 31ου γύρου. Εκείνη τη στιγμή ο Γερμανός ήταν τρίτος πίσω από J.P.Montoya και K.Raikkonen και μπροστά από τον αδερφό του. Όταν στο τέλος του 52ου γύρου οι δύο πρώτοι μπήκαν στα pit, ο οδηγός της Ferrari οδήγησε την κούρσα έως τον 60ό γύρο στον οποίο έκανε έναν ακόμη ανεφοδιασμό.

Από εκεί και πέρα ο J.P.Montoya ήταν μπροστά με δεύτερο τον K.Raikkonen και διαφορά περίπου ένα δευτερόλεπτο, ενώ απέμεναν 18 γύροι. Στους πέντε τελευταίους ο Φινλανδός οδηγός της McLaren αποφάσισε να κάνει περισσότερο αισθητή την παρουσία του, ενώ δύο γύρους πριν το τέλος ο M.Schumacher πλησίασε αρκετά θέλοντας προφανώς να εκμεταλλευτεί ένα ενδεχόμενο λάθος των αντιπάλων του που δεν ήρθε ποτέ.

Έτσι, η Williams πήρε τη νίκη για πρώτη φορά ύστερα από 22 GP, όσα μεσολάβησαν από τον περσινό της θρίαμβο στη Μαλαισία, και ο J.P.Montoya έγινε ο πέμπτος οδηγός που κατακτά νίκη φέτος μετά τους D.Coulthard (στην Αυστραλία), K.Raikkonen (στη Μαλαισία), G.Fisichella (στη Βραζιλία) και M.Schumacher.
Εκτός οκτάδας τις εντυπώσεις έκλεψε ο ένατος C. Da Matta (Toyota), αφήνοντας πίσω του τους G.Fisichella, N.Heidfeld, R.Firman και O.Panis.

Στις εγκαταλείψεις του φετινού 50ού GP Monaco περιλαμβάνονται -εκτός αυτής του H.H.Frentzen στον πρώτο γύρο- εκείνες των A.Pizzonia (Jaguar) στο δωδέκατο γύρο, του M.Webber (Jaguar) στο 16ο με πρόβλημα στα ηλεκτρικά, των J.Verstappen και J.Wilson (Minardi) στον 28ο και 29ο γύρο αντίστοιχα και τέλος του J.Villeneuve στον 63 γύρο εξαιτίας προβλήματος στον κινητήρα της BAR Honda.

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν αγωνίστηκε για προληπτικούς λόγους ο J.Button μετά το ατύχημα που είχε το πρωί του Σαββάτου. Το επόμενο, όγδοο, GP της χρονιάς θα πραγματοποιηθεί στις 15 Ιουνίου στον Καναδά, στην πίστα που φέρει το όνομα του Gulles Villeneuve.

Βαγγέλης Κιούσης

auto.in.gr