The mystery of polyphony-Corsica/Sardinia – Κριτική
Ένας δίσκος αφιερωμένος στις αρχέγονες και γοητευτικές φωνητικές πολυφωνίες της Σαρδηνίας και της Κορσικής. Δύο μουσικοί κόσμοι με κοινά στοιχεία μεταξύ τους, που τόσο διαφέρουν από τη Γαλλία και την Ιταλία, στις επικράτειες των οποίων έχουν συμπεριληφθεί. Στα δύο νησιά της Μεσογείου έχουν επιβιώσει αρχέγονες φωνητικές πολυφωνίες που, σύμφωνα με τους ειδικούς, συνδέονται με αυτές […]
Ένας δίσκος αφιερωμένος στις αρχέγονες και γοητευτικές φωνητικές πολυφωνίες της Σαρδηνίας και της Κορσικής. Δύο μουσικοί κόσμοι με κοινά στοιχεία μεταξύ τους, που τόσο διαφέρουν από τη Γαλλία και την Ιταλία, στις επικράτειες των οποίων έχουν συμπεριληφθεί. Στα δύο νησιά της Μεσογείου έχουν επιβιώσει αρχέγονες φωνητικές πολυφωνίες που, σύμφωνα με τους ειδικούς, συνδέονται με αυτές που διατρέχουν τη Βαλκανική χερσόνησο. Το ρεπερτόριο αυτό, όπως είναι φυσικό, φέρει τα σημάδια του χρόνου και της ιστορίας των νησιών αυτών, που έμελλε να περάσουν «διά πυρός και σιδήρου» λόγω επιδρομών και κατακτήσεων. Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι τα τραγούδια αυτά διασώζονται κυρίως στα ορεινά, μεταξύ των βοσκών. Στην Κορσική ο τύπος της πολυφωνίας έρχεται πιο κοντά στη Βαλκανική, στις πολυφωνίες που συναντάμε στην Ήπειρο. Υπάρχει και εδώ αυστηρή διάκριση των ρόλων: ένας τραγουδά τη μελωδία, ένας τον συνοδεύει τραγουδώντας το σκελετό της πιο χαμηλά και ένας άλλος πιο ψηλά. Στο CD, εκτός από τα λαϊκά τραγούδια, περιλαμβάνονται και εκκλησιαστικοί ύμνοι, τραγουδισμένοι στα λατινικά. Τα τραγούδια αυτά είχαν περιοριστεί δραματικά έως τη δεκαετία του ’60, όπου η γλώσσα της περιοχής είχε αποκλειστεί από την εκπαίδευση και γίνονταν προσπάθειες για ομογενοποίηση του πληθυσμού. Τότε ήταν που οι Κορσικανοί άρχισαν να βλέπουν τη μουσική τους ως στοιχείο της ιδιαίτερης ταυτότητάς τους. Ίδρυσαν μουσικά σχήματα, μέσα από τα οποία προέβαλαν τις μουσικές και τον πολιτισμό τους. Στη Σαρδηνία το μουσικό σκηνικό στις πολυφωνίες είναι διαφορετικό. Ένας τραγουδιστής εισάγει το τραγούδι και η χορωδία, αποτελούμενη από τουλάχιστον τέσσερα άτομα, τον συνοδεύει -μελωδικά και ρυθμικά- με άσημες συλλαβές, όπως, π.χ., «μπίμπορο», «μπίμπαρα» κ.λπ. Υπάρχει μια μπάσα φωνή, που τραγουδά μόνο μια νότα, ενώ οι άλλες τραγουδούν πότε παράλληλα και πότε ανεξάρτητα η μία από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα γοητευτικό. Παρατηρούμε ότι στο σημείο αυτό υπάρχει αντιστοιχία ανάμεσα στην τεχνική του πολυφωνικού τραγουδίσματος και στον ήχο του launeddas, ενός αρχέγονου πνευστού οργάνου, που αποτελείται από τρεις καλαμένιους αυλούς με μονό γλωσσίδι (τύπου κλαρινέτου). Στο όργανο αυτό η μελωδία παίζεται στους δύο ανισομήκεις αυλούς του με μια λογική που θυμίζει το πολυφωνικό τραγούδι, ενώ ο τρίτος αυλός, που είναι και ο πιο μπάσος, παράγει μόνο μια νότα. Στο CD υπάρχουν δύο παραδείγματα στα οποία ακούγεται το όργανο αυτό. Ο ήχος του είναι συνεχής, καθώς ο μουσικός αναπνέει με την τεχνική της «κυκλικής αναπνοής» (αναπνέει με τη μύτη, ενώ χρησιμοποιεί το στόμα του ως αποθήκη αέρα). Ένας ιδιαίτερα ενδιαφέρων δίσκος, όπου το ηχητικό αποτέλεσμα εκτός από ασυνήθιστο και πρωτότυπο είναι και ιδιαίτερα γοητευτικό. Ένα αφιέρωμα στα δύο μεγάλα νησιά της Μεσογείου που, όπως όλα δείχνουν, τα συνδέουν πάρα πολλά με τον κύριο κορμό της Βαλκανικής.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας