Παναθηναϊκός: Η επιλογή του Ρογκαβόπουλου για το κρίσιμο τρίποντο και η «κατάχρηση» με τον Λεσόρ

Την Τετάρτη (6/5) ο Παναθηναϊκός  ««πέταξε» μια μεγάλη ευκαιρία για να τελειώσει τη σειρά με τη Βαλένθια και τώρα πηγαίνει στο 4ο παιχνίδι της σειράς των πλεί οφ της Euroleague, το οποίο έχει αποκτήσει χαρακτήρα… τελικού.

Φυσικά ακόμη κι αν το χάσουν κι αυτό οι «πράσινοι» δεν θα έχουν «χαθεί» τελείως, καθώς υπάρχει και πέμπτο παιχνίδι. Από την άλλη καλό θα είναι το «τριφύλλι» να μην χρειαστεί να γυρίσει επί ισπανικού εδάφους και να «τελειώνει» την υπόθεση πρόκριση στο Final-4 του ΟΑΚΑ επί ελληνικού. Οσο δύσκολο φαίνεται η Βαλένθια να κερδίσει τρεις σερί φορές τον Παναθηναϊκό, τόσο δύσκολο φαινόταν πριν το game 3 οι «νυχτερίδες» να κερδίσουν μέσα στην Αθήνα έστω και μια φορά μετά το 0-2 των «πράσινων» στην  «Roig Arena». Όμως έγινε.

Αναλύοντας τώρα τα αίτια της ήττας, εκτός από το προφανές, ότι ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε νωθρός, άστοχος και κυρίως με κακή άμυνα στο μεγαλύτερο μέρος του ματς, υπάρχουν και κάποιες επιλογές του Εργκίν Αταμάν που πιθανώς του στέρησαν τη δυνατότητα να «κλέψει» στο τέλος το παιχνίδι.

Πρώτα από όλα έχουμε την… κατάχρηση του Ματίας Λεσόρ. Ο Γάλλος σέντερ έμεινε στο παρκέ για σχεδόν 29 λεπτά, τη στιγμή που είναι εμφανές ότι και καλά δεν «πατάει» και δεν έχει τις ανάσες που είχε προ του τραυματισμού του που τον κράτησε εκτός δράσης για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο απολύτως υγιής Λεσόρ είναι μια «πολεμική μηχανή», ειδικά στην άμυνα και σε παιχνίδια όπως αυτό απέναντι σε τόσο αθλητικούς παίκτες θα μπορούσε να προσφέρει πολλά.

Από τη στιγμή όμως που δεν έχει επανέλθει ακόμη στο 100%, δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για τόση ώρα και για τόσα λεπτά συνεχόμενα. Ήταν εμφανές ότι από ένα σημείο και μετά κουράστηκε και να βγαίνει στα Hedge out (δηλαδή ψηλά, μακριά από το καλάθι για να καλύψει αμυντικά τον παίκτη που έλαβε τη μπάλα) και να διεκδικεί το αμυντικό ριμπάουντ. Ένας λόγος που η Βαλένθια πήρε 14 επιθετικά ριμπάουντ ήταν και ο Λεσόρ που έγινε εύκολη λεία για τους ταχυδυναμικούς αντιπάλους του.

Άλλωστε ο Πέδρο Μαρτίνεθ δεν βασίζει το παιχνίδι της ομάδας σε κλασικό βαρύ σέντερ, αλλά παίζει με ημίψηλους αθλητικούς και γρήγορους παίκτες.

Έτσι ο Αταμάν θα μπορούσε να παίξει περισσότερο με τον Φαρίντ, ακόμη και να επιστρατεύσει τον δίμετρο Καλαϊτζάκη που είναι καλός αμυντικός, για αυτά τα μαρκαρίσματα μακριά από το καλάθι. Ή να χρησιμοποιήσει αλλιώς τους Ρογκαβόπουλο, Χέις-Ντέιβις και Γκραντ (επίσης αρκετά ψηλός στο 1,96μ.) αφού απέναντί τους δεν βρίσκονταν… δεινόσαυροι του 2,10μ.+

Το δεύτερο σημείο στο οποίο μπορούμε να σταθούμε είναι η επιλογή του Νίκου Ρογκαβόπουλου στην τελευταία κρίσιμη επίθεση του Παναθηναϊκού κι ενώ το σκορ είναι 87-90 υπέρ της Βαλένθια, με 17 δευτερόλεπτα να απομένουν.

Ναι, ο Έλληνας φόργουορντ ήταν καταλυτικός παράγοντας στο να επιστρέψει ο Παναθηναϊκός από το -14 που βρέθηκε περίπου στο 35′. Όχι όμως με το μακρινό σουτ του, αλλά πηγαίνοντας μέσα στη ρακέτα, χρησιμοποιώντας πολύ σωστά το μακρύ κορμί του.

Γι’ αυτό προξενεί εντύπωση να πάρει το τελευταίο τρίποντο ότι και να γινόταν στη φάση. Κι αν το πρώτο σουτ ήταν υπό σχετικά καλές προϋποθέσεις, το δεύτερο ήταν «τραβηγμένο από τα μαλλιά». Ειδικά από τη στιγμή που ο «ζεστός» Σορτς των 17 πόντων και του 50% στο τρίποντο στο συγκεκριμένο ματς (2/4) ήταν ελεύθερος στην κορυφή της ρακέτας, στην αρχή της επίθεσης. Ήταν ξεκάθαρο ωστόσο ότι υπήρχε εντολή το τρίποντο να το πάρει ο Ρογκαβόπουλος, επιλογή που δεν βγήκε.

Σε κάθε περίπτωση ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να κατά την υπόθεση «πρόκριση» στα δικά του χέρια έχοντας το game 4 και πάλι στην έδρα του, ενώ ακόμη και να ηττηθεί θα έχει κι άλλη ευκαιρία, έστω και στην Ισπανία. Εκεί που έχει ήδη κερδίσει δύο φορές…