Κανονικά θα έπρεπε να είναι ένα από τα κεντρικά θέματα της προεκλογικής εκστρατείας.
Πιο σωστά: θα έπρεπε να είναι ένα από τα κεντρικά θέματα συζήτησης σε κάθε επίπεδο.
Γιατί δεν μιλάμε απλώς για άλλο ένα «ζήτημα» ή «κοινωνικό πρόβλημα».
Μιλάμε για το γεγονός ότι εάν δεν υπάρξουν ριζικές αλλαγές, σε 30 χρόνια θα υπάρχουν ολόκληρες πυκνοκατοικημένες περιοχές του πλανήτη που θα είναι αβίωτες.
Θα έχουν πλημμυρίσει από την αύξηση της στάθμης των θαλασσών, θα έχουν θερμοκρασίες το καλοκαίρι που ο ανθρώπινος οργανισμός πρακτικά δεν θα μπορεί να αντέξει, δεν θα έχουν γεωργία γιατί θα έχουν ερημοποιηθεί.
Στην προσφυγιά από τους πολέμους και τη φτώχεια θα προστεθεί και η κλιματική προσφυγιά.
Και τα πράγματα θα είναι ακόμη χειρότερα σε 40 χρόνια από τώρα, σε 50 και μέχρι το τέλος του αιώνα.
Γι’ αυτό το ζήτημα μιλάμε και όχι για το εάν κάποιοι είναι «φυσιολάτρες».
Για την ακρίβεια για αυτό το ζήτημα δεν μιλάμε.
Δεν μιλάμε για το πώς μπορούμε να επιταχύνουμε την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.
Δεν μιλάμε για το πώς δεν θα πληρώσουν το κόστος οι εργαζόμενοι σε βιομηχανίες που εξαρτώνται από ορυκτά καύσιμα.
Δεν μιλάμε για το πώς μπορούμε να επεκτείνουμε τις ανανεώσιμες πηγές με τρόπο που να μην συγκρούεται με τις τοπικές κοινότητες.
Δεν μιλάμε για το πώς μπορούμε να αλλάξουμε παραγωγικό πρότυπο και καταναλωτικές συνήθειες.
Δεν μιλάμε για το πώς μπορούμε πραγματικά να διαμορφώσουμε οικολογική συνείδηση στην κοινωνία, ώστε οι άνθρωποι συνειδητά να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους.
Δεν μιλάμε για όλα αυτά από τα οποία εξαρτάται το εάν θα έχουμε ζωή μετά από μερικές δεκαετίες.
Και αυτός σίγουρα δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να γιορτάσουμε την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Μυστικά, σχέσεις και συγκρούσεις ξεδιπλώνονται μέσα από τις ζωές τριών ανθρώπων που προσπαθούν να σταθούν ο ένας απέναντι στον άλλον και τελικά απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.
Πέντε ερωτικές ιστορίες, τοποθετημένες σε διαφορετικές εποχές της Ελλάδας, συνθέτουν το κοινό σύμπαν του έργου «Η Αστερόσκονη», όπου άνθρωποι και χρονικότητες συναντιούνται γύρω από την ίδια ανάγκη για αγάπη και σύνδεση.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας