Η διάγνωση του καρκίνου αλλάζει ριζικά τη ζωή του καθενός και παρά τις δεκαετίες έρευνας, δεν υπάρχει οριστική θεραπεία. Οι περισσότεροι άνθρωποι με καρκίνο, όπως είναι λογικό, στρέφονται προς τα μέσα – προς τη θεραπεία τους, την υποστηρικτική οικογένεια και τους φίλους τους και τη δική τους ψυχική και συναισθηματική ευημερία. Ο Καναδός Tέρι Φοξ, ωστόσο, ήταν ένας διαφορετικός άνθρωπος. Μετά τη δική του διάγνωση, η οποία οδήγησε στον ακρωτηριασμό του ενός ποδιού του, έφτασε να γίνει μια διεθνής φιγούρα έμπνευσης τρέχοντας κάθε μέρα τον Μαραθώνιο της Ελπίδας. Η κληρονομιά της επιμονής και της αποφασιστικότητάς του να συγκεντρώσει χρήματα για την έρευνα για τον καρκίνο εξακολουθεί να ζει ηρωικά μέχρι σήμερα.

Ο Φοξ διαγνώστηκε για πρώτη φορά με ένα είδος καρκίνου που ονομάζεται οστεοσάρκωμα, ενώ φοιτούσε στο πανεπιστήμιο το 1977. Το πόδι του ακρωτηριάστηκε πάνω από το γόνατο αρκετά σύντομα αφότου έλαβε τα σοκαριστικά νέα. Ο Φοξ άρχισε να χρησιμοποιεί ένα τεχνητό πόδι και γρήγορα έμαθε να τρέχει με αυτό. Μέχρι το 1979, είχε ολοκληρώσει έναν πλήρη μαραθώνιο – δηλαδή 26,2 μίλια (42 χλμ.). Λίγους μήνες αργότερα άρχισε να προπονείται για έναν αγώνα δρόμου που θα διέσχιζε τον Καναδά – τον Μαραθώνιο της Ελπίδας. Πρόθεσή του ήταν να συγκεντρώσει χρήματα για την έρευνα για τον καρκίνο και ήθελε μόλις 1 δολάριο από κάθε Καναδό για τον σκοπό του.

Ο Φοξ ξεκίνησε από την πλευρά του Ατλαντικού στις 12 Απριλίου 1980, με στόχο τον Ειρηνικό Ωκεανό στην άλλη πλευρά. Όταν ξεκίνησε, λίγοι άνθρωποι γνώριζαν ποιος ήταν ή τι έκανε. Καθώς συνέχιζε να τρέχει, μέχρι και 30 μίλια την ημέρα, άρχισε να λαμβάνει όλο και μεγαλύτερη προσοχή και ευαισθητοποίηση του κοινού, γεγονός που μεταφράστηκε σε όλο και περισσότερα χρήματα, τα οποία συγκεντρώνονταν. «Σήμερα σηκωθήκαμε στις 4:00 π.μ.» είπε ο Φοξ ενώ εξακολουθούσε να τρέχει. «Ως συνήθως, ήταν δύσκολο. Αν πέθαινα, θα πέθαινα ευτυχισμένος γιατί έκανα αυτό που ήθελα να κάνω. Πόσοι άνθρωποι μπορούν να το πουν αυτό; Βγήκα έξω, έκανα 15 κάμψεις στο δρόμο και έφυγα. Θέλω να δώσω ένα παράδειγμα που δεν θα ξεχαστεί ποτέ».

Photo: YouTube

Δυστυχώς, ο καρκίνος του Φοξ επέστρεψε, αυτή τη φορά στους πνεύμονες. Αναγκάστηκε να σταματήσει την επική του προσπάθεια από ακτή σε ακτή την 1η Σεπτεμβρίου 1980, αφού είχε διανύσει 5.373 χιλιόμετρα. Είχε, ωστόσο, ήδη συγκεντρώσει 1,7 εκατομμύρια δολάρια μέχρι τη στιγμή που σταμάτησε να τρέχει, και στις αρχές του επόμενου έτους, ο Μαραθώνιος της Ελπίδας είχε ξεπεράσει τον στόχο του για 24 εκατομμύρια δολάρια σε δωρεές.

Photo: Wikimedia Commons

Ο Φοξ απεβίωσε από τον καρκίνο του τον Ιούνιο του 1981. Η κληρονομιά του, ωστόσο, συνεχίζει να μεγαλώνει, καθώς οι αγώνες Terry Fox Runs, που διοργανώνονται από το Ίδρυμα Terry Fox, διεξάγονται κάθε χρόνο σε πόλεις σε ολόκληρο τον Καναδά και σε άλλα μέρη του κόσμου. «Μια δεξαμενή συμπόνιας σε συνδυασμό με μία ισχυρή αποφασιστικότητα να θέσει τέρμα στα δεινά που προκαλεί ο καρκίνος. Ο Τέρι πολύ απλά, άλλαξε τον κόσμο», αναφέρει το Ίδρυμα Terry Fox στην ιστοσελίδα του.

Πρόσφατα ο μαραθώνιος Terry Fox επαναφέρθηκε σε ολόκληρο τον Καναδά. Λόγω του COVID-19, η εκδήλωση είχε πραγματοποιηθεί ως εικονικός περίπατος τα τελευταία δύο χρόνια. «Βρέξει ή χιονίσει, θα το κάνουμε» δήλωσε ένας από τους φετινούς συμμετέχοντες στο πνεύμα του Φοξ. Πάνω από 650 κοινότητες σε ολόκληρο τον Καναδά έτρεξαν φέτος για την έρευνα για τον καρκίνο.

Μέχρι σήμερα ο αγώνας έχει συγκεντρώσει πάνω από 850 εκατομμύρια δολάρια.

Παρακολουθήστε στιγμιότυπα από τον φετινό αγώνα:

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr