Σταθείτε μπροστά σε μια τηλεόραση στο σαλόνι του μέσου ελληνικού σπιτιού και μόλις βγει η επόμενη γυναίκα παρουσιάστρια, κατηγορείστε την χωρίς στοιχεία για συγκεκριμένες σεξουαλικές πράξεις που διέπραξε με όποιον θέλετε. Βάλτε τη φαντασία να δουλέψει.

Κατηγορήστε την επιπροσθέτως πως είναι εκτός από ακόλαστη και αντροχωρίστρα. Αδίστακτη. Πως έχει καταστρέψει τον τάδε επιχειρηματία, διότι του έφαγε «όλα τα λεφτά», αυτό πάντα πιάνει. Επαναλάβετε την ίδια διαδικασία με ηθοποιούς ,το πείραμα μπορεί να δουλεύει με όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες: Νοσοκόμες, πυρηνικούς επιστήμονες ,μοντέλα, αθλήτριες. Ξεκινήστε την πρόταση σας με ένα: «Καλά ξέρουμε πως έχει κάνει καριέρα αυτή …» και συμπληρώστε ελεύθερα. Κανείς δεν θα σπεύσει να σας διαψεύσει, κανείς δεν θα σώσει την γυναίκα που πιάσατε στο στόμα σας, κανείς δεν θα υποψιαστεί πως μπορεί όλα αυτά να τα βγάζετε από το μυαλό σας από προσποιητή ή κανονική κακοήθεια διότι ο κακοήθης είναι σαν τον συνωμοσιολόγο: αδύναμος να αντιμετωπίσει την ζωή χωρίς φούμαρα. Συγχαρητήρια! Καταφέρατε: α) να διαβάλετε έναν άνθρωπο και β)να μεταλαμπαδεύσετε το μήνυμα πως «όλες, με σεξ, κάνουν καριέρα» .

Ομοίως, μπορείτε να κατηγορείτε όποιον άντρα δείτε μπροστά σας πως είναι γκέι- ας είναι ή δεν είναι, αρκεί να  ολοκληρώσετε με ένα πειστικό: «Καλά ξέρεις πως ήταν γιουσουφάκι του τάδε», που είναι μια «χρήσιμη », ομοφοβική ατάκα που μπορούμε πάντα  να κοτσάρουμε δίπλα σε ένα όνομα και να στρέψουμε όλα τα βλέμματα της παρέας πάνω μας .Η κακοήθεια πάντα κάνει τους άλλους να σου δώσουν λίγη σημασία, όταν την έχεις ανάγκη.

Όλοι όμως  είμαστε αθώοι ηθικοί παρατηρητές. Ποιος θα ρίξει ευθύνες σε ποιον-μια κουβέντα είπαμε .

Ρόλο δεν πήρε

Ας μεταφερθούμε τώρα σε ένα άλλο σκηνικό. Ας διαβάσουμε τελευταίες ειδήσεις στο διαδίκτυο.

«Η νεαρή κοπέλα που έκανε την καταγγελία, λέει πως η σεξουαλική παρενόχληση, ξεκίνησε με ένα χάιδεμα, εκείνη αρχικά δεν ενέδωσε. Διαδραματίστηκαν κι άλλα περιστατικά. Της πρόσφερε ρόλο, ενώ ήταν ταξιθέτρια, ζητώντας της ως αντάλλαγμα συγκεκριμένη σεξουαλική πράξη, στην οποία η κοπέλα, όταν τελικά ενέδωσε, το έκανε συναινετικά και αυτό φέρεται να έγινε και άλλες φορές όμως ρόλο δεν πήρε!»

Αντί να στέκουμε σοκαρισμένοι, ίσως έχει νόημα να αναλογιστούμε πως η ταξιθέτρια επίσης  ζει στον κόσμο οπού η θεωρία της παράκαμψης μας τρέφει, κάνει τις κουβέντες μας ενδιαφέρουσες και προπάντων, νομιμοποιεί όσα κατακρίνει. Και ο θύτης στον ίδιο κόσμο κινείται, εκβιάζει και κακοποιεί: «οι αρχές μας» και  ο ψευτοπουριτανισμός μας του στρώνουν το χαλί .

Το: «Καλά, ξέρουμε πως έκανε  καριέρα αυτή…», ευθύνεται για κάθε γονατιστή ταξιθέτρια που περιμένει πως «η συγκεκριμένη σεξουαλική πράξη», ισοδυναμεί με συμβόλαιο στο Μπροντγουέι .

Προσωπικώς δεν έχω δει «καμιά σεξουαλική πράξη», να στρώνει το δρόμο της επιτυχίας για κανέναν και καμία στο δικό μου επάγγελμα. Η προσωπική σχέση βοηθά, όμως είναι ίσως πιο χρήσιμο να διαθέτεις ατέλειωτο χρόνο για κολλητιλίκια  (και εδώ οι άντρες ευνοούνται) από το να επιδίδεσαι σε  σεξουαλικές πράξεις -τι είναι εξάλλου η σεξουαλική πράξη; Κανένα δυσεύρετο αγαθό; Ποιος θα υποκύψει στην υποχρέωση του απέναντι στο κορίτσι που είναι γονατιστό μπροστά του ; Ποιος θα κρατήσει το δικό του μέρος της συμφωνίας :να δώσει ρόλο, δουλειά , προαγωγή;

Μόνο η πόρνη ξέρει να μετατρέπει την επιθυμία σε ευρώ, να είναι κυρίαρχη και περιφρονητικά  επαγγελματίας.

Δεν παίρνεις δουλειές μόνο με σεξ- τι παραμύθια διαδίδουμε και μας ακούνε και τα παιδιά μας;

Έχω δει αποφασισμένους και αποφασισμένες  επαγγελματίες να είναι  πρόθυμοι, διαθέσιμοι ,χωρίς πολλές κουβέντες-όμως δεν οφείλουν τίποτα αποκλειστικά στο σεξ. Απλώς υπάρχουν κι αυτοί οι ιδιαίτερα  αποφασισμένοι που όσο και να σοκάρει η πραγματικότητα , διαθέτουν παρεμπιπτόντως και ένα αρκετά πλήρες πακέτο και θα πάρουν  «τον ρόλο», όχι μόνο γιατί γονάτισαν άλλα επειδή  μπορούν και να τα καταφέρουν.

Η εξαιρετικά ταλαντούχα και ο ταλαντούχος, οι ιδιοφυείς, οι εξαιρετικοί, δεν χρειάζεται να κάνουν  απολύτως τίποτα .Είναι συνήθως άτομα με άλλου είδους φιλοδοξίες που δεν είναι πέρα  από τις δυνάμεις τους-γιατί λοιπόν να γονατίσουν;

Ο εκβιασμός έχει δυστυχώς μεγαλύτερη πέραση στους περιφρονημένους, όμως δεν αξίζει να ενδίδεις, αυτό πρέπει να λέμε στα παιδιά .Όσο  απελπισμένα και να αισθάνονται , όσο αδικημένα δεν υπάρχει παράκαμψη, αυτό είναι ένα παραμυθι που δεν υφίσταται , δεν ισχύει .

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο