« Hey, teachers , leave the kids alone» ( δάσκαλοι αφήστε τα παιδιά ήσυχα) έλεγε το παλιότερο τραγούδι το οποίο είχε γίνει το έμβλημα κάθε ανήσυχου νέου εναντίον μιας αυταρχικής παιδείας.

Όμως ο χρόνος κυλάει αδυσώπητα και σήμερα στην Ελλάδα του 2021 συζητάμε  απαράδεκτα και πάλι για τους περίφημους «αιώνιους φοιτητές»! Έτσι, η Υπουργός Παιδείας έδωσε στη δημόσια διαβούλευση ένα σχέδιο νόμου , το οποίο μεταξύ των άλλων προβλέπει την (υπό προϋποθέσεις) διαγραφή αυτών των «ξεχασμένων φοιτητών»!

Και βεβαίως θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη ότι σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης ( ΕΘΑΑΕ), κατά τη λήξη της ακαδημαϊκής χρονιάς 2018-2019, οι 282.588 ήταν αιώνιοι φοιτητές (από το σύνολο των 668. 734 εγγεγραμμένων προπτυχιακών φοιτητών)!

Δηλαδή σχεδόν το 42% των φοιτητών είχαν ξεπεράσει τα έξι χρόνια σπουδών!

Όμως πώς δημιουργήθηκε ιστορικά αυτή η απίθανη ομάδα των «χαμένων» φοιτητών που έχουν εγκαταλείψει τις σπουδές τους (και όλα αυτά  παντελώς ανεξάρτητα από τις σημερινές ανώμαλες συνθήκες της θανατηφόρας πανδημίας);

Οι αιτίες είναι πολλαπλές. Μη υποχρεωτικές παρακολουθήσεις μαθημάτων που οδηγούσε τα παιδιά σε ένα είδος έντονης  «υπαρξιακής χαλαρότητας» ( σηκώνομαι όποτε θέλω και πηγαίνω όποτε επιθυμώ στη σχολή, ενδεχόμενα για να συμμετέχω στο γίγνεσθαι ενός κομματικοποιημένου πανεπιστημίου)!

Επίσης βιοποριστική εργασία των φοιτητών για να ανταπεξέλθουν στα έξοδα της ζωής ή  το να βιώνεις το φρικτό συναίσθημα ότι είσαι εκ των προτέρων «απόβλητος» σε μια χρεοκοπημένη οικονομία  στην οποία η ανεργία των νέων εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να είναι πολύ υψηλή  .

Όλα αυτά είναι πλήρως κατανοητά .

Ωστόσο τίθεται το εξής  ερώτημα: Άραγε δεν αρκούν τα έξι χρόνια για να τελειώσει κάποιος μια Νομική Σχολή  (4 που είναι τα κανονικά χρόνια συν τα 2 έτη της παράτασης) , όπως προβλέπει το άρθρο 24 του Σχεδίου Νόμου που δόθηκε στη δημοσιότητα;

Και όπως προέβλεπε και ο ν.  4009 /2011 ( ο επονομαζόμενος «νόμος Διαμαντοπούλου»);

Και δεν αρκούν άραγε τα 9 χρόνια για να τελειώσει κάποιος μια Ιατρική Σχολή;

Εξάλλου, υπάρχει και πρόβλεψη -στο σχέδιο νόμου- για τους φοιτητές οι οποίοι εργάζονται «πιστοποιημένα» 20 ώρες την εβδομάδα (ώστε να παρέχονται περισσότερες διευκολύνσεις, ύστερα από έγκριση της Κοσμητείας της κάθε σχολής).

Το συμπέρασμα; Είναι απαραίτητο να γίνει κατανοητό σε όλους- άσχετα από κομματικές προσεγγίσεις-, ότι οι αιώνιοι φοιτητές είναι ένα αρνητικό μέγεθος, γιατί καμιά σχολή δεν μπορεί να χαράξει στοιχειωδώς το εκπαιδευτικό της πρόγραμμα, όταν δεν γνωρίζει πόσοι πραγματικά είναι οι φοιτητές της.

Ιδίως σήμερα που η Ευρωπαική Ένωση θέλει διάχυση του φοιτητικού προσωπικού από χώρα σε χώρα και πτυχία τα οποία να μπορούν να συγκριθούν μεταξύ τους !

Καθηγητής  της  Νομικής  Σχολής  στο ΑΠΘ ( kalfelis@law.auth.gr)

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο