Άκουσα με προσοχή τη συνέντευξη Τύπου του Ραζβάν Λουτσέσκου μετά τον αγώνα του ΠΑΟΚ με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ο Ρουμάνος, που είναι ένας εξαιρετικός προπονητής και κάνει σπουδαία δουλειά – και – στον ΠΑΟΚ, μοιάζει πολλές φορές να μην ξέρει τι λέει.

Πιθανότατα η αφόρητη πίεση του πρωταθλητισμού να τον κάνει να μη βλέπει καθαρά. Σε ένα παιχνίδι που η ομάδα του κέρδισε ένα αμφισβητούμενο (το πρώτο) και ένα ανύπαρκτο (το δεύτερο) πέναλτι, εκείνος μίλησε για διαιτητή που σφύριζε εναντίον της ομάδας του.

Σε ένα πρωτάθλημα που το πιο κραυγαλέο λάθος σφύριγμα είναι το χέρι του Βιεϊρίνια στο ματς με τη Λαμία, που δε δόθηκε πέναλτι, ο Λουτσέσκου επιμένει να λέει πως οι διαιτητές παίζουν με φόβο τα ματς του ΠΑΟΚ. Ο Ρουμάνος δουλεύει πολύ, δουλεύει καλά, είναι παθιασμένος με τη δουλειά του, αλλά καλύτερα να μιλάει μονάχα για ποδόσφαιρο και όσα κάνει η ομάδα του. Γιατί όταν αναφέρεται σε άλλα πράγματα χάνει μπόλικο από το δίκιο του.

Όπως αυτό που είπε για τον ΠΑΣ Γιάννινα και τη μαζική άμυνα που έπαιξε στην Τούμπα. Καλά έκανε ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΣ, Γιάκος και είπε πως δεν θα τους πει ο Λουτσέσκου πως θα επιλέξουν να παίξουν. Όπως δεν είχε πει και κανένας στον Λουτσέσκου πως θα παίξει, τότε που σαν προπονητής της Ξάνθης είχε πάει στην Τούμπα, οι παίκτες του έπεφταν κάτω συνέχεια και καθυστερούσαν το ματς και έφυγε με το ισόπαλο 0-0. Ο Λουτσέσκου ήταν προπονητής στην Ελλάδα και πριν τον ΠΑΟΚ. Κι εμείς ήμασταν εδώ και βλέπαμε τις – τότε – τακτικές του.

Λίγη ώρα μετά τις κατάμουτρα προσβολές του Λουτσέσκου προς έναν συνάδελφό του με ήθος, όπως ο Γιάννης Πετράκης, παρακολουθούσα το ίδιο αποσβολωμένος, αλλά με την καλή έννοια τούτη τη φορά, την κίνηση του Γιώργου Δώνη. Με το ματς στο Αγρίνιο να έχει μπει στις καθυστερήσεις και τον Παναθηναϊκό να προηγείται 1-0 του Παναιτωλικού, ο Διούδης ξάπλωσε στο χορτάρι. Ο Δώνης θεωρούσε πως ο ποδοσφαιριστής του έκανε θέατρο για να κερδίσει χρόνο και του φώναζε να σηκωθεί γρήγορα πάνω για να συνεχιστεί το παιχνίδι. Θαρρείς και οι πράσινοι ήταν εκείνοι που έψαχναν το γκολ.

Δε θυμάμαι ΠΟΤΕ να έχει συμβεί κάτι ανάλογο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Από κανέναν προπονητή. Να είναι δηλαδή μπροστά στο σκορ η ομάδα του κι εκείνος να ζητάει από τους παίκτες του να μην κάνουν καθυστερήσεις. Οι περισσότεροι δε λένε τίποτα. Κάποιοι δίνουν μέχρι και εντολές για το περιβόητο… πέστε κάτω. Ο Δώνης δεν ανήκει σε καμία απ’ αυτές τις κατηγορίες.

Μονάχα ο χθεσινός του αντίπαλος, ο Τραϊανός Δέλλας, είχε πει μετά από ένα φετινό παιχνίδι του Παναιτωλικού με τον ΠΑΣ Γιάννινα πως δεν του άρεσε που οι ποδοσφαιριστές του προσπαθούσαν να κερδίσουν χρόνο με… μπαμπέσικο τρόπο. Και πράγματι δεν το έκαναν ξανά.

Ο Δώνης αγαπάει το ποδόσφαιρο. Πιθανότατα να το αγαπάει περισσότερο και από τη νίκη. Και στο φετινό πρότζεκτ του Παναθηναϊκού, που απαιτεί εκτός των άλλων και… εκμάθηση για τα νεαρά παιδιά, είναι σημαντικό αυτοί οι παίκτες να μάθουν να το αγαπάνε και να το σέβονται. Η κίνηση του Δώνη είναι η καλύτερη της αγωνιστικής. Δυστυχώς στην Ελλάδα, αντί να είναι ο Δώνης σήμερα πρώτο θέμα, είναι ο Λουτσέσκου. Αντί να προβάλλουμε το σωστό, προβάλλουμε το λάθος. Κάποτε θα μάθουμε…