Την κατάργηση της θερινής ώρας εξετάζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αύριο, Κυριακή ξεκινάει ο χειμώνας, τα ρολόγια γυρίζουν πίσω μία ώρα.
Πολλοί άνθρωποι ενοχλούνται από αυτό - η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει
τώρα τα αιτήματα για την κατάργηση της θερινής ώρας.
Αύριο, Κυριακή ξεκινάει ο χειμώνας, τα ρολόγια γυρίζουν πίσω μία ώρα. Πολλοί άνθρωποι ενοχλούνται από αυτό – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει τώρα τα αιτήματα για την κατάργηση της θερινής ώρας.
Είναι ένα τελετουργικό που έρχεται από το παρελθόν: την άνοιξη, τα ρολόγια πηγαίνουν μπροστά μια ώρα, το φθινόπωρο γυρίζουν πίσω. Ωστόσο, η αλλαγή του χρόνου μπορεί να μη διατηρηθεί για πάντα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει τις αιτήσεις για την κατάργηση της θερινής ώρας .
Το θέμα προς το παρόν εξετάζεται, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες, επιβεβαίωσε ένας εκπρόσωπος της ΕΕ. Μόλις υπάρξει αποτέλεσμα, οι πολίτες θα ενημερωθούν.
Η θερινή ώρα, η οποία τελειώνει αύριο έχει αμφισβητηθεί από την εφαρμογή της. Πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται ότι τους λείπει ο ύπνος της μιας ώρας. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ταμείου ασφάλισης υγείας του DAK, σχεδόν τα τρία τέταρτα των Γερμανών ζητούν να καταργηθεί η αλλαγή της ώρας.
Η αλλαγή της ώρας εισήχθη για πρώτη φορά στη Γερμανία κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταξύ των δύο παγκόσμιων πολέμων και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η αλλαγή καταργήθηκε. Μόνο το 1980 εισήχθη εκ νέου με στόχο την καλύτερη χρήση του φωτός της ημέρας. Ωστόσο, το αποτέλεσμα είναι αμφιλεγόμενο.
Δεν συμμετέχουν όλες οι χώρες στην αλλαγή της ώρας. Η Ρωσία, για παράδειγμα, δεν αλλάζει την ώρα το καλοκαίρι καθώς η χώρα έχει έντεκα διαφορετικές ζώνες ώρας. Από την άλλη πλευρά , η τεχνητά εισαγόμενη καλοκαιρινή περίοδος ήταν τόσο ελκυστική για την Τουρκία που πέρυσι αποφάσισε να διατηρήσει και τον χειμώνα τη θερινή ώρα.
Αν ανταποκρινόμαστε στα λάθη που όλοι μας κάνουμε με ηρεμία, αν τα αναλύουμε, μαθαίνουμε από αυτά και προσαρμοζόμαστε αναλόγως, μπορούμε να μετατρέψουμε τις αποτυχίες σε νίκες
Το χαμένο δραματικό ειδύλλιο «Ο μαγεμένος βοσκός», που ο Σπυρίδων Περεσιάδης έγραψε το 1909 παρουσιάζεται μέσα από τη σύγχρονη, λυρική ανάγνωση του Γιάννη Σκουρλέτη.