Δύο θεατρικά κείμενα του Μπέκετ με το γενικό τίτλο «Μηχανή Μπέκετ ή στα Βήματα του Κραπ» σε σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή με τους Κώστα Αρζόγλου και Ναταλία Στυλιανού στο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟύ από τις 23/11. Δύο θεατρικά κείμενα του Μπέκετ με το γενικό τίτλο «Μηχανή Μπέκετ ή στα Βήματα του Κραπ» σε σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή με τον […]
Δύο θεατρικά κείμενα του Μπέκετ με το γενικό τίτλο «Μηχανή Μπέκετ ή στα Βήματα του Κραπ» σε σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή με τους Κώστα Αρζόγλου και Ναταλία Στυλιανού στο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟύ από τις 23/11.
Δύο θεατρικά κείμενα του Μπέκετ με το γενικό τίτλο «Μηχανή Μπέκετ ή στα Βήματα του Κραπ» σε σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή με τον Κώστα Αρζόγλου και τη Ναταλία Στυλιανού ανεβαίνουν στο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟύ από τις 23/11.
Είναι η γνωστή «Τελευταία Μαγνητοταινία του Κραπ» (Krapp’s last tape) σε μετάφραση Σεραφείμ Βελέντζα και τα «Βήματα» (Footfalls) ένα πλήρες μονόπρακτο σε μετάφραση Νίκου Καμτσή, που παίζεται για πρώτη φορά αυθύπαρκτο (και όχι ανάμεσα σε άλλα πολλά έργα, στο πλαίσιο κάποιου αφιερώματος ή φεστιβάλ).
Τα δύο απαιτητικά κείμενα έχουν σαν κοινό παρονομαστή την… τραγωδία της μνήμης και ανέλαβαν να τα ερμηνεύσουν δύο πεπειραμένοι ηθοποιοί με έντονα δείγματα γραφής και μακρά πορεία στο θέατρο.
«Η Τελευταία Μαγνητοταινία του Κραπ» Χρόνια κλεισμένος στο χώρο του ο Κράπ σε διαρκή πόλεμο με το χρόνο. Με τι να μετρήσει τον χρόνο της ζωής του, των βιωμάτων, των αναμνήσεων του. Τα κοινά ρολόγια μένουν σιωπηλά γύρω του. Σαν φοβισμένο ζώο μέσα στη φωλιά του ψάχνει και ακούει ξανά και ξανά τις μαγνητοταινίες της ζωής του προσπαθώντας να την ξεδιαλύνει. Θυμάται και μαγνητοφωνεί ξανά και ξανά τις αναμνήσεις του σε μια προσπάθεια να τις «παγώσει», να τις εξουσιάσει μια για πάντα. Το μόνο που καταφέρνει είναι να τις μπερδέψει περισσότερο έτσι που στο όραμα του η ζωή του να είναι μια επινόηση. Δεν ξέρουμε τελικά αν η γυναίκα που αγάπησε, ο ρομαντικός περίπατος στο ποτάμι, το νερό που κυλάει κάτω από τη βάρκα έχουν πράγματι συμβεί ή τα έχει επινοήσει για να κάνει την ζωή και τη μοναξιά του βιώσιμη.
Η διαδρομή από τη γέννηση στο θάνατο ενός ανθρώπου είναι βασανιστική και επώδυνη.
«Τα Βήματα» Ο μονόλογος της Μαε είναι ένα πολυσήμαντο και δισυπόστατο κείμενο, καθώς το κεντρικό πρόσωπο βιώνει το παρόν σαν παρελθόν και το παρελθόν σαν παρόν και με έναν ιδιοφυή τρόπο τα βάζει να συνομιλήσουν μέσα από τις μνήμες της και όσα κομμάτια σώθηκαν από τη λήθη του χρόνου. Η αμφίπλευρη προσωπικότητα της Μαε στη διαδρομή που κάνει στο χρόνο, θυμάται, μπερδεύει εικόνες και πρόσωπα και λειτουργεί σαν επαναληπτικός παραμορφωτικός καθρέφτης, έτσι όπως συμβαίνει σε κάθε άνθρωπο όταν καταφέρνει να φτάσει στα έγκατα του είναι του.
Τα δύο κείμενα θα παρουσιαστούν σε μια ενιαία παράσταση και όχι σαν δύο μονόπρακτα.