ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΓΣΕΕ Γ.ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ: ΕΝΟΤΗΤΑ B’
Υπό τις νέες συνθήκες ποια είναι η πρόβλεψή σας για το ύψος της ανεργίας;
Η πραγματική ανεργία το 2010 θα υπερβεί το 20%. Ο πρωθυπουργός μας ανακοίνωσε ότι πρόθεσή της κυβέρνησης είναι να υπάρξουν στοχευμένες παρεμβάσεις με ειδικές στηρίξεις, για τμήματα του πληθυσμού, που θα πλήττονται πραγματικά. Βεβαίως με συρρικνωμένη την ικανότητα του κράτους να εκταμιεύει, όλα αυτά τίθενται εν αμφιβόλω και τελούν προς απόδειξη.
Με τις άλλες μορφές «καλυμμένης ανεργίας», όπως διαθεσιμότητες, περικοπή ωραρίου κτλ τι γίνεται;
Οι πληροφορίες λένε ότι έχουν αυξηθεί. Πχ στις μεγάλες εμπορικές αλυσίδες ακούμε πολλά τέτοια φαινόμενα. Όμως, για να είναι απολύτως ειλικρινής, δεν μπορώ να έχω πλήρη εικόνα δεδομένου ότι το 82% των ελληνικών επιχειρήσεων απασχολούν κάτω από 20 εργαζόμενους, που σημαίνει ότι σε αυτές δεν υπάρχει οργανωμένη συνδικαλιστική δράση. Όταν μικρές επιχειρήσεις προχωρούν σε τέτοιες μεθόδους δεν το μαθαίνεις, πολλές φορές δε, το αποκρύπτουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι υπό το φόβο μη χάσουν εντελώς τη δουλειά τους.
Πέρυσι είχατε ζητήσει εργατικό και διαχειριστικό έλεγχο προτού μια επιχείρηση προχωρήσει σε απολύσεις. Φέτος με το ΔΝΤ εδώ, μάλλον ούτε να το διατυπώσετε δεν …
Δυστυχώς η λογική που ακολουθούν οι «επιτηρητές», εξακολουθεί να είναι αυτή που έφτασε την οικονομία σε αυτό το σημείο. Δηλαδή των απελευθερωμένων αγορών και των υπόδουλων κοινωνιών, όπως λέμε εμείς. Και αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει. Με κάποια από τα μέτρα που υιοθετούν σε θεσμικό επίπεδο, διαρθρωτικές αλλαγές, θα μπορούσε κανείς να συμφωνήσει, πχ βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος μέσω μείωσης της γραφειοκρατίας, πάταξη της διαφθοράς, κτλ.
Όμως όλα τα άλλα μέτρα στρέφονται κατά της εργασίας. Αυτό επεδίωκαν πάντα και τώρα με πρόσχημα και την κρίση το επιβάλλουν στο μέγιστο βαθμό.
Αντίθετα με την άποψη του προοδευτικού χώρου που αποτελεί και δική μας, αυτοί υποστηρίζουν ότι μέσω αυτού του τρόπου μια χώρα γίνεται ελκυστική για ξένες επενδύσεις. Είναι δηλαδή, οπαδοί μιας ακραίας -θα τη χαρακτήριζα- νεοφιλελεύθερης άποψης η οποία υποστηρίζει ότι μόνο όταν έχεις δούλους μπορείς να προσελκύσεις επενδύσεις.
Επιχειρούν δηλαδή ένα κοινωνικό ντάμπιγνκ (social dumping). Όμως νομίζω ότι επειδή η Ελλάδα είναι μια χώρα της ευρωζώνης, αλλά και επειδή δεν είναι μια φτωχή χώρα -οι πολίτες της είναι φτωχοί λόγω της άνισης κατανομής του πλούτου όχι η ίδια η χώρα-, η προσπάθεια αυτή θα οδηγήσει σε μεγάλες συγκρούσεις. Δεν μπορεί η Ελλάδα να γίνει χώρα φθηνού εργατικού δυναμικού. Δεν μπορεί να γίνει Κίνα και Ινδία, ούτε καν Βουλγαρία και Ρουμανία.
Πώς μπορεί ο εργαζόμενος να αντιδράσει σε όλα αυτά;
Ο εργαζόμενος έχει δύο τρόπους αντίδρασης και πρέπει να τους ασκήσει και τους δυο. Πρώτον, πρέπει να εκφράσει τη γενική διαφωνία του, μαζί με όλους τους άλλους εργαζόμενους για να ανακοπεί το μέγεθος αυτής της επίθεσης.
Δεύτερον, σε επίπεδο κλάδου ή μονάδας παραγωγής πρέπει να φροντίσει να οργανωθούν συλλογικότητες με στόχο κυρίως την προστασία της απασχόλησης. Γιατί το μεγάλο ζήτημα που θα προκύψει πέραν της εισοδηματικής συμπίεσης, είναι η καλλιέργεια κλίματος γενικευμένης ανασφάλειας στην αγορά εργασίας. Ο άνθρωπος που φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά του ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη διατήρησή της και δευτερευόντως για το ύψος πχ των αμοιβών. Όμως πρέπει να υπερβούμε αυτούς τους φόβους και τα άγχη και μέσα από τη συλλογικότητα, τις συλλογικές συμβάσεις μας και με όλα τα όπλα μας να πετύχουμε ρυθμίσεις που θα δίνουν κάποια ισοδύναμα για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.