«Δεν κατέθεσα επίσημη πρόταση, σανίδα σωτηρίας αναζητώ» λέει ο Κ.Μίχαλος

93

Ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα που αφορά τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τις πιθανές επιπτώσεις της κρίσης στη διαμόρφωση των εργασιακών σχέσεων, προέκυψε με τη διατύπωση από τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνο Μίχαλο, άποψης περί πλήρους ελαστικοποίησης του χρόνους εργασίας, με υπογραφή νέων συμβάσεων, ανάλογη μείωση μισθού και ενσήμων.

Ενδεικτικό της κρισιμότητας του ζητήματος είναι ότι η κυβέρνηση έσπευσε να διαχωρίσει τη θέση της και να τονίσει ότι δεν συμμερίζεται τέτοιες προτάσεις, ενώ Συνδικάτα και Αντιπολίτευση εξαπέλυσαν δριμείες επιθέσεις, μιλώντας για προσπάθεια μεταφοράς του μεγαλύτερου βάρους της κρίσης στους εργαζομένους και αναδεικνύοντας τον κίνδυνο η κρίση να δώσει «άλλοθι» για καταστρατήγηση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Ο κ. Μίχαλος, που με την τοποθέτησή του προκάλεσε όλη αυτή την αναστάτωση εξηγεί στη συνέντευξή του στο in.gr πώς προέκυψε το όλο θέμα και ποια είναι η θέση του απέναντι σε αυτό.

«Δεν κατέθεσα επίσημη πρόταση», τονίζει. «Διατύπωσα απλώς μια σκέψη, στην προσπάθεια αναζήτησης εναλλακτικών λύσεων και μιας σανίδας σωτηρίας για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στην περίπτωση που η κρίση επιδεινωθεί περαιτέρω και το δίλημμα απολύσεις ή λουκέτο -χωρίς το ένα να αποκλείει το άλλο -γίνει πολύ πιεστικό.

Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, περιγράφει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ήδη οι ΜμΕ, ενώ προβλέπει περαιτέρω επιδείνωση της κρίσης τους πρώτους μήνες του 2009.

Ζητά από την κυβέρνηση σχέδιο στήριξης της πραγματικής οικονομίας και καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις. Δεν αρκεί μόνο η πίεση προς τις τράπεζες προκειμένου να διοχετεύσουν κονδύλια από το πακέτο των 28 δισ. ευρώ στην πραγματική οικονομία, τονίζει.

Απαντώντας δε, σε επικρίσεις και σχόλια, απαντά προς όλες τις κατευθύνσεις «δεν λειτούργησα ως λαγός κανενός ποτέ».

Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη του κ. Μίχαλου στην Αργυρώ Τσατσούλη:

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν πρόκειται για επίσημη πρόταση, όπως παρουσιάστηκε. Όταν καταθέτουμε επίσημες προτάσεις είναι πολύ καλά μελετημένες, εμπεριστατωμένες και κατατίθενται γραπτώς στον αρμόδιο φορέα. Για να καταστεί σαφές ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν μιλάμε για κάτι τέτοιο επιτρέψτε μου να σας περιγράψω υπό ποιες συνθήκες διατυπώθηκε η σκέψη αυτή και πώς προέκυψε το όλο θέμα.

Την Τετάρτη πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ όλων των εργοδοτικών φορέων και της διοίκησης του ΙΚΑ, με πρωτοβουλία του διοικητή κ. Γ.Μέργου, προκειμένου να μας εκθέσει το επιχειρησιακό σχέδιο του Ιδρύματος για το 2009.

Μετά την παρουσίαση ακολούθησε μια γενικότερη συζήτηση σχετικά με την κρίση, τις επιπτώσεις και τα προβλήματα που παρουσιάζονται, κατά την οποία όλοι οι φορείς εξέφρασαν απόψεις, έθεσαν προβληματισμούς και προτάσεις.

Για παράδειγμα από κάποιους ετέθη αίτημα για πιο «επιεικείς» ελέγχους στις επιχειρήσεις, κατά την διάρκεια της κρίσης, πρόταση που ομολογώ ότι με ενόχλησε. Αλλωστε, η αντίθεση του ΕΒΕΑ σε έλλειψη ή χαλάρωση των ελεγκτικών μηχανισμών είναι γνωστή. Και μάλιστα μου προκάλεσε έκπληξη ότι η συγκεκριμένη πρόταση ούτε σχολιάστηκε, ούτε προκάλεσε αντιδράσεις. Αναρωτιέμαι, το αίτημα για «συγκάλυψη» πχ φαινομένων φοροδιαφυγής ή μαύρης εργασίας είναι λιγότερο μεμπτό;

Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτό της ανταλλαγής απόψεων και προβληματισμών, απλώς εγώ επισήμανα ότι υπάρχει μία πρακτική που δεν χρειάζεται νομοθέτηση και ίσως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί προκειμένου να αποφευχθούν μαζικές απολύσεις και λουκέτα. Πρόκειται για μια νομοθετημένη πρακτική που ισχύει εδώ και 10 χρόνια και συγκεκριμένα με τον νόμο 2639/98 και υλοποιείται μέσω της δημιουργίας μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου μιας νέας σύμβασης που προβλέπει μειωμένο χρόνο εργασίας με ανάλογη μείωση μισθού και τη κατάθεσής της στην Επιθεώρησης Εργασίας. Εξού και μου προκάλεσε έκπληξη η παρέμβαση της κυρίας Πετραλιά.

Ναι, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Και μάλιστα επειδή έχει περιέλθει σε γνώση μας ότι κάποιες επιχειρήσεις ήδη ακολουθούν την πρακτική αυτή, δεδομένης της παρουσίας του διοικητή του ΙΚΑ, θεώρησα σκόπιμο να ρωτήσω κατά πόσο αυτό είναι απολύτως σύννομο και αν υπάρχει πρόβλημα με τη διοίκηση του ΙΚΑ. Ο κ. Μέργος μου απάντησε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα από τη στιγμή που αναλόγως με τις μέρες που δουλεύει ο κάθε εργαζόμενος ακολουθείται από τα ανάλογα ένσημα και η κουβέντα σταμάτησε εκεί.

Ναι, σωστά. Ωστόσο περιγράφω το πώς έγιναν τα πράγματα για να αποδείξω ότι επρόκειτο απλώς για μία συζήτηση. Όταν λοιπόν βγήκα από την αίθουσα της συνεδρίασης, ανέφερα, μεταξύ άλλων, στους δημοσιογράφους και αυτή την συζήτηση. Δεν κατέθεσα πρόταση.

Εξαιρετικά σκληρό. Αλλά όχι σκληρότερο από την ανεργία. Και δεν θα μπορούσα να το θεωρώ κάτι άλλο ως μικρομεσαίος επιχειρηματίας, αφού όπως επανειλημμένα έχω τονίσει, στις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις αναπτύσσονται στενές διαπροσωπικές σχέσεις με το προσωπικό. Αναφέρομαι κυρίως στις βιοτεχνίες και μικρές βιομηχανίες. Από την άλλη πλευρά όμως, δεν είμαι πολιτικός, δεν στρουθοκαμηλίζω, δεν κρύβω τα προβλήματα «κάτω από το χαλί». Θεωρώ υποχρέωσή μου να λέω τι ακριβώς συμβαίνει, να αναδεικνύω τα προβλήματα στις πραγματικές διαστάσεις τους και να προειδοποιώ έγκαιρα τον κόσμο για το τι πρόκειται να συμβεί. Τα μεγάλα προβλήματα δεν έχουν έρθει ακόμη. Πιστεύω ότι θα τα δούμε Ιανουάριο και Φεβρουάριο. Και τα μεγάλα προβλήματα δεν λύνονται με ξύλινα λόγια.

Είναι, κάτι που αποδεικνύεται και από την έρευνα που προσφάτως πραγματοποίησε το ΕΒΕΑ. Όπως προκύπτει, το 85% των επιχειρήσεων εμφανίζουν ήδη μείωση πωλήσεων προϊόντων ή υπηρεσιών, ενώ 4 στις 10 επιχειρήσεις δηλώνουν ότι προβληματίζονται ή εξετάζουν το ενδεχόμενο απολύσεων.

Αρα το θέμα υπάρχει και επαναλαμβάνω ότι σύμφωνα με τις ενδείξεις θα επιδεινωθεί τους πρώτους μήνες του 2009. Εγώ λοιπόν στη λογική των «φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν σπεύδουν» αναζητώ από τώρα εναλλακτικές λύσεις, που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε περίπτωση επαλήθευσης των αρνητικών αυτών εκτιμήσεων -πράγμα που φυσικά απεύχομαι να συμβεί- προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα.

Όχι αυτό δεν γίνεται. Γιατί όπως σημείωσα οι συμβάσεις αυτές είναι περιορισμένης χρονικής διάρκειας.

Στην γενικότερη συζήτηση που ακολούθησε μετά τις αντιδράσεις, και στην οποία αναγκαστικά ενεπλάκη, χωρίς επαναλαμβάνω η αρχική πρόθεσή μου να ήταν αυτή, τόνισα ότι όποιος χρησιμοποιήσει την κρίση για γενικευμένη καταστρατήγηση των εργασιακών σχέσεων, γιατί κακόπιστοι σε όλους τους χώρους υπάρχουν, οι πρώτοι που θα βρει μπροστά του και θα τον καταδικάσουμε είμαστε εμείς.

Δεν πιστεύω ότι κανένας σώφρων επιχειρηματίας, αν η κατάσταση ομαλοποιηθεί και η δραστηριότητά του επανέλθει στους κανονικούς ρυθμούς της, θα επιλέξει την υπολειτουργία ή κακή λειτουργία και πιθανή δυσφήμηση της επιχείρησης του μέσω χρήσης τέτοιων μεθόδων.

Ωστόσο καταλαβαίνω και συμμερίζομαι τους φόβους και τις ενστάσεις αυτές και θέλω να καταστήσω σαφές ότι δεν είμαι υπέρ της εφαρμογής τέτοιων πρακτικών γενικά.

Τη σκέψη αυτή διατύπωσα προκειμένου να υπάρχει μια πρόσθετη «σανίδα σωτηρίας» στην ακραία περίπτωση, που ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας θα βρεθεί μπροστά στο δίλημμα απολύσεις ή λουκέτο. Εύχομαι να μην συμβεί.

Αυτή τη στιγμή αυτό που παρατηρείται στην αγορά -και καταγράφεται και στην έρευνα του ΕΒΕΑ- είναι υποχώρηση της ζήτησης και μείωση της παραγωγής. Αυτό σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις αναγκάζονται να καταφύγουν σε μείωση των εξόδων λειτουργίας, ανάγκη που θα εντείνεται όσο η κατάσταση δεν ομαλοποιείται.

Δυστυχώς ένας από τους τρόπους περιορισμού του κόστους είναι οι απολύσεις. Προκειμένου λοιπόν να αποφευχθούν, μίλησα για αυτήν την εναλλακτική λύση, με περίοδο εφαρμογής όχι περισσότερο από τρεις μήνες. Γιατί σκεφτείτε έναν 55χρονο τεχνίτη ξαφνικά να απολυθεί. Ο εργαζόμενος αυτός, ακόμη και σε έξι μήνες που πιστεύω ότι θα αρχίσει να επανέρχεται η οικονομία, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξαναβρεί δουλειά.

Κι αυτό, γιατί η μεν επιχείρηση που δούλευε θα χει πιθανότατα βάλει λουκέτο, και γνωρίζουμε ότι με τις διαδικασίες του πτωχευτικού δικαίου είναι σχεδόν αδύνατο για έναν επιχειρηματία να επανέλθει, οι δε άλλες επιχειρήσεις δυστυχώς δεν προσλαμβάνουν εργαζόμενο σε αυτήν την ηλικία.

Έχουμε κάνει εμπεριστατωμένες προτάσεις για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας και συνεχώς πιέζουμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Γιατί ναι μεν χαιρετήσαμε την προσπάθεια της κυβέρνησης να προχωρήσει στην στήριξη του χρηματοπιστωτικού τομέα, με την προϋπόθεσή όμως ότι τα κονδύλια αυτά θα κατευθύνονταν στην πραγματική οικονομία. Το κράτος έκανε το χρέος του απέναντι στις τράπεζες. Είναι ώρα τώρα να επιτελέσουν και αυτές το δικό τους χρέος απέναντι στην οικονομία και την κοινωνία.

Ίσως να έπρεπε να υπάρξουν πιο αυστηροί όροι. Πάντως εντονότατες πιέσεις στις τράπεζες για επίσπευση διαδικασιών και διοχέτευση ρευστότητας στην πραγματική οικονομία ασκούνται αυτή τη στιγμή τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από όλους τους φορείς. Αλλά κατά την άποψη μου δεν μπορείς να στηρίζεσαι μόνο στην άσκηση πίεσης. Υπάρχει αναγκαιότητα για χάραξη ενός σχεδίου στήριξης της πραγματικής οικονομίας.

Εμείς ζητούμε να θεσμοθετηθούν αυτά που έχουμε ήδη προτείνει: από τα 28 δις. ευρώ, τα 8 δις. ευρώ αφορούν ομόλογα. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών πρέπει με ανταγωνιστικούς πάντα όρους, να διοχετευθούν στις ΜμΕ. Δεύτερον, από τα 5 δισ. ευρώ που αφορούν καταβολή μετρητών, αυτά θα πρέπει άμεσα να φθάσουν στις επιχειρήσεις.

Επίσης, υπάρχει επιτακτική ανάγκη για αύξηση των δημοσίων επενδύσεων και για άμεση έναρξη λειτουργίας του προγράμματος του ΤΕΜΠΜΕ για τις ΜμΕ.

Δεν λειτούργησα ως λαγός κανενός ποτέ. Δεν μου το επιτρέπει ούτε ο θεσμικός μου ρόλος ως εκλεγμένου προέδρου του ΕΒΕΑ και βέβαια ούτε ο χαρακτήρας μου. Η διατήρηση της ανεξαρτησίας του λόγου μου και μέσω αυτής η καλύτερη εκπροσώπηση των συναδέλφων μου, είναι άλλωστε ο βασικός λόγος που με οδήγησε στην απόφαση να μην είμαι υποψήφιος.

Ακριβώς επειδή θεωρώ ότι βάσει κομματικών συντεταγμένων δεν θα μπορώ να λειτουργήσω σωστά και να κοιτάω στα μάτια συναδέλφους, που σήμερα νομίζω ότι τους εκπροσωπώ επαξίως.

Έχω καλές σχέσεις με τον κ. Αλογοσκούφη και με όλα σχεδόν τα κυβερνητικά στελέχη, όπως το ίδιο καλές σχέσεις έχω και με πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και όλων των άλλων πολιτικών κομμάτων.

Αλλωστε πιστεύω ότι σε τέτοιες κρίσιμες περιόδους η σύνεση και η συνεργασία είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε. Και αυτή είναι και η πρόταση μου και στους ηγέτες των κομμάτων.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ