Φιλόδοξο εγχείρημα. Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας (κάμερες σε κέλυφος που αντέχει στην πίεση του βυθού και δυο τηλεκατευθυνόμενα ρομπότ συνδεδεμένα με καλώδιο οπτικής ίνας) και έχοντας μαζί το φίλο του, Μπιλ Πάξτον, καθώς και διακεκριμένους επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων, ο σκηνοθέτης του «Τιτανικού» επιχειρεί την τελευταία του κατάδυση στο κουφάρι του μοιραίου υπερωκεάνιου. Στα […]
Φιλόδοξο εγχείρημα. Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας (κάμερες σε κέλυφος που αντέχει στην πίεση του βυθού και δυο τηλεκατευθυνόμενα ρομπότ συνδεδεμένα με καλώδιο οπτικής ίνας) και έχοντας μαζί το φίλο του, Μπιλ Πάξτον, καθώς και διακεκριμένους επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων, ο σκηνοθέτης του «Τιτανικού» επιχειρεί την τελευταία του κατάδυση στο κουφάρι του μοιραίου υπερωκεάνιου. Στα σκοτεινά βάθη του βόρειου Ατλαντικού ό,τι απέμεινε από το θρυλικό σκάφος λούζεται στο φως χάρη σε μια ειδική δέσμη προβολέων. Τα ρομπότ -Έλγουντ και Τζέικ τα ονόματά τους- κινηματογραφούν τα απομεινάρια στο εσωτερικού του Τιτανικού, οι υπολογιστές αναπαριστούν τους χώρους και την πολυτέλεια του πλοίου, ενώ λήψεις με ηθοποιούς ζωντανεύουν στιγμιότυπα από το παρθενικό εκείνο ταξίδι. Τα «Φαντάσματα της Αβύσσου» ανήκουν στην κατηγορία των ντοκιμαντέρ που γυρίζονται χάρη στις έμμονες ιδέες ενός δημιουργού. Εντούτοις, το φιλμ δεν πείθει απόλυτα για την αναγκαιότητα μιας τόσο πολυδάπανης επιχείρησης. Ένα μέρος της ταινίας είναι εντυπωσιακό. Τα βαθυσκάφη πλησιάζουν το κουφάρι του πλοίου και τα ευέλικτα ρομπότ περνούν στο εσωτερικό. Έκπληκτος ο θεατής βλέπει έναν από τους πολυελαίους να λικνίζεται στο νερό, ένα μέρος από τα βιτρό της τραπεζαρίας να παραμένουν άθικτα, ένα κρεβάτι σε καμπίνα που οι συντελεστές γνωρίζουν σε ποιον ταξιδιώτη ανήκε, καθώς και μέρη από το μηχανοστάσιο. Οι φωτογραφίες του λεγόμενου αβύθιστου πλοίου, οι ψηφιακές γραφικές αναπαραστάσεις και οι ηθοποιοί που εμφανίζονται φευγαλέα μεταφέρουν μια εικόνα των χώρων του βυθισμένου σκάφους, όπως ήταν πριν από το ναυάγιο. Όμως, το κομμάτι αυτό είναι λίγο σε σχέση με τη συνολική διάρκεια της ταινίας. Ένα μεγάλο μέρος αφορά σε συζητήσεις της παρέας, πληροφορίες για το ναυάγιο που ήδη γνωρίζουμε, αλλά και στη διαδικασία κατάδυσης και επικοινωνίας ανάμεσα στα βαθυσκάφη. Επιπλέον, ορισμένες πληροφορίες σχετικά με την πανίδα που αναπτύχθηκε στο ναυάγιο μοιάζουν περισσότερο με «σάλτσα» παρά με εμπεριστατωμένη μελέτη, ενώ υπάρχουν και συγκινησιακές αναφορές στα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου (η επίθεση στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης συνέπεσε με την τελευταία μέρα των γυρισμάτων). Διόλου τυχαία, οι κριτικές δεν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδεις. Οι συμπατριώτες του Κάμερον εκφράστηκαν με θερμά λόγια. Οι Ευρωπαίοι συνάδελφοι τους «κράτησαν μικρότερα καλάθια». Χαρακτηριστικά, στο δικτυακό τόπο του BBC αναφέρεται ότι η ταινία θα μπορούσε να έχει τίτλο «Τζέιμς Κάμερον: Τι έκανα στις διακοπές μου». Τα «Φαντάσματα…» προβλήθηκαν σε τρεις διαστάσεις στις αίθουσες IMAX. Στις εκδόσεις για οικιακή προβολή το πρωτότυπο έχει τροποποιηθεί ώστε να προβάλλεται στις δυο διαστάσεις. Ένα μέρος της μαγείας του θεάματος έχει χαθεί. Μόνο η εξακάναλη μπάντα που περιβάλλει το θεατή μεταφέρει την αίσθηση των μανιασμένων κυμάτων, της κλειστής καμπίνας που ταξιδεύει αργά προς την άβυσσο, του βυθισμένου πλοίου ή του βυθού. Παρ΄ όλα αυτά, δεν απορρίπτεις το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ. Έχει τις καλές του στιγμές. Απλώς, εκεί που θα μπορούσε να είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν, κλίνει προς το παρεΐστικο βίντεο μιας συντροφιάς που κάνει κάτι διαφορετικό από τον υπόλοιπο κόσμο.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.