«Καλύτερα να γίνεις παρανάλωμα της φωτιάς παρά να σιγοσβήσεις» έλεγε ο Neil Young και αποδεικνύεται συνεπής. Αν κάποιος υποστήριζε ότι ο ήχος του μετά το «Harvest Moon» (1993) είναι προβλέψιμος, δεν θα ήταν εξωπραγματικός, αφού τα ξαφνιάσματα μοιάζουν να τελείωσαν μαζί με τη δεκαετία του ’80. Χρειάζονται όμως και άλλα ξαφνιάσματα για να παραμείνει η […]
«Καλύτερα να γίνεις παρανάλωμα της φωτιάς παρά να σιγοσβήσεις» έλεγε ο Neil Young και αποδεικνύεται συνεπής. Αν κάποιος υποστήριζε ότι ο ήχος του μετά το «Harvest Moon» (1993) είναι προβλέψιμος, δεν θα ήταν εξωπραγματικός, αφού τα ξαφνιάσματα μοιάζουν να τελείωσαν μαζί με τη δεκαετία του ’80. Χρειάζονται όμως και άλλα ξαφνιάσματα για να παραμείνει η μουσική του συγκλονιστική; Πιστεύω ότι όχι. Αρκούν η κουρντισμένη στο «ρε» βραχνή κιθάρα του, που μέσα από απέριττες συνθετικές δομές εξακολουθεί να φλερτάρει με τα μύχια των συναισθημάτων μας, και τα σημαδεμένα από την αίσθηση της απώλειας φωνητικά του. Στο «Greendale» οι ελλειπτικές, φανταστικές ιστορίες του Καναδού τραγουδοποιού εκφέρονται περισσότερο αφηγηματικά, για να περιγράψουν μέσα από στιγμιότυπα της ζωής μιας οικογένειας την αιώνια πάλη του καλού με το κακό. Και είναι ίσως η μόνη φορά που μπορεί να δει κανείς ξεκάθαρα τον «Shaky» με το μέρος του καλού, μέσα από κραυγές αγωνίας για το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και στη ζωή σε ένα αναλλοίωτο φυσικό περιβάλλον. Αν ψάχνετε οπωσδήποτε για παραλληλισμούς, τότε θα ήταν καλό να τους αναζητήσετε στα ηλεκτρικά παιχνιδίσματα του «Zuma» (1975) και στη δημιουργική ενότητα του «Ragged Glory» (1990). Το «Greendale» είναι ένα «θεματικό» (concept) άλμπουμ, ηχογραφημένο με έναν τρόπο που παραπέμπει σε μπάντα που εμπιστεύεται περισσότερο το συναίσθημα που εκφράζεται από τον αυτοσχεδιασμό, παρά τις εξαντλητικές πρόβες. Η ουσία όμως κρύβεται και πάλι στη συνεργασία του χαρισματικού τροβαδούρου με την πληθωρική και «γεμάτη» rhythm section των Crazy Horse. Υφέρπει και εδώ το κλασικό για τον Young υπόστρωμα σκληρού rock, με περίτεχνα κιθαριστικά σόλο και με αναφορές στο rock ‘n’ roll των 50s και στην country. Τόσο η κορυφαία στιγμή του δίσκου, το «Devil’s Sidewalk», όσο και το «Falling From Above» αποτελούν ορθόδοξες εκφράσεις της δουλειάς του με τους Crazy Horse. Η κυκλικής ανάπτυξης μελωδία του συγκλονιστικού rhythm & blues «Double E» εύχεσαι να μην τελειώσει, όπως και ο επικός και χορωδιακός επίλογος του «Be The Rain». Όταν λοιπόν ο Young τραγουδά «someday you’ll find everything you’re looking for» μπορεί να μην ξέρω τι ακριβώς περιμένει στο τέλος αλλά, με κάτι τέτοιους δίσκους, νιώθω πως ασφαλώς βρίσκομαι σε καλό δρόμο.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 22.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/josh-gordon-h8Od9ze-0o-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442