Μια φωνή που έλαμψε στο διεθνές στερέωμα. Μια φωνή που εγκατέλειψε νωρίς τη «χώρα του φωτός», αλλά τραγούδησε σχεδόν αποκλειστικά το φως, το χρώμα το γαλανό, τη χαρά της ζωής και του έρωτα, και δοξάστηκε παγκοσμίως με λαμπερά γκαλά και αναρίθμητους χρυσούς και πλατινένιους δίσκους. Η Νάνα Μούσχουρη εμφανίστηκε στο τραγούδι το 1958. Μολονότι ερμήνευσε […]
Μια φωνή που έλαμψε στο διεθνές στερέωμα. Μια φωνή που εγκατέλειψε νωρίς τη «χώρα του φωτός», αλλά τραγούδησε σχεδόν αποκλειστικά το φως, το χρώμα το γαλανό, τη χαρά της ζωής και του έρωτα, και δοξάστηκε παγκοσμίως με λαμπερά γκαλά και αναρίθμητους χρυσούς και πλατινένιους δίσκους. Η Νάνα Μούσχουρη εμφανίστηκε στο τραγούδι το 1958. Μολονότι ερμήνευσε και τον «Επιτάφιο» του Μ.Θεοδωράκη, στα χρόνια του ΄60 πορεύτηκε ως βασική τραγουδίστρια του Μάνου Χατζιδάκι, αποσπώντας βραβεία στα Φεστιβάλ Τραγουδιού της Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ), καθώς και σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όντας ήδη γνωστή στην Ελλάδα, αποφάσισε να φύγει και να εγκατασταθεί στο Παρίσι, ξεκινώντας έτσι μια λαμπρή, παγκόσμια καριέρα. Σαράντα πέντε χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τότε που ακούστηκε πρώτη φορά η σύνθεση «Χάρτινο το Φεγγαράκι» (προοριζόταν για το θεατρικό έργο του Τενεσί Ουίλιαμς «Λεωφορείον ο Πόθος» που είχε ανεβάσει το Θέατρο Τέχνης). Και η Universal τιμά την πρώην ευρωβουλευτή με δύο θαυμάσιες συλλογές: «Μια Φωνή» και «Gloria Eterna». Η συλλογή που φέρει τον τίτλο «Μια Φωνή» περιέχει σαράντα δύο τραγούδια: ηχογραφήσεις από δίσκους των 45 στροφών, αποσπάσματα από άλμπουμ, καθώς και δύο καινούργιες συνθέσεις. Το πρώτο CD καλύπτει την περίοδο 1958-1970. Εδώ υπάρχουν πασίγνωστα τραγούδια κυρίως του Μάνου Χατζιδάκι, αλλά και των Μίκη Θεοδωράκη (αποσπάσματα από τον «Επιτάφιο»), Μίμη Πλέσσα και Κώστα Γιαννίδη. Το δεύτερο ξεκινά με το «Μύθο» (1970), διασχίζει τις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80, καταλήγει στο τραγούδι «Αγάπησα» (1997, από το σίριαλ «Αθήνα-Θεσσαλονίκη») και κλείνει με δύο καινούργιες συνθέσεις του Τάσου Μελετόπουλου και της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, σε στίχους του Αρη Δαβαράκη. Εκτός από τραγούδια του Μ.Χατζιδάκι («Η μικρή Ραλλού», «Ξημερώνει» κ.ά.), ακούγονται συνθέσεις του Σταύρου Ξαρχάκου («Ασπρη μέρα και για μας») και του Γιώργου Χατζηνάσιου («Πέφτει βροχή»), ενώ υπάρχουν ακόμα το «Κόκκινο Γαρύφαλλο» (Ιγνατιάδης) σε ντουέτο με τον Γιάννη Πάριο και το «Σαν σφυρίξεις τρεις φορές» στην αγγλική γλώσσα, εκδοχή που αποτέλεσε το «διαβατήριο» της καλλιτέχνιδος για το διεθνές κοινό. Οι παλιές ηχογραφήσεις προέρχονται από remastering (εξαιρετική η δουλειά που έχει γίνει) και η καλαίσθητη έκδοση συνοδεύεται από δίγλωσσο ένθετο (ελληνικά/αγγλικά) που περιέχει λίστα των τραγουδιών και σημείωμα της ερμηνεύτριας. Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι η Νάνα Μούσχουρη λατρεύτηκε περισσότερο στο εξωτερικό από όσο στη γενέτειρά της. Σε αυτό ίσως συνέβαλε τόσο η επιλογή της να τραγουδά τον έρωτα σε μια εποχή έντονα πολιτικοποιημένη όσο και το γεγονός ότι έφυγε από την Ελλάδα, κάτι που αρκετοί «το κρατάνε» ακόμα. Γεγονός πάντως είναι ότι η φωνή της άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στο εγχώριο μουσικό γίγνεσθαι, ανεξαρτήτως εάν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με αυτό το είδος ερμηνείας. Ένα κομμάτι ιστορίας υπάρχει σε αυτό το διπλό άλμπουμ. Σχεδόν μισός αιώνας ελληνικού τραγουδιού που δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.