Στη στεγαστική πίστη επικεντρώνεται ο ανταγωνισμός των τραπεζών

27

Στον τομέα της στεγαστικής πίστης έχει επικεντρωθεί ο ανταγωνισμός στον εγχώριο τραπεζικό τομέα. Μεγάλοι αλλά και μικρότεροι σε μέγεθος ελληνικοί και ξένοι τραπεζικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται στην χώρα μας «βομβαρδίζουν» σε καθημερινή βάση με διαφημίσεις το κοινό στην προσπάθεια τους να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του και κατ επέκταση μερίδια στην κερδοφόρα και με μεγάλες προοπτικές επιμέρους αγορά της λιανικής τραπεζικής.

Ποιοι όμως είναι οι βασικοί λόγοι που έχουν οδηγήσει τις τράπεζες να επικεντρώσουν τον ανταγωνισμό τους, επενδύοντας σημαντικότατα χρηματικά ποσά σε εκστρατείες προβολής, στην προσέλκυση πελατείας για την απόκτηση στεγαστικών δανείων; Υπάρχουν οφέλη από την ένταση του ανταγωνισμού για τον υποψήφιο δανειολήπτη και τι τελικά θα πρέπει να υπολογίζει περισσότερο προκείμενου να πάρει την τελική του απόφαση;

Η μακροχρόνια πελατειακή σχέση που διατηρεί ο πελάτης με την τράπεζα από την οποία θα λάβει τελικά το στεγαστικό δάνειο αποτελεί τη βασικότερη αιτία της έντασης του ανταγωνισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη στο συγκεκριμένο τομέα. Και αυτό γιατί πίσω από αυτή την μακροχρόνια σχέση «κρύβονται» πολλά άλλα «χαρτιά». Το σημαντικότερο είναι η δυνατότητα πραγματοποίησης σταυροειδών πωλήσεων (cross selling) που αποκτά η τράπεζα προς τον πελάτη που έλαβε το στεγαστικό δάνειο. Και η δυνατότητα αυτή θα διαρκέσει τουλάχιστον για μία 15ετία, όσο είναι και η μέση διάρκεια ενός στεγαστικού δανείου στην χώρα μας (ενώ είναι πιθανόν η σχέση αυτή να διατηρηθεί και για 20 και 25 έτη).

Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι μια τράπεζα σε τακτά χρονικά διαστήματα μπορεί να επικοινωνεί με τον πελάτη που έχει λάβει το στεγαστικό δάνειο προκειμένου να τον ενημερώσει και να του προσφέρει μια σειρά δανειοδοτικών, επενδυτικών αλλά και άλλων προϊόντων όπως: πιστωτικές κάρτες, προσωπικά και καταναλωτικά δάνεια, επενδυτικά προϊόντα, ασφαλιστήρια συμβόλαια κ.λπ.

Οι σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης και κερδοφορίας στον τομέα της στεγαστικής πίστης στην εγχώρια αγορά, αποτελούν επίσης βασικούς λόγους της εστίασης του ανταγωνισμού των τραπεζών στον τομέα αυτό. Τα στοιχεία είναι χαρακτηριστικά: Το ποσοστό των νοικοκυριών που έχει δανειστεί για να αγοράσει κατοικία εκτιμάται ότι προσεγγίζει το 18% ενώ το συνολικό υπόλοιπο των δανείων για κατοικίες δεν ξεπερνάει το 12,4% του ΑΕΠ το 2002. Μαζί με τα καταναλωτικά δάνεια το χρέος των νοικοκυρών δεν ξεπερνάει το 18,4% του ΑΕΠ όταν στην ευρωζώνη φθάνει το 45%. Ταυτόχρονα η χορήγηση στεγαστικών δανείων από μέρους των τραπεζών δεν δημιουργεί σχεδόν κανένα κίνδυνο στην λειτουργία τους, καθώς η προσημείωση επί του ακινήτου είναι δεδομένη.

Tι πρέπει να προσέχουν οι δανειολήπτες

Το επιτόκιο πρέπει να είναι το βασικό αλλά όχι το μοναδικό κριτήριο για την επιλογή ενός στεγαστικού δανείου. Ταυτόχρονα θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στο κυμαινόμενο επιτόκιο του δανείου και όχι στα σταθερά επιτόκια για ένα ή δύο έτη, που έχουν πέσει σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα, στην προσπάθεια των τραπεζών να προσελκύσουν πελατεία.

Όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι τραπεζίτες, το σταθερό επιτόκιο για το πρώτο έτος χρησιμοποιείται για να κερδηθεί η μάχη των εντυπώσεων, αντίθετα το κυμαινόμενο επιτόκιο θα συνοδεύει το δάνειο για τα υπόλοιπα έτη. Επίσης θα πρέπει να δίνεται προσοχή στα επιμέρους έξοδα φακέλου που δεν είναι αμελητέα και διαφέρουν σημαντικά από τράπεζα σε τράπεζα. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα για ορισμένα χρονικά διαστήματα οι τράπεζες προσφέρουν την δυνατότητα λήψης δανείου με μειωμένα έξοδα φακέλου μέχρι και 50%.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ