Π. Πρωτάθλημα Ράλι (WRC): Ράλι Φινλανδίας – Η κυριαρχία της φινλανδικής σχολής

Δικαιώνοντας τα προγνωστικά ακόμα και των αντιπάλων του, ο Φινλανδός Marcus Gronholm πέτυχε μία περίλαμπρη νίκη στον αγώνα επί πατρίου εδάφους, που τον «εκτόξευσε» στην κορυφή της βαθμολογίας των οδηγών, τοποθετώντας τον στο «πάνθεον» των Φινλανδών νικητών. Πρόκειται για την τρίτη φετινή νίκη του πανύψηλου οδηγού της Peugeot, ο οποίος, μετά το θρίαμβό του στον προηγούμενο αγώνα της Ν. Ζηλανδίας, δείχνει απτόητος και αποφασισμένος για την κατάκτηση του τίτλου.

Η υπεροχή των Φινλανδών οδηγών, ακόμα και σε επίπεδο μη εργοστασιακών συμμετοχών, ήταν φανερή. Οι «τοπικοί» Harri Rovanpera (3ος γενικής), Pasi Hagstrom (7ος γενικής), Tapio Laukkanen, Jouko Puhakka, Jani Paasonen (1ος Gr. N) και Juuso Pykalisto (2ος Gr. N) προβλημάτισαν τον ανταγωνισμό, συμπεριλαμβανομένου και του Εσθονού Markko Martin, οδηγώντας όλοι άψογα προετοιμασμένα Toyota Corolla WRC, Mitsubishi Lancer Evo και Ford Focus WRC.

Παράλληλα, ήταν έντονη η υπεροχή των αυτοκινήτων με κοντούς προβόλους και μακρύ μεταξόνιο, έχοντας όλα τα μηχανικά μέρη ανάμεσα στους άξονες των τροχών. Η συμπεριφορά τους στα αναρίθμητα «πηδήματα» του αγώνα ήταν σαφώς καλύτερη, ενώ τα αυτοκίνητα με αμάξωμα τύπου sedan είχαν σαφές πρόβλημα προσγείωσης και «δυσπραγίας» στις μεταβολές της τροχιάς. Η σχολή οδήγησης με την τεχνική του «στρίβειν» διά της ροπής αδρανείας του πίσω μεγάλου προβόλου τείνει να εκλείψει, καθώς τα κοντά και με φαρδιά μεταξόνια πλαίσια των Peugeot 206, Ford Focus, και των -μόνο θεωρητικά ξεπερασμένων- Toyota Corolla, επιτρέπουν στους οδηγούς να τοποθετούνται ταχύτατα, χωρίς προβλήματα αδράνειας και ορμής.

Η ομάδα της Peugeot Sport, έχοντας πλέον βρει τη «συνταγή» της τεχνικής εξέλιξης του 206 WRC, δεν βρέθηκε προ απροόπτων ούτε στις φινλανδικές διαδρομές, βλέποντας και τα τρία αξιόπιστα και ταχύτατα αυτοκίνητά της να ολοκληρώνουν τον αγώνα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα μέσα στην πρώτη εξάδα.

Ο Marcus Gronholm, κερδίζοντας τις 11 από τις 23 Ειδικές διαδρομές του αγώνα, προηγήθηκε περισσότερο του ενός λεπτού από το Ford Focus WRC του Colin McRae, που τερμάτισε δεύτερος. Στην «επέλασή» του, ο Φινλανδός είχε λόγους να ανησυχεί μόνο από τον Richard Burns, που έκανε «θαύματα» με το Subaru Impreza WRC, μέχρι να εγκαταλείψει έπειτα από ένα θεαματικό τουμπάρισμα μεταξύ του Flying και του Stop(!) της πρώτης ΕΔ του 2ου Σκέλους.

Ο άλλος βαθμολογούμενος οδηγός της Peugeot, Sebastian Lindholm, ολοκλήρωσε με επιτυχία την αποστολή του, φέρνοντας το αυτοκίνητο στην 5η θέση της κατάταξης και χαρίζοντας δύο επιπλέον πολύτιμους βαθμούς στη γαλλική ομάδα. Ο Φινλανδός, χάνοντας 15 δευτερόλεπτα από πρόβλημα στον υπερτροφοδότη του Focus, ήταν ταχύτατος, κερδίζοντας μάλιστα τη 12η ΕΔ. Ωστόσο, δεν έλειψαν οι υπερβολές, που ευτυχώς, του στοίχισαν μόνο τον πίσω προφυλακτήρα στην προτελευταία Ειδική. Ο τρίτος οδηγός της ομάδας, ο Γάλλος Francois Delecour, ο οποίος δοκίμασε το νέο επιλογέα ταχυτήτων του Peugeot 206 WRC σε συνθήκες αγώνα, τερμάτισε έκτος, καταφέρνοντας να τουμπάρει το αυτοκίνητο στο… πλάι, στην τελευταία Ε.Δ.

Ο Colin McRae, καλύτερα διαβασμένος από πέρυσι, επιδόθηκε σε όλο τον αγώνα σε μία μάχη μέχρις… εσχάτων, με τον Harri Rovanpera. Ο Φινλανδός οδηγός (δικαιώνοντας τις εκτιμήσεις μας), οδηγώντας ένα Toyota Corolla WRC στα χρώματα της Grifone, έφτασε μέχρι τη δεύτερη θέση, για να τερματίσει τελικά τρίτος, έπειτα από μία ποινή 20 δευτερολέπτων που του επιβλήθηκε, λόγω καθυστέρησης στο Σταθμό Ελέγχου της 21ης ΕΔ εξαιτίας ενός κατεστραμμένου εμπρός τροχού στις κοφτερές πέτρες της προηγούμενης Ε.Δ. Οι Αγωνοδίκες, επανεξετάζοντας τις καρτέλες χρόνου, μείωσαν την ποινή του στα δέκα δευτερόλεπτα, πλην όμως ο Colin McRae, ο οποίος στην προσπάθειά του να περάσει τον Harri Rovanpera κέρδισε τέσσερις Ε.Δ. «καίγοντας» τα ελαστικά του, κατάφερε να φέρει το Ford Focus WRC στη δεύτερη θέση του τερματισμού.

Ο team mate του Βρετανού οδηγού της Ford, Carlos Sainz, «έπιασε πάτο» από τη 2η ΕΔ του αγώνα, όταν βρέθηκε στην 105η θέση, καθυστερώντας για να αλλάξει την κεντρική ηλεκτρονική μονάδα του Ford Focus WRC. Περνώντας ύστερα στην επίθεση, αναρριχήθηκε στη 14η θέση της τελικής κατάταξης, κινδυνεύοντας να εγκαταλείψει στην προτελευταία Ε.Δ. από φωτιά στο ηλεκτρικό κύκλωμα του αυτοκινήτου, ενώ έχασε στη συνέχεια την 6η σχέση του κιβωτίου ταχυτήτων.

Ο τρίτος οδηγός της Ford, Petter Solberg, παρερμηνεύοντας τις εντολές του Malcolm Wilson για οριακή οδήγηση και έχοντας καταφέρει να ακολουθεί τους πρωταγωνιστές από την 5η θέση, πέτυχε να… ρίξει το αυτοκίνητό του με το πίσω μέρος σε μία λίμνη στην 8η Ε.Δ., χωρίς βέβαια να βρεθεί τρόπος… αλίευσης του Focus WRC για να συνεχίσει.

Στο στρατόπεδο της Subaru, μετά την εγκατάλειψη του Richard Burns, το βάρος έπεσε στα χέρια του Juha Kankkunen. Ο Φινλανδός οδηγός κέρδισε τρεις Ε.Δ., για να τερματίσει τελικά στην 8η θέση, χάνοντας πάνω από πέντε λεπτά στη 16η Ε.Δ., όταν σταμάτησε για να αλλάξει ένα χτυπημένο τρόχο.

Τα συναισθήματα των ανθρώπων της Mitsubishi Ralliart ήταν ανάμεικτα, καθώς η εγκατάλειψη του Freddy Loix «ισορρόπησε» με την 4η θέση του Tommi Makinen και τη νίκη του Jani Paasonen στην ομάδα Ν. Ο Βέλγος οδηγός, έχοντας στραβώσει το εμπρός μέρος του Carisma GT στα «πηδήματα» του 1ου σκέλους (ο κινητήρας και το κιβώτιο είχαν μετατοπιστεί προς τα εμπρός) και έχοντας χάσει χρόνο από ανεξήγητες διακοπές του συστήματος ανάφλεξης, εγκατέλειψε στην 1η Ε.Δ. του 2ου Σκέλους, όταν ύστερα από μία έξοδο καταστράφηκαν ο εναλλάκτης και το ψυγείο, με αποτέλεσμα να υπερθερμανθεί ο κινητήρας.

Ο Tommi Makinen, κερδίζοντας μία Ε.Δ. στον αγώνα, προβληματίστηκε από τη συμπεριφορά της ανάρτησης του Lancer Evo VI και από λανθασμένες επιλογές ελαστικών. Η 4η θέση ήταν ό,τι καλύτερο για το Φινλανδό Πρωταθλητή, ενώ ο συνοδηγός του, Risto Mannisenmaki, υπέφερε από τη μέση του, αναγκάζοντας τον οδηγό να ελαττώνει ταχύτητα στα αναρίθμητα «πηδήματα» των διαδρομών.

Ο Didier Auriol δεν μπόρεσε να διασώσει την τιμή της Seat Sport, παρά την εξαιρετική επίδοσή του στο 2ο Σκέλος. Στην 6η Ε.Δ. έχασε 50 δευτερόλεπτα από μία έξοδο λόγω προβλήματος της οδικής συμπεριφοράς του Cordoba WRC εξαιτίας του κεντρικού διαφορικού. Την 3η ημέρα, έχασε πάνω από ένα λεπτό στην 21η Ε.Δ. από το ίδιο πρόβλημα, για να τερματίσει τελικά μόλις στην 11η θέση. Ο team mate του, Τoni Gardemeister, εγκατέλειψε άδοξα 500 μέτρα μετά το πρωινό Service Park της 2ης ημέρας, λόγω βλάβης του ηλεκτρικού συστήματος του αυτοκινήτου.

Οι οδηγοί της Hyundai Motorsport ταλαιπωρήθηκαν από διάφορα προβλήματα των Accent WRC, αλλά ο Alister McRae κατάφερε τελικά να τερματίσει στην 9η θέση. O Βρετανός οδηγός αντιμετώπισε πρόβλημα με τα υδραυλικά του συστήματος διεύθυνσης, 10χμ. πριν από το τέλος της προτελευταίας Ε.Δ. και προσθέτοντας… λιπαντικό του κινητήρα στο δοχείο των υδραυλικών του τιμονιού, συνέχισε στρίβοντας το αυτοκίνητο με το γκάζι. Ο Kenneth Eriksson τερμάτισε 15ος, χάνοντας τέσσερα λεπτά τη δεύτερη ημέρα από πρόβλημα στα ηλεκτρικά του αυτοκινήτου του.

Η βαθμολογία Οδηγών και Κατασκευαστών μετά το Ράλι Φινλανδίας

Οι δηλώσεις μετά το Ράλι Φινλανδίας

Macro

S&P: Η Ελλάδα σε τροχιά σύγκλισης με την Ευρωζώνη – Οι προκλήσεις