GP Ιταλίας 2005: Επεισοδιακή νίκη για Montoya

Μιχάλης Κατωπόδης

Οσοι περίμεναν επικράτηση της McLaren στην ταχύτερη πίστα του πρωταθλήματος -ένας εξ αυτών και ο… Alonso- δεν έπεσαν έξω. Μόνο που η νίκη δεν ήρθε από τον συνήθη ύποπτο, Kimi Raikonen, αλλά από τον teammate του, Juan Pablo Montoya. Ο τελευταίος πήρε την pole position, ξεκίνησε πολύ καλά και βρέθηκε πρώτος από την αρχή του αγώνα. Ωστόσο, λίγους γύρους πριν από το πέσιμο της καρό σημαίας τον πρόδωσαν τα ελαστικά της Michelin και, ακολουθώντας την τακτική του όλα ή τίποτα, σήκωσε τελικά το τρόπαιο σε έναν αγώνα που θα του μείνει αξέχαστος.

Δεύτερος στη σειρά της εκκίνησης βρέθηκε ο F. Alonso, ακολουθούμενος από τις δύο Bar-Honda. Ο Kimi Raikonen, παρότι πραγματοποίησε τον ταχύτερο χρόνο, αναγκάστηκε να αλλάξει κινητήρα και έτσι, σύμφωνα με τους κανονισμούς, οδηγήθηκε δέκα θέσεις πίσω, εκκινώντας εντέκατος. Με το σβήσιμο των φώτων δεν είχαμε ιδιαίτερες εκπλήξεις. Ωστόσο, στο πρώτο chicane οι David Coulthard και Mark Webber, όπως επίσης και οι C. Albers και N. Karthikeyan ακούμπησαν μεταξύ τους και αναγκάστηκαν να εισέλθουν εσπευσμένα στα pits για την αλλαγή εμπρός αεροτομών.

Ο Raikonen με τη σειρά του, όντας φορτωμένος καύσιμα -ακολουθώντας στρατηγική ενός pit stop- δεν μπόρεσε από την αρχή να ακολουθήσει τους γρηγορότερους οδηγούς, μένοντας για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κολλημένος πίσω από τον J. Villeneuve. Σαν να μην έφτανε αυτό, στα μέσα του αγώνα, λίγους γύρους αφότου πραγματοποίησε το pit stop -και ενώ βρισκόταν πέμπτος- αποκολλήθηκε ένα μεγάλο κομμάτι πέλματος από το πίσω αριστερό του ελαστικό, οδηγώντας τον απρογραμμάτιστα σε μία ακόμα στάση.

Με αυτό τον τρόπο χάθηκαν οι ελπίδες μείωσης της διαφοράς του από τον Alonso, ο οποίος όμως, παρά το ανέλπιστο αυτό δώρο, συνέχισε να κυνηγάει τον Montoya. Εκεί κάπου έκανε για μία ακόμα φορά την εμφάνισή της η τύχη -και συγκεκριμένα η κακή τύχη- της McLaren. Λίγους γύρους πριν το τέλος ένα αντίστοιχα μεγάλο κομμάτι ελαστικού αποκολλήθηκε από τον πίσω αριστερό τροχό του Κολομβιανού, αναγκάζοντάς τον να ρίξει κατά πολύ το ρυθμό του. Για να μπει στα pits, βέβαια, ούτε κουβέντα, καθώς η διαφορά του από τον Alonso ήταν μόλις 10 δευτερόλεπτα. Ο Montoya αποφάσισε να συνεχίσει έτσι, καταβάλλοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες για να κρατήσει το μονοθέσιο στην πίστα.

Μετά από έναν αγώνα-θρίλερ, κατάφερε τελικά να αντικρίσει την καρό σημαία, με δεκάδες χιλιάδες κόσμου να τον αποθεώνουν. Εξίσου κερδισμένος, βεβαίως, μπορεί να θεωρηθεί και ο Alonso, που τερμάτισε δεύτερος, καθώς τέσσερις αγώνες πριν το τέλος αυξάνει τη διαφορά του από τον Raikonen στους 27 βαθμούς. Το πρωτάθλημα, πλέον, μόνο μαθηματικά δεν του ανήκει, με τη Renault να ζαχαρώνει και αυτό των κατασκευαστών.

Τρίτος στο βάθρο ανέβηκε ο Giancarlo Fisichella, για δεύτερη φορά φέτος, μετά τον πρώτο αγώνα της Αυστραλίας. Παρότι ξεκίνησε από την όγδοη θέση, πραγματοποίησε έναν καλό αγώνα, χωρίς λάθη και προβλήματα, εξασφαλίζοντας έτσι μερικούς πολύτιμους βαθμούς για την ομάδα του.

Τέταρτος και μεγαλύτερος χαμένος ο Raikonen, που μπορεί να ελπίζει πια μόνο σε θαύμα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Αν δεν τον πρόδιδαν αρχικά ο κινητήρας και κατόπιν τα ελαστικά και μία παραλίγο καταστρεπτική έξοδος, σίγουρα η κατάταξη στο podium θα ήταν διαφορετική.

Μεγάλες χαμένες θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε και τις Ferrari, αφού παρότι έπαιζαν εντός έδρας, μάλλον απογοήτευσαν τους χιλιάδες τιφόζι που είχαν κατακλύσει την πίστα. Η εκκίνηση τους βρήκε στην έκτη και έβδομη θέση -για τον M. Schumacher και τον R. Barrichello αντίστοιχα- ενώ η συνέχεια ήταν ακόμη χειρότερη. Μετά από έναν αδιάφορο αγώνα τερμάτισαν στη δέκατη και δωδέκατη θέση, μένοντας αμφότεροι έξω από τη βαθμολογούμενη οκτάδα.

Σε αντίθεση με τη Ferrari, η Toyota δεν δείχνει να έχει κανένα παράπονο, αφού οι Trulli και R. Schumacher βρέθηκαν στην πέμπτη και έκτη θέση της κατάταξης. Για την ιστορία, ανέλπιστα έβδομος βγήκε ο Pizzonia, πραγματοποιώντας-ίσως- τον καλύτερο αγώνα της καριέρας του. Ο δοκιμαστής της Williams-BMW κλήθηκε την τελευταία στιγμή να αντικαταστήσει το Nick Heidfeld, ξεκίνησε από τη 16^η θέση και τερμάτισε με χρόνο λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πίσω από τον R. Schumacher.

Όγδοος -και μάλλον καταϊδρωμένος- ήρθε ο Button, ο οποίος ξεκίνησε μεν τρίτος, δεν κατάφερε όμως να κρατηθεί στις επιθέσεις των υπολοίπων, αφήνοντας μία πικρή γεύση στη BAR-Honda. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι σε σύνολο 20 μονοθεσίων δεν σημειώθηκε ούτε μία εγκατάλειψη(!) στοιχείο αξιοθαύμαστο για τα δεδομένα του θεσμού.

auto.in.gr