Το 1862, μεσούντος του Αμερικανικού Εμφυλίου, ο Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε για την απελευθέρωση των μαύρων δούλων του Νότου. Λίγο αργότερα, στα πλαίσια της ισότητας αλλά και των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό, άρχισε να ωριμάζει η ιδέα της ενίσχυσης του στρατού των Βορείων από έγχρωμους. Ετσι, δημιουργήθηκαν διάφορα τάγματα τα οποία αποτελούσαν μαύροι εθελοντές στρατιώτες υπό […]
Το 1862, μεσούντος του Αμερικανικού Εμφυλίου, ο Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε για την απελευθέρωση των μαύρων δούλων του Νότου. Λίγο αργότερα, στα πλαίσια της ισότητας αλλά και των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό, άρχισε να ωριμάζει η ιδέα της ενίσχυσης του στρατού των Βορείων από έγχρωμους. Ετσι, δημιουργήθηκαν διάφορα τάγματα τα οποία αποτελούσαν μαύροι εθελοντές στρατιώτες υπό τη διοίκηση λευκών. Το πρώτο από αυτά ήταν το 54ο Σύνταγμα Πεζικού της Μασαχουσέτης με επικεφαλής το νεότατο Ρόμπερτ Γκουλντ Σο, γόνο επιφανούς οικογένειας. Οπως ήταν φυσικό, κανείς δεν είχε διανοηθεί να στείλει στο μέτωπο τους πρώην σκλάβους και, αρκετό καιρό, παρά την εκπαίδευση, η αποστολή όλων αυτών των στρατιωτών περιοριζόταν σε χειρονακτικές εργασίες στα μετόπισθεν ή σε πλιάτσικο, με εντολή των ανωτέρων, στο όνομα πάντα της «απελευθέρωσης». Επειτα από επίμονες προσπάθειες, ο Σο κατάφερε να στείλει το σύνταγμά του στη μάχη για την κατάληψη του Τσάρλεστον στη Νότια Καρολίνα, στις 18 Ιουλίου 1863. Επρόκειτο για αποστολή αυτοκτονίας. Οι στρατιώτες αποδεκατίστηκαν. Εντούτοις, παρά το σφυροκόπημα από κανόνια και πυροβόλα όπλα, αποδείχτηκαν πιο πειθαρχημένοι από τους λευκούς συναδέλφους τους, ενώ το οχυρό δεν καταλήφθηκε ποτέ. Αυτήν ακριβώς την ξεχασμένη ιστορία αφηγείται η ταινία του Ζούικ, εμμένοντας υπερβολικά σε στοιχεία που… στοιχειώνουν τις αμερικανικές παραγωγές (δίκαιο, ανδρεία, αυταπάρνηση) και ελαχιστοποιώντας τον αντίλογο, καθώς όλα είναι ιδωμένα από την πλευρά του (λευκού) διοικητή. Ωστόσο, σε καλλιτεχνικό επίπεδο, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Οι σκηνές των μαχών είναι τέλεια ενορχηστρωμένες, η ανασύσταση εποχής ιδιαιτέρως προσεγμένη και οι ερμηνείες υψηλού επιπέδου. Το «Glory» βραβεύτηκε με Οσκαρ Ηχου, Φωτογραφίας και Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον Γουόσινγκτον, ο οποίος κέρδισε και την αντίστοιχη Χρυσή Σφαίρα. Η έκδοση DVD περιοχής 2 είναι άριστης ποιότητας. Ψεγάδια μπορεί να βρει κανείς στην πλήρους ανάλυσης εικόνα, δηλαδή κόκκο ή κάποια ελαφρώς υποφωτισμένα πλάνα. Αντίθετα ο 5.1 ήχος (η αυθεντική μπάντα ήταν εξακάναλη) φλερτάρει με την κορυφή τόσο στα μουσικά μέρη (προσέξτε πόσο γλυκά ακούγονται τα τσέλο και εν γένει τα έγχορδα της ορχήστρας) όσο και στις σκηνές των συγκρούσεων.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.