Αλήθεια, ποιος δεν ξέρει ή δεν έχει τραγουδήσει έστω μία φορά στη ζωή του το τραγούδι αυτό; Πόσες εικόνες και πόσους συνειρμούς δεν έχει δημιουργήσει… Ίσως να μην ξέρουν όλοι ότι ήταν το πρώτο τραγούδι από τα Δωδεκάνησα που ηχογραφήθηκε -μετά την ένταξη των νησιών στην Ελλάδα- το 1948. Από τότε ο ήχος του έχει […]
Αλήθεια, ποιος δεν ξέρει ή δεν έχει τραγουδήσει έστω μία φορά στη ζωή του το τραγούδι αυτό; Πόσες εικόνες και πόσους συνειρμούς δεν έχει δημιουργήσει… Ίσως να μην ξέρουν όλοι ότι ήταν το πρώτο τραγούδι από τα Δωδεκάνησα που ηχογραφήθηκε -μετά την ένταξη των νησιών στην Ελλάδα- το 1948. Από τότε ο ήχος του έχει ταυτιστεί με το Αιγαίο. Ο δίσκος αυτός αναλαμβάνει να μας ξεναγήσει στα μουσικά «φτερουγίσματα των Αγγέλων», οι οποίοι φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερη συμπάθεια στα ελληνικά νησιά… Η Άννα Καραμπεσίνη και η Έφη Σαρρή μάς μεταφέρουν με τις παλαιές τους αυτές ηχογραφήσεις τους ήχους που κληρονόμησαν από την οικογένειά τους, μια παλαιά «σκλήθρα» μουσικών από τη Λέρο. Μουσικές βαθιά ριζωμένες στη μουσική παράδοση του Αιγαίου, που επί αιώνες λειτούργησε ως πολιτιστικός δίαυλος, ελέγχοντας τους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους οι οποίοι ξεκινούσαν από την Εγγύς Ανατολή για να καταλήξουν στη Δύση και αντίστροφα. Στα τραγούδια αυτά (δείγμα από τα οποία περιέχονται και στο δίσκο) βλέπουμε να επιβιώνουν παμπάλαιες αφηγηματικές μπαλάντες, που απαρτίζουν και το μουσικό υπόστρωμα της περιοχής. Πρόκειται για μελωδίες εύπλαστες, οι οποίες πλέκονται με τους «γηγενείς» σκοπούς και ενώνουν μουσικά και υφολογικά τα νησιά με τα μικρασιατικά παράλια και την Πόλη. Η ερμηνεία της Καραμπεσίνη και της Σαρρή είναι υπόδειγμα του ύφους και του ήθους, τα οποία σμιλεύτηκαν από τους παιχνιδιατόρους και τους μερακλήδες στα γλέντια, εκεί «όπου λίγο κρασί και ένας μεζές αρκούσε για να προκαλέσει ατμόσφαιρα ισάξια των αρχαίων συμποσίων» (για να θυμηθούμε τα λόγια του Ελβετού ελληνιστή και μουσικολόγου Samuel Baud-Bovy). Είναι ένας δίσκος που μας μεταφέρει ήχους από τα Δωδεκάνησα, χωρίς την επεξεργασία την οποία το ρεπερτόριο αυτό έχει υποστεί κατά καιρούς από τον εκβιομηχανισμένο ήχο των «σκυλονησιώτικων». Ήχοι που θα φτερουγίζουν στα αφτιά μας και αυτό το καλοκαίρι, σε πείσμα όλων όσοι θέλουν να τους υποβιβάσουν σε φολκλορικά στοιχεία, πλάι στα τουριστικής αισθητικής και κατανάλωσης «εξαγώγιμα» προϊόντα…
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.