Μάνος Χατζιδάκις: Τέσσερα έργα για πιάνο – Κριτική
Αλλος ένας δίσκος από την ιδιαίτερα αξιόλογη σειρά του Σείριου, που μας μεταφέρει τη δροσιά από τα πρώτα έργα του Μάνου Χατζιδάκι. Είναι έργα για πιάνο, γραμμένα ανάμεσα στο 1947 και το 1958, την εποχή που ο συνθέτης ερευνούσε τη βαθύτερη σχέση του με τη δημοτική και τη λαϊκή μουσική. Κοινό σημείο των τεσσάρων έργων […]
Αλλος ένας δίσκος από την ιδιαίτερα αξιόλογη σειρά του Σείριου, που μας μεταφέρει τη δροσιά από τα πρώτα έργα του Μάνου Χατζιδάκι. Είναι έργα για πιάνο, γραμμένα ανάμεσα στο 1947 και το 1958, την εποχή που ο συνθέτης ερευνούσε τη βαθύτερη σχέση του με τη δημοτική και τη λαϊκή μουσική. Κοινό σημείο των τεσσάρων έργων είναι ότι αποτέλεσαν τη μουσική για ισάριθμα μπαλέτα, που ανέβηκαν από το «Ελληνικό Χορόδραμα» της Ραλλούς Μάνου. Έτσι, η «Μικρή λευκή Αχιβάδα» (έργο που συνέθεσε το 1947-48 και ανέβηκε το 1957 από το «Ελληνικό Χορόδραμα») είναι μια σειρά από δέκα μικρά κομμάτια, τα περισσότερα από τα οποία εμπνέονται από το ύφος των δημοτικών τραγουδιών. Μπορούμε να διακρίνουμε την ευαισθησία και το ταλέντο του (νεαρού τότε) Χατζιδάκι, ο οποίος έχοντας αφομοιώσει ρυθμούς, μελωδίες (αλλά και αισθήσεις…) τα (ανα)συνθέτει, επιλέγοντας να μη διασκευάσει απλώς το πρωτότυπο υλικό του. Η συνθετική τεχνική παραπέμπει πολλές φορές στο ύφος της «Εθνικής Σχολής». Στις «Έξι λαϊκές ζωγραφιές» (1949) ο συνθέτης διασκευάζει έξι γνωστά ρεμπέτικα τραγούδια (Συννεφιασμένη Κυριακή, Αρχόντισσα, Μπαξέ τσιφλίκι κ.λπ.). Ήταν η εποχή που με την περίφημη διάλεξή του για το ρεμπέτικο, υπογράμμισε την καλλιτεχνική του αξία και τάραξε τα νερά της αθηναϊκής αστικής τάξης. Στις διασκευές αυτές έχει αφαιρέσει την αρχική χορευτική τους διάσταση και πραγματεύεται το λυρισμό και τη δύναμη που κρύβεται μέσα τους. Στο δίσκο περιλαμβάνονται επίσης η «Ερημιά» (1958) και η «Ιονική σουίτα» (1952-53). Σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα έργα, τα οποία εμπνέονται άμεσα ή έμμεσα από τη λαϊκή μουσική, εδώ διακρίνουμε το γνώριμο ύφος του Χατζιδάκι, με μελωδικές γραμμές και αρμονική γλώσσα που χαρακτηρίζει το συνθετικό του έργο. Το πρώτο αποτελείται από τέσσερα κομμάτια, τα οποία επιλέχθηκαν από τη μουσική για το ομώνυμο μπαλέτο του «Ελληνικού Χοροδράματος». Το δεύτερο, που είναι αφιερωμένο στο Διονύσιο Σολωμό και στον Ανδρέα Κάλβο, ακολουθεί (εξωτερικά τουλάχιστον) τη φόρμα της κλασικής σουίτας. Τα κομμάτια ερμηνεύονται από την πιανίστα Ντόρα Μπακοπούλου, στενή συνεργάτιδα του Χατζιδάκι, την οποία ο συνθέτης θεωρούσε ως την πλέον κατάλληλη για την ερμηνεία της μουσικής του. Ακούγοντάς τη δεν μπορεί παρά να συμφωνήσουμε με το συνθέτη: ένας ήχος μεστός, με μια τεράστια ηχητική παλέτα να τίθεται στην υπηρεσία των κομματιών, για να αναδείξει το ήθος τους. Η ηχογράφηση έχει γίνει με ιδιαίτερη φροντίδα στο υπερσύγχρονο Ηχογραφικό Κέντρο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Ένας από όλες τις πλευρές αξιόλογος δίσκος, που «ανοίγει τους δρόμους για τους ουρανούς»!
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.