Στη μεσαιωνική Κύπρο μάς ταξιδεύει αυτό το CD, έχοντας ως οδηγό τα γραπτά του λόγιου Λεόντιου Μαχαιρά (1360-1432). Ο Μαχαιράς, με το «Χρονικό της Κύπρου», μας δίνει ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμέντα για την ιστορία του νησιού κατά τον ύστερο Μεσαίωνα. Πραγματεύεται τα περιστατικά που οδήγησαν (ή αυτά στα οποία η κοινή γνώμη της εποχής […]
Στη μεσαιωνική Κύπρο μάς ταξιδεύει αυτό το CD, έχοντας ως οδηγό τα γραπτά του λόγιου Λεόντιου Μαχαιρά (1360-1432). Ο Μαχαιράς, με το «Χρονικό της Κύπρου», μας δίνει ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμέντα για την ιστορία του νησιού κατά τον ύστερο Μεσαίωνα. Πραγματεύεται τα περιστατικά που οδήγησαν (ή αυτά στα οποία η κοινή γνώμη της εποχής απέδωσε) στην κατάληψη της Αμμοχώστου από τους Γενουάτες (1374). Στο CD υπάρχει η θεατρική εκδοχή του έργου, όπως την επιμελήθηκε ο Μιχάλης Πιερής, μελετητής του έργου του Κύπριου λογίου και ανέβηκε το καλοκαίρι του 1988 από το Θεατρικό Εργαστήρι του Πανεπιστημίου της Κύπρου. Στο «Χρονικό» πάντως, το κακό αποδίδεται στην «αμαρτία», στη μοιχεία και την ύβρι που διέπραξε ο Ρήγας Πέτρος ο Α’ (αλλά και η σύζυγός του Ελεονόρα… ). Ύστερα από μια σύντομη ανασκόπηση της ιστορίας του νησιού, που αρχίζει από την εποχή της Αγίας Ελένης (η οποία σταμάτησε στην Κύπρο πηγαίνοντας για τους Αγίους Τόπους) και φτάνει μέχρι το Βυζάντιο και τους ρηγάδες της Φραγκοκρατίας, ο χρονικογράφος αρχίζει να παραθέτει τα περιστατικά: έρωτες, δολοπλοκίες, ίντριγκες, με ήρωες ρηγάδες και καβαλάρηδες-ευγενείς που δίνουν και παίρνουν. Οι ειδικοί εντοπίζουν στο έργο αυτό τον προπομπό των έργων της Κρητικής Αναγέννησης. Η γλώσσα και ο τρόπος παράθεσής τους παραπέμπουν στο ύφος των αφηγηματικών δημοτικών τραγουδιών της ίδιας περιόδου, ενώ υπάρχουν παραλληλισμοί με τα ιπποτικά μυθιστορήματα που υπήρχαν την ίδια εποχή στη Δύση. Η γλώσσα του Μαχαιρά είναι η δημώδης ελληνική της εποχής, με αρκετούς φυσικά ιδιωματισμούς. Ιδιαίτερα προσεγμένη και εκφραστική, αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον με τον τρόπο που αποδίδεται από τους νεαρούς Κύπριους φοιτητές, οι οποίοι είναι φορείς της ντοπιολαλιάς στην οποία μιλήθηκε το γλωσσικό αυτό ιδίωμα, που σε μεγάλο βαθμό έχει διατηρήσει στοιχεία της αρχαίας «προσωδίας» (τραγουδιστός λόγος). Τη μουσική έχει επιμεληθεί ο Ψαραντώνης. Λιτή και απέριττη, με ιδιαίτερα εκφραστικούς αυτοσχεδιασμούς που πηγάζουν από τη μουσική παράδοση της Κρήτης, επενδύει ένα κείμενο που προέρχεται και αυτό από τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου. Πολλά θέματα είναι από προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές του, ενώ ξεχωρίζει η μελωδία του Ερωτόκριτου, πάνω στην οποία τραγουδιούνται οι στίχοι του ομώνυμου ποιήματος του Βιτσέντζου Κορνάρου. Ένας πολύ ενδιαφέρων δίσκος, όπου το παλιό αυτό έργο αποκτά νέα διάσταση μέσα από τη θεατροποιημένη μορφή του. Ο λόγος συγκλονίζει με την αμεσότητα και τη διαχρονικότητά του. Η δράση πολλές φορές καθηλώνει, ενώ τα αποφθέγματα και τα γνωμικά συμβάλλουν στο διδακτικό (όπως επιθυμούσε ο συγγραφέας) χαρακτήρα του έργου. Παρ’ όλες τις διδαχές πάντως, κοιτάζοντας κανείς τη σημερινή κατάσταση στην Κύπρο διαπιστώνει ότι η ιστορία έχει επαναληφθεί αρκετές φορές…
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.