Ένας ακόμη δίσκος από τη σειρά του Αρχείου Ελληνικής Μουσικής, αυτήν τη φορά αφιερωμένος στις μουσικές της Μακεδονίας. Μέσα από τα δείγματα που φιλοξενούνται, μπορούμε να πάρουμε μια πρώτη γεύση από το πολύπλοκο ψηφιδωτό ήχων που συνθέτουν το μουσικό προφίλ της Μακεδονίας: ενός χώρου όπου οι ισορροπίες αιώνων ανάμεσα στους κατοίκους της έμελλε να διαταραχτούν […]
Ένας ακόμη δίσκος από τη σειρά του Αρχείου Ελληνικής Μουσικής, αυτήν τη φορά αφιερωμένος στις μουσικές της Μακεδονίας. Μέσα από τα δείγματα που φιλοξενούνται, μπορούμε να πάρουμε μια πρώτη γεύση από το πολύπλοκο ψηφιδωτό ήχων που συνθέτουν το μουσικό προφίλ της Μακεδονίας: ενός χώρου όπου οι ισορροπίες αιώνων ανάμεσα στους κατοίκους της έμελλε να διαταραχτούν στον αιώνα που μας πέρασε από τους εθνικισμούς, τις ανταλλαγές των πληθυσμών και τα φαντάσματα του Ψυχρού Πολέμου, που εξακολουθούν πολλές φορές να ρίχνουν τη σκιά τους… Πολλά από τα κομμάτια ερμηνεύονται από μέλη του «Αρχείου Ελληνικής Μουσικής», όπως ο Χρόνης Αηδονίδης, ο Χρυστόστομος Μητροπάνος και ο Ευάγγελος Νανάκος, οι οποίοι πλαισιώνονται από μια ομάδα διακεκριμένων δεξιοτεχνών. Αρκετά κομμάτια πάντως έχουν ηχογραφηθεί επιτόπου, στα χωριά των μουσικών. Σε αυτές μπορούμε να ακούσουμε κάποια από τα παλιά όργανα της περιοχής, όπως η γκάιντα, η λύρα και ο ζουρνάς. Τα περισσότερα από αυτά προέρχονται από την ορεινή ζώνη των νομών Σερρών και Δράμας, όπου διατηρούνται έως τις μέρες μας αρχέγονα στοιχεία, τα οποία πηγάζουν από την κοινή βαλκανική κληρονομιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα δίφωνα τραγούδια που αποδίδονται από τις γυναίκες του Βόλακα της Δράμας, με τη συνοδεία της γκάιντας. Παρόμοια δείγματα υπάρχουν τόσο στους νομούς Δράμας και Σερρών, όσο και στην άλλη πλευρά των συνόρων. Ιδιαίτερα εκφραστικά είναι τα μελισταμτικά «ψαλτοτράγουδα», που παραπέμπουν στο ύφος της βυζαντινής μουσικής. Παρόμοια τραγούδια εντοπίζονται στη Θράκη αλλά και στην ηπειρωτική Ελλάδα. Περιλαμβάνονται επίσης οργανικά κομμάτια από τη Τζουμαγιά (Ηράκλεια Σερρών), χωριό ξακουστό για τους ζουρνάδες και τα νταούλια του. Μουσικές που ταξιδεύουν από περιοχή σε περιοχή, ακολουθώντας τους δρόμους των -τσιγγάνων κατά κανόνα- ζουρνατζήδων. Τέλος, »το παρών» δίνουν και οι μπάντες χάλκινων πνευστών της δυτικής Μακεδονίας. Τα χάλκινα ακολούθησαν παράλληλο δρόμο με αυτόν του κλαρίνου. Κατά μια θεωρία προέρχονται και αυτά από τις τουρκικές στρατιωτικές μπάντες, όπως αυτές αναδιοργανώθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα, σύμφωνα με τα πρότυπα των Βαυαρικών στρατιωτικών μουσικών. Τα όργανα αυτά έγιναν γρήγορα αγαπητά λόγω του δυνατού και λαμπερού τους ήχου και χρησιμοποιήθηκαν στις λαϊκές ορχήστρες της ευρύτερης περιοχής. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το ένθετο (ελληνικά, αγγλικά) μικρό βιβλίο, στο οποίο υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό σημείωμα του Γ.Κωστάντζου για την ιστορία και τη μουσική της Μακεδονίας. Καταγράφονται επίσης οι στίχοι και παρέχονται σημαντικές πληροφορίες για καθένα από τα τραγούδια.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.