Από το 1996 και την κυκλοφορία του διπλού CD «Emancipation» (EMI) είχε να μας κοινοποιήσει μουσικά νέα του ο ιδιόρρυθμος Prince, τουλάχιστον μέσα από τα παραδοσιακά κανάλια της δισκογραφικής βιομηχανίας, αφού στο ενδιάμεσο διάστημα η NPG, η προσωπική του ετικέτα, υπήρξε αρκετά δραστήρια στη διακίνηση τραγουδιών μέσω Διαδικτύου και απευθείας ταχυδρομικών αποστολών. Η καινούρια του […]
Από το 1996 και την κυκλοφορία του διπλού CD «Emancipation» (EMI) είχε να μας κοινοποιήσει μουσικά νέα του ο ιδιόρρυθμος Prince, τουλάχιστον μέσα από τα παραδοσιακά κανάλια της δισκογραφικής βιομηχανίας, αφού στο ενδιάμεσο διάστημα η NPG, η προσωπική του ετικέτα, υπήρξε αρκετά δραστήρια στη διακίνηση τραγουδιών μέσω Διαδικτύου και απευθείας ταχυδρομικών αποστολών. Η καινούρια του δουλειά παρουσιάζει αρκετή αισθητική ποικιλία (πολυεπίπεδες φωνητικές αρμονίες, βαριά κιθαριστικά riff, κύματα χλιδής από τα συνθεσάιζερ) κάτι όχι ασυνήθιστο για τον Prince, κινούμενη ωστόσο πάντα μέσα στις συντεταγμένες που ορίζουν το funk και η soul. Τα 16 τραγούδια του «Rave Un2 the Joy Fantastic» χαρακτηρίζουν οι πολλές και ποικίλου ύφους συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως η Sheryl Crow (φωνητικά και φυσαρμόνικα στο «Baby Knows»), ο σαξοφωνίστας Maceo Parker («Prettyman»), η μασκότ της ανεξάρτητης σκηνής Ani DiFranco (ακουστική κιθάρα στο «Love U, But i don’t Trust U Anymore»), η ανερχόμενη rapper Eve (στο «Hot with you», ένα τραγούδι που παραπέμπει στον George Clinton της δεκαετίας του ’80), ο Chuck D των Public Enemy («Undisputed»), ο Gwen Stefani των No Doubt (φωνητικά στο «So Far, so Pleased»). Συνολικά, μια αξιοπρεπής δισκογραφική επιστροφή που όμως, παρ’ ότι δεν θα απογοητεύσει τους αδημονούντες οπαδούς του Prince, δύσκολα θα εξασφαλίσει την επάνοδό του στην κορυφή των πωλήσεων και των πινάκων επιτυχιών.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.