Σπάνια μια καθαρά έντεχνη ηχητική αναζήτηση μπορεί, χωρίς καμιά υποχώρηση στους καλλιτεχνικούς στόχους της, να διατηρείται εύληπτη, απολαυστική και κολακευτική για τα αυτιά τα -σχετικώς- παιδευμένα αλλά και τα -πιθανώς- ανύποπτα. Aυτό ακριβώς όμως είναι που συμβαίνει εδώ, όπου ο ευρωπαϊκός ελιτισμός χαμηλώνει τη μύτη και αγκαλιάζει το ευρύ κοινό, ελαχιστοποιώντας τον κοινό παρονομαστή της […]
Σπάνια μια καθαρά έντεχνη ηχητική αναζήτηση μπορεί, χωρίς καμιά υποχώρηση στους καλλιτεχνικούς στόχους της, να διατηρείται εύληπτη, απολαυστική και κολακευτική για τα αυτιά τα -σχετικώς- παιδευμένα αλλά και τα -πιθανώς- ανύποπτα. Aυτό ακριβώς όμως είναι που συμβαίνει εδώ, όπου ο ευρωπαϊκός ελιτισμός χαμηλώνει τη μύτη και αγκαλιάζει το ευρύ κοινό, ελαχιστοποιώντας τον κοινό παρονομαστή της αισθητικής, αλλά διατηρώντας ανέγγιχτο το γούστο. Ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας χρεώνεται στην πείρα και το καλλιτεχνικό ανάστημα του συνθέτη John Cale, ο οποίος γεννήθηκε πριν 53 χρόνια στην Ουαλία, σπούδασε βιόλα και πιάνο και διέπρεψε με τους Velvet Underground (συνιδρυτής, μαζί με τον Lou Reed), ως σόλο καλλιτέχνης (ανάμεσα στις κορυφαίες δουλειές του τα «Paris 1919», «Fear», «Honi Soit»), αλλά και ως παραγωγός (για τους Stooges, Nico, Patti Smith, Squeeze κ.ά). Το άλλο μυστικό του σαγηνευτικού κλασικισμού τούτης της δουλειάς είναι το γεγονός ότι αποτελεί το σάουντρακ που συνέθεσε ο Cale για το φιλμ N’Oublie Pas Que Tu Vas Mourir, του Xavier Beauvois. Το έργο, με τη μορφή που παρουσιάζεται εδώ, χωρίζεται σε δύο μέρη για πιάνο (ερμηνεύει ο ίδιος ο Cale) και ένα μέρος για κουαρτέτο εγχόρδων, εκθέτοντας σε όλες του τις λεπτομέρειες τον άθλο του πώς χειραγωγήθηκε ο εστετισμός της Παρτιτούρας από τη συλλογικότητα της κινηματογραφικής αίθουσας, σε μια πανδαισία εξωτερικής ομορφιάς και εσωτερικής οργάνωσης.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας