O Λάζαρος Kουλαξίζης είναι, αναμφισβήτητα, ο σημαντικότερος εν ζωή Ελληνας δεξιοτέχνης του ακορντεόν στη χώρα μας και ένας από τους καλύτερους λαϊκούς οργανοπαίκτες που έχουμε, ανεξαρτήτως οργάνου. Bασικός συνεργάτης, δεκαετίες ολόκληρες, σε πάμπολες γνωστές και μη ορχήστρες. Στην πραγματικότητα, χωρίς να είναι υπερβολή, έχει συνεργαστεί με όλους τους γνωστούς μουσικούς και τραγουδιστές της εποχής μας. […]
O Λάζαρος Kουλαξίζης είναι, αναμφισβήτητα, ο σημαντικότερος εν ζωή Ελληνας δεξιοτέχνης του ακορντεόν στη χώρα μας και ένας από τους καλύτερους λαϊκούς οργανοπαίκτες που έχουμε, ανεξαρτήτως οργάνου. Bασικός συνεργάτης, δεκαετίες ολόκληρες, σε πάμπολες γνωστές και μη ορχήστρες. Στην πραγματικότητα, χωρίς να είναι υπερβολή, έχει συνεργαστεί με όλους τους γνωστούς μουσικούς και τραγουδιστές της εποχής μας. Έχει συνδέσει το όνομά του με το ακορντεόν σε σημείο τέτοιο που να είναι συνώνυμο με αυτό το όργανο. Σε αυτή την έκδοση περιέχονται δεκαπέντε σκοποί, παιγμένοι στο ακορντεόν από τα μαγικά δάκτυλα του Λάζαρου, προερχόμενοι κυρίως από χώρες όπου καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα αυτό το όργανο. Ομως, παρ’ ότι πρόκειται για μια πράγματι ενδιαφέρουσα μουσική έκδοση, θα ήθελα να εκφράσω μερικές σκέψεις μου, οι οποίες ξεκινούν από την εκτίμηση που έχω στον καλλιτέχνη Λάζαρο Kουλαξίζη, γιατί νομίζω ότι είναι πολύ περισσότερος από αυτόν το δίσκο. Oι σκοποί που περιέχονται στην έκδοση είναι όλοι σχεδόν πεταχτοί, δίνοντας μια διάσταση δεξιοτεχνίας, αλλά λείπουν εκείνες οι αργές μωλωδίες που μπορούν να αναδείξουν την ικανότητα του Λάζαρου σε έκφραση και εσωτερικότητα, στοιχεία σημαντικότερα στη μουσική ουσία. Aν και Κωνσταντινουπολίτης στην καταγωγή, πέρα από ένα χασαποσέρβικο, δεν δίνει δείγματα από το πλούσιο και άκρως ενδιαφέρον ρεπερτόριο της Πόλης, το οποίο γνωρίζει άριστα. Ένα ρεπερτόριο όπου υπάρχει σε σχετικά μικρή αλλά εξαιρετική παρουσία το ακορντεόν (ή η προγενέστερη αρμόνικα), στη δισκογραφία των 78 στρ., και θα ήταν πραγματικά προσφορά να ξαναηχογραφηθεί σήμερα από τον Λάζαρο, εμπλουτισμένο με τους χαρισματικούς του αυτοσχεδιασμούς. Kατά τη γνώμη μου, είναι ο καλύτερος – αν όχι ο μόνος – τρόπος να δειχθεί η μουσική διάσταση της ένταξης αυτού του οργάνου στην καθ’ ημάς μουσική πραγματικότητα, μέσα από μουσικούς σαν τον Kουλαξίζη. Στην παρούσα έκδοση, το ακορντεόν παραμένει κυρίως στην υπηρεσία της δυτικού τύπου μουσικής. Θα ήθελα να θυμίσω ότι το CD χωρά ακριβώς άλλη τόση διάρκεια μουσικής (74΄), πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σκοποί από το ευρύτερο ελληνικό μουσικό ρεπερτόριο, χωρίς να παραλειφθούν οι υπάρχοντες, δίνοντας ένα χορταστικό άκουσμα, χωρίς ιδιαίτερη επιβάρυνση στα έξοδα παραγωγής. Tο δίφυλλο ένθετο περιέχει πέντε πολύ μικρά σημειώματα γνωστών τραγουδιστών και συνθετών για τον Λάζαρο, και ένα μικρό κατατοπιστικό σχόλιο του Π.Kουνάδη. Aυτά όμως δεν φτάνουν για να δώσουν το μέγεθος της παρουσίας του Kουλαξίζη και του ακορντεόν στη νεοελληνική μουσική πραγματικότητα. Αγνωστο επίσης γιατί δεν αναφέρονται οι μουσικοί που συμμετέχουν στο δίσκο, ενώ οι τίτλοι των κομματιών αναφέρονται ξερά, χωρίς καμιά εξήγηση.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας