Διακρίνεται μια δυστοκία συστημικών ΜΜΕ, που έθαβαν το σκάνδαλο των υποκλοπών, να καλύψουν σήμερα τη δικαστική απόφαση και τα παράγωγά της. Γιατί άραγε;
Μετά την ιστορική καμπή που γνώρισε το ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας με το πρόσφατο ψήφισμα 2797/2025 του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με το οποίο αναγνωρίζεται το καθεστώς αυτονομίας υπό μαροκινή κυριαρχία ως η μόνη εφικτή λύση, ο βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ’ αποφάσισε να ορίσει την ημέρα της 31ης Οκτωβρίου κάθε έτους ως εθνική εορτή με την ονομασία «Αΐντ Αλ Ουαντχά» (Aid Al Wadha), που σημαίνει γιορτή της Ενότητας, με σαφή αναφορά στην εθνική ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας του.
Με την ευκαιρία της θεσμοθέτησης της νέας αυτής εθνικής επετείου, αποφασίστηκε και ότι, εφεξής, το βασιλικό διάγγελμα σε δύο χρονικές στιγμές του έτους: στην επέτειο της ενθρόνισης και κατά την έναρξη των εργασιών του Κοινοβουλίου, διατηρώντας ταυτόχρονα το δικαίωμά του ο βασιλιάς, ως θρησκευτικός και πολιτικός αρχηγός του κράτους, να απευθύνεται στους μαροκινούς πολίτες οποιαδήποτε στιγμή και σε οποιαδήποτε περίσταση το κρίνει απαραίτητο.
Επισημαίνεται ότι πρόκειται για την πρώτη εθνική εορτή που θερμοθετεί το Μαρόκο μετά την ανάκτηση των εδαφών της περιφέρειας Ουέντ Ενταχάμπ (Oued Eddahab) το 1979, μιας πρώην ισπανικής αποικίας στα νότια της χώρας, αλλά και η πρώτη εθνική επέτειος που ανακηρύσσει ο σημερινός βασιλιάς από την ενθρόνισή του, το 1999.
Αυτή η απόφαση, και υπό το πρίσμα της πρόσφατης ιστορικής για το Μαρόκο καμπής στο ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας, ερμηνεύεται ως κίνηση εδραίωσης της έννοιας ενός «αδιαίρετου Μαρόκου», τόσο σε εδαφικό όσο και σε εθνικό επίπεδο, και ως απόδειξη της ενότητας του μαροκινού έθνους, μέσα από τη θρησκευτική και πολιτισμική ποικιλομορφία του.
Με χιούμορ, ένταση και συνεχείς ανατροπές, η παράσταση «Push Up» βυθίζεται στα άδυτα μιας πολυεθνικής, όπου η προσωπική και επαγγελματική ανέλιξη μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης.