Αν είναι ένα τραγούδι που σημάδεψε τα νεανικά χρόνια και τους έρωτες εκατομμυρίων Ελλήνων και καταξίωσε τον σπουδαίο Γιάννη Πουλόπουλο, ο οποίος πέθανε σήμερα, αυτό δεν ήταν άλλο από το «Αγαλμα».
Το Άγαλμα είναι ένα τραγούδι από τον Έλληνα συνθέτη Μίμη Πλέσσα και ερμηνευμένο από τον Γιάννη Πουλόπουλο. Είναι το τέταρτο κομμάτι στη Β’ πλευρά του δίσκου «Ο Δρόμος» που κυκλοφόρησε από τη Lyra (SYLP 3561) το 1969 και ήταν το πιο πετυχημένο τραγούδι του δίσκου.
Κυκλοφόρησε επίσης σε 7’’ single 45 στροφών (Lyra-LS 1360)[3] με τα «Δώδεκα Μαντολίνα» στη Β’ πλευρά.
Αυτός ο δίσκος «Ο Δρόμος» είναι ίσως από τους πιο πολυτραγουδισμένους στη χώρα μας.
Μάλιστα, για το τι εννοούσε ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος με τη λέξη «άγαλμα» γράφτηκαν πολλά. Οπως ότι άγαλμα λένε κάποιοι τις κοπέλες που εκδίδονται στο πεζοδρόμιο
Ακούστε το μοναδικό αυτό τραγούδι:
Χθες μεσάνυχτα και κάτι κατηφόρισα στην μικρή την πλατεϊτσα που σε γνώρισα κάποιο άγαλμα που μ’ είδε με θυμήθηκε και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε κάποιο άγαλμα που μ’ είδε με θυμήθηκε και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε Και του μίλησα για σένα και για μένανε και τα μάτια του βουρκώναν και όλο κλαίγανε του ‘πα για το φέρσιμό σου και για τα άλλα σου τα ασυγχώρητα τα λάθη τα μεγάλα σου του ‘πα για το φέρσιμό σου και για τα άλλα σου τα ασυγχώρητα τα λάθη τα μεγάλα σου Κι ύστερα με πιάσαν θεέ μου κάτι κλάματα που με βρήκανε κουρέλι τα χαράματα με το άγαλμα ως το δρόμο προχωρήσαμε μου εσκούπισε τα μάτια και χωρίσαμε με το άγαλμα ως το δρόμο προχωρήσαμε μου εσκούπισε τα μάτια και χωρίσαμε
Η παράσταση Ήμερη – Η Ανατομία μιας Πτώσης, εμπνευσμένη από το έργο, τη ζωή και τη φιλοσοφία του κορυφαίου Ρώσου συγγραφέα, επιχειρεί μια σύγχρονη, εσωτερική ανάγνωση πάνω στην έννοια της πτώσης — σωματικής, ηθικής και υπαρξιακής.
Ο καθηλωτικός μονόλογος του Ανδρέα Φλουράκη «ΤΑΠ ΑΟΥΤ» ανεβαίνει στο ανανεωμένο Μικρό Γκλόρια. Το κείμενο ζωντανεύει στη σκηνή με τον Τάσο Κορκό στην ερμηνεία, ενώ τη σκηνοθετική επιμέλεια υπογράφει ο Θανάσης Ισιδώρου.