«Ο χαμός του αδερφού μου είναι κάτι που δεν θέλω να το πολυκουβεντιάζω, αλλά ήταν καθοριστική στιγμή στη ζωή μου. Συνέβη το 2000, προτού βγω στη δισκογραφία, και ήταν ουσιαστικά η ώθηση που χρειαζόμουν για να αλλάξω πράγματα στη ζωή μου, που αλλιώς δεν θα άλλαζα. Γιατί να θέλω να κάνω γκρουπ; Γιατί να θέλω να φύγω από τη Θεσσαλονίκη; Μια χαρά περνούσα. Έκανα αυτό που αγαπούσα και δεν ήθελα να γίνω σταρ, δεν με απασχολούσε η καριέρα. Εγώ να τραγουδάω ήθελα μόνο. Η ψυχή μου διψούσε να τραγουδά…» είπε η Μελίνα Ασλανίδου.
«Η μουσική ήταν ο μόνος χώρος μέσα στον οποίο ένιωθα ασφάλεια και σιγουριά. Όταν τραγουδούσα ήταν σαν να γλιστρούσε όλος ο πόνος από πάνω μου…» αποκάλυψε χαρακτηριστικά η Μελίνα Ασλανίδου.