Κοίτα ποιοι μιλάνε για αλαζονεία, πολιτικό πολιτισμό και κοινωνική ευαισθησία

Πέρα από την υποσχεσιολογία για μια καλύτερη μεταμνημονιακή Ελλάδα, πέρα από τις παροχές που άγγιξε ακροθιγώς ο πρωθυπουργός στην ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο, έχει ιδιαίτερη σημασία ο επίλογος. Εκεί όπου έδωσε συμβουλές και εντολές στους υπουργούς σε έναν δικό του… κώδικα συμπεριφοράς.

Και είναι σημαντικός ο επίλογος διότι δίνει με ξεκάθαρο τρόπο την εικονική πραγματικότητα στην οποία ζει η νέα κυβέρνηση. Ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε την Παρασκευή μαθήματα πολιτικής συμπεριφοράς αλλά… στους άλλους. Όμως, δεν είχε παρά να κοιτάξει δίπλα του και θα διαπίστωνε πως όλα όσα έλεγε είχαν ακυρωθεί εκ των προτέρων από την συμπεριφορά του ιδίου αλλά κυρίως των υπουργών του.

Η συγκεκριμένα, επίμαχη, παράγραφος της ομιλίας του είναι η εξής:

«Στην βαριά καθημερινότητα μας πρέπει πάντοτε να υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας ότι δίνουμε εξετάσεις καθημερινά. Εξετάσεις αποτελεσματικότητας, αλλά και εξετάσεις ευπρέπειας, κοινωνικής ευαισθησίας και κατανόησης. Εξετάσεις –θα έλεγα- ηθικής και πολιτικής ποιότητας. Και εξεταστής και κριτής μας δεν είναι άλλος από τον ελληνικό λαό, από τους ανθρώπους του μόχθου και της δουλειάς, χάρη στους οποίους βρισκόμαστε σήμερα εδώ.

Αλαζονικές συμπεριφορές, κλειστές πόρτες και κλειστά αυτιά, αίσθηση αυτάρκειας, άρνηση συντονισμού, προσωπικές στρατηγικές: όλα αυτά είναι χαρακτηριστικά των υπουργών και των κυβερνήσεων που χρεοκόπησαν τη χώρα. Δεν έχουν θέση στη δική μας κυβέρνηση. Σε μια κυβέρνηση που όχι μόνο έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, αλλά και που πολεμά καθημερινά προκειμένου να ακυρώσει και τις αιτίες που οδήγησαν τη χώρα σε αυτά».

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον κ. Τσίπρα αλαζονεία, άρνηση συντονισμού, απρέπεια, κοινωνική αναισθησία, πολιτική ανηθικότητα και κλειστές πόρτες στα υπουργεία είναι χαρακτηριστικά των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτών που χρεοκόπησαν τη χώρα κι όχι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Αλλά ας πάρουμε από την αρχή όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς για να δούμε αν «χαρακτηρίζουν» και τα μέλη της δικής του κυβέρνησης ή ακόμη και κορυφαία στελέχη των δύο κομμάτων που βρίσκονται στην εξουσία.

Αλαζονεία – κοινωνική αναισθησία

Μόλις πριν από λίγα 24ωρα η Ρένα Δούρου, η περιφερειάρχης που απουσίαζε από την καταστροφή στο Μάτι, έκανε ανάρτηση θέλοντας να σχολιάζει τον fake θάνατο του Κώστα Γαβρά. Η περιφερειάρχης που δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να δείξει λίγη συμπόνια ή να κάνει την ελάχιστη αυτοκριτική για τους 100 νεκρούς στο Μάτι, ανέβαζε φωτογραφία με κόλλυβα για να μας πει ότι για το μνημόσυνο των μέσων ενημέρωσης.

Και είναι αυτό κοινωνική ευαισθησία όταν έχεις 100 νεκρούς μόλις πριν από ένα μήνα.

Αλλά για ποια ευαισθησία να μιλήσει ο κ. Τσίπρας όταν ακριβώς δίπλα του βρισκόταν ο Πάνος Καμμένος ο οποίος την επαύριο της εθνικής τραγωδίας πήγε στο Μάτι και κατηγορούσε τους χαροκαμένους κατοίκους; Που τους κουνούσε το δάκτυλο λέγοντας ότι φταίνε αυτοί που κάηκαν ή που τους έλεγε ότι είναι ψεύτες όταν οι ίδιοι κατήγγειλαν την έλλειψη συντονισμού; Κι άλλοι υπουργοί τον ακολούθησαν στον κατήφορο αυτόν στοχοποιώντας τους «αυθαιρετούχους» στο Μάτι κι όχι τους εγκληματικά ανεύθυνους που δεν έκαναν τίποτε για να γλιτώσει ο κόσμος.

Ποιος θα ξεχάσει ότι και ο ίδιος ο πρωθυπουργός πήρε μέρος στο σόου της 23^ης Ιουλίου ενώ γνώριζε για νεκρούς;  Και ποια κοινωνική ευαισθησία να σημειώσουμε όταν ο κ. Παύλος Πολάκης στην ίδια συνεδρίαση έπαιζε με το κινητό του ενώ ήξερε ότι υπάρχουν πολλοί νεκροί;

Ο δε κ. Τόσκας μιλούσε για τη φωτιά στα Χανιά και την Κινέτα ή έλεγε ότι υπάρχουν «λίγοι εγκλωβισμένοι» στο Κόκκινο Λιμανάκι όταν είχε σημειωθεί μια τεράστια καταστροφή;

Αλαζονεία κι έλλειψη εκτίμησης της κατάστασης δεν είναι ότι ο κ. Τσίπρας αρνείται πεισματικά να ζητήσει συγγνώμη, όπως δεν έκαναν και οι υπουργοί του; Στη Βουλγαρία παραιτήθηκαν τρεις υπουργοί για ένα τροχαίο δυστύχημα, στην Ελλάδα με τους 100 νεκρούς απλά τους… παραίτησαν μετά από αρκετές ημέρες.

Και ποια κοινωνική ευαισθησία μπορούν να επικαλούνται όταν έχουν τεράστιο πλεόνασμα στα ταμεία (από την υπερφορολόγηση των πολιτών) αλλά αφήνουν όχι μόνο 35.000 παιδιά εκτός παιδικών σταθμών αλλά και χιλιάδες άλλα που δεν υπέβαλαν αίτηση επειδή ήξεραν ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις; Ακόμη και παιδιά από το κατεστραμμένο Μάτι;

Ευπρέπεια

Μια ματιά του πρωθυπουργού στο υπουργικό του συμβούλιο θα τον επανέφερε στην πραγματικότητα για τα περί ευπρέπειας. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Τις καθημερινές άθλιες αναρτήσεις του Παύλου Πολάκη; Τον Πάνο Καμμένο σε μια σειρά από μοναδικές στιγμές… ευπρέπειας και πολιτικού σεβασμού; Αλλους υπουργούς και στελέχη που έχουν προκαλέσει την κοινή γνώμη με την συμπεριφορά τους;

«Οι νεκροί που θολώνουν την εικόνα της επιτυχημένης κυβέρνησης», είναι φράση του Πολάκη. Ο ίδιος δε μιλούσε για «ρετάλια της δημοσιογραφίας», για «μαύρη προπαγάνδα με σκοπό της αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης;»

Πόσες φορές έχει επιτεθεί ο υπουργός σε δικαστές επειδή δεν του αρέσουν οι αποφάσεις τους; Πόσες φορές με ιταμό τρόπο έχει επιτεθεί σε πολιτικούς του αντιπάλους, στον Μητσοτάκη, τον Στουρνάρα, τον Βενιζέλο και σε όποιον άλλον θεωρεί εχθρό της… Αριστεράς;

Αν μη τι άλλο ο κ. Τσίπρας θα έπρεπε να αποφεύγει δηλώσεις περί ευπρέπειας και πολιτικού πολιτισμού όταν έχει επιβραβεύσει τον Πολάκη για την –τουλάχιστον- απρεπή συμπεριφορά του.

Όπως βεβαίως και του κ. Καμμένου, του ίδιου που μιλούσε για λιντσαρίσματα, που έκανε απρεπείς κινήσεις σε αγώνα πόλο, που μέσα στη Βουλή έλεγε «στα τέσσερα εσείς», που από το Μάτι έλεγε «μόνο πέντε πνίγηκαν». Ή του κ. Κουβέλη, του πάντα… ευπρεπούς πολιτικού που συνέδεε την τραγωδία στο Μάτι με την έξοδο από τα μνημόνια.

Που ήταν ο κ. Τσίπρας όταν ο βουλευτής της συγκυβέρνησης κ. Ζουράρις έβριζε φιλάθλους ομάδων, έφυγε από το υπουργείο Παιδείας αλλά λίγο μετά επιβραβεύτηκε με την αντιπροεδρία της Βουλής;

Εκατοντάδες είναι οι απαράδεκτες δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που σε καμιά περίπτωση δεν προάγουν την ευπρέπεια. Αλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε σε ισχυρή πολιτική δύναμη χάρη στις πρωτοφανείς δηλώσεις και αντιδράσεις, είτε στις πλατείες είτε στη Βουλή, όταν μιλούσαν για προδότες, μερκελιστές, λιντσαρίσματα και άλλα πολλά.

Αρνηση συντονισμού

Ο πρωθυπουργός κατηγόρησε τους άλλους ότι δεν συντονίζονταν, όταν υπάρχουν άπειρα παραδείγματα στην κυβέρνησή του που αναδεικνύουν την έλλειψη συντονισμού. Υπουργοί και υφυπουργοί δε μιλάνε μεταξύ τους, ακόμη και στο ίδιο υπουργείο, ενώ ουκ ολίγες φορές υπήρξε παντελής έλλειψη συνεννόησης μέσα στην κυβέρνηση για μείζονος σημασίας θέματα.

Ας απαντήσει ο πρωθυπουργός για το επίπεδο του συντονισμού μεταξύ των κ. Τσακαλώτου και Παππά. Τι έχει να πει άραγε για τις σχέσεις μεταξύ του κ. Καμμένου και του κ. Κουβέλη στο Πεντάγωνο;

Πόσο συντονίζονταν μεταξύ τους οι υπουργοί το πρώτο εξάμηνο του 2015 όταν οι μισοί είχαν βγάλει τη χώρα από το ευρώ και οι άλλοι μισοί το αντίθετο;

Τι να πει κανείς για τον συντονισμό στην υπόθεση της εθνικής τραγωδίας; Ξέρει κάτι ο υπουργός για τις σχέσεις του κ. Βερναρδάκη με τον κ. Πουλάκη ή πόσο… αγαπημένα συντονίζονται οι κ. Τσακαλώτος και Χουλιαράκης με τους υπόλοιπους υπουργούς;

Κλειστές πόρτες στα υπουργεία

Είναι ίδιον κάθε υπουργού. Από καθημερινός πολίτης, που δείχνει συμπόνια και είναι κοντά στο λαό μετατρέπεται σε σκληρό γραφειοκράτη που ξεχνά τους πάντες μόλις αναλαμβάνει υπουργικό θώκο. Αλλά και στην κυβέρνηση της Αριστεράς να συμβαίνουν όλα αυτά; Πόσοι υπουργοί και υφυπουργοί έχουν ανοικτές τις πόρτες του στον λαό; Ας θυμηθούμε την εικόνα της κ. Εφης Αχτσιόγλου η οποία από αγωνίστρια του ΣΥΡΙΖΑ που έλεγε ότι πρέπει να σηκώσουμε το κεφάλι, μετατράπηκε σε αλαζονική υπουργό που έδιωχνε τους συνδικαλιστές που εισέβαλαν στο γραφείο της.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=4&v=MVYy1J3qk1Y

Το άγριο ξύλο και τα χημικά που πέφτουν κατά καιρούς σε βάρος διαμαρτυρόμενων πολιτών κάτω από υπουργεία δεν τα είδε ο πρωθυπουργός; Ή μήπως δεν έχει δει τη συμπεριφορά των «συντρόφων» του στο Μέγαρο Μαξίμου που βγάζουν συχνά εξευτελιστικά non paper βρίζοντας με τρόπο άκρως αλαζονικό όσους έχουν διαφορετική άποψη;

Ανοικτή πόρτα και αυτιά ήταν αυτό που έγινε στο υπουργείο Αμυνας με τον Π. Καμμένο και ταξίαρχο που διαφώνησε για την σύμβαση – σκάνδαλο πώλησης οπλικού υλικού στη Σ. Αραβία;

Προσωπικές στρατηγικές

Στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. προφανώς ο πρωθυπουργός δε διέκρινε ποτέ προσωπικές στρατηγικές. Δεν έχει προσωπική ατζέντα ο κ. Καμμένος; Ο κ. Τσακαλώτος και οι «53» για ποιον δουλεύουν; Ο Πάνος Σκουρλέτης, η Ρένα Δούρου, ο Κατρούγκαλος, ο Τζανακόπουλος και ιδιαίτερα ο κ. Κοτζιάς δεν έχουν προσωπική στρατηγική σε κάθε τους απόφαση;

Ο κ. Κοντονής από ποια κίνητρα ενεργούσε αν όχι από προσωπικά όταν έβγαζε το νόμο που ακύρωσε ο διάδοχός του κ. Καλογήρου;

Οι συχνές… αριστερές παρεμβάσεις του κ. Φίλη δεν είναι προσωπική ατζέντα επιβίωσης στην επόμενη ημέρα; Ακόμη και το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία υπουργών και στελεχών δεν θέλησε να μπει στο κάδρο των ευθυνών για το Μάτι, δεν είναι στο πλαίσιο της προσωπικής τους ατζέντας;

Για ένα πράγμα μπορεί να συμφωνήσει κάποιος με τον πρωθυπουργό. Ότι εξεταστής και κριτής των παραπάνω συμπεριφορών είναι ο ελληνικός λαός. Όχι μόνον ο άνθρωπος του μόχθου, όπως με «αριστερό τρόπο» διαχωρίζει ο κ. Τσίπρας τους πολίτες, αλλά όλοι οι νοήμονες άνθρωποι που έχουν κριτήριο, κρίνουν και συγκρίνουν.

Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την παρούσα κυβέρνηση. Ολες οι προηγούμενες ευτέλισαν τον πολιτικό διάλογο και πολιτικό πολιτισμό, έκλεισαν τις πόρτες των υπουργείων τους, έκαναν «τσιφλίκι» την εξουσία που τους έδωσε ο λαός, έβρισαν ή προσέβαλαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Και τιμωρήθηκαν γι’ αυτό αν και πολλοί δεν έβαλαν μυαλό.

Αλλά μαθήματα πολιτικής συμπεριφοράς δεν μπορεί να κάνει κανείς προηγούμενος πρωθυπουργός, πολλώ δε μάλλον ο σημερινός.